woensdag 14 december 2011

Black Swan

           9. Vijf keer naar het filmhuis (1/5)


Laten we het onderwerp even bij dansen houden.
In het vorige stuk tipte ik al even dat ik wat zou laten horen van mijn eerste gogo dance les. Die gaat nog even uitgesteld worden, want de lessen gaan voorlopig nog even niet door.

Wel wil ik iets vertellen over waar ik al een héle tijd geleden (volgens mij was het februari) geweest ben. Black Swan.
Dit is terecht een filmhuisfilm ook al komen daar vaak de wat meer onbekendere films. Ik denk dat het mooi is dat ook hollywoodfilms in het filmhuis komen, juist om meer mensen daar naar toe te trekken en ze wellicht warm te maken voor ook wat minder voor de hand liggende verhalen. Zoals je in het filmpje hierboven kunt zien, is Black Swan een heftige, passionele film. Weer over dans, hoe kan het ook anders als ik er heen ga :)

In iets meer dan een minuut kun je zien wat er allemaal gebeurd. En dat is niet weinig. Al kan de sfeer die er in de film hangt niet goed weergegeven worden in zo'n klein stukje. Het is met recht een psychologische thriller waarbij ik echt niet met een fijn gevoel de bioscoop verliet, wat uitzonderlijk is voor mij.
Normaal gesproken vermijd ik horrors en de wat 'engere' thrillers als de pest, omdat ik gewoon een hekel heb aan dat angstaanjagende gevoel met die adrenalinerush die je krijgt wanneer er veel schrikmomenten in een film zitten.
Sommige mensen zoeken dit gevoel juist op en vinden horrors fantastisch, maar ik zit er écht niet op te wachten. Noem me een watje, noem me een pussy, maar ik richt me liever op de leuke dingen in het leven, óók in films :)


Toch intrigeerde mij de verhaallijn van de film enorm, naast uiteraard het dansaspect. Vanuit mijn studie-achtergrond en werk was ik heel benieuwd naar hoe ze een psychose (want dat was het volgens mij) van de hoofdpersoon hebben vertolkt op het doek. De hele film door voel je een dreigende, grimmige sfeer maar je blijft je steeds afvragen wat er nou werkelijk aan de hand is. Natalie Portman is echt een kei wat mij betreft hier en laat je ervaren hoe het is om 'gek'  te worden. Het camerawerk is daarbij ook echt subliem, want je voelt je af en toe net zelf psychotisch als je in de bioscoopzaal zit. Al met al geen standaardfilm, maar een film die echt indruk heeft gemaakt en waarbij ik nog een tijdje onder de indruk bleef. Dat is vaak het mooie en kenmerkende aan filmhuisfilms; dat het meer met je doet dan je alleen een paar uur plezier en ontspanning geven.

maandag 12 december 2011

Laat me... dansen!

6.         Naar 3 dansvoorstellingen gaan (2/3).



Zoals sommigen van jullie misschien weten ben ik echt een enorme fan van het programma So You Think You Can Dance. Het is echt super awesome! Elke keer zat ik op zondagavond klaar voor de nieuwe show en alle emoties kwamen los: passie, blijdschap, tranen en een gróóóte glimlach :D

Helaas is het alweer voorbij.. De winnaar is gekozen en we moeten weer wachten tot volgend jaar (of tot The Ultimate Dance Battle natuurlijk!).

In de tussentijd vermaak ik mij graag met het kijken naar échte dans, van dichtbij. Nu was SYTYCD nog niet voorbij, ik denk dat we nog 3 afleveringen te gaan hadden, toen ik naar de dansvoorstelling van Isabelle Beernaert ging: Ne me quitte pas.
Isabelle was een van de choreografen van het programma en naar mijn mening had zij meestal de mooiste, meest ontroerende choreo's die je echt raakten. Dat moest ik natuurlijk live gaan zien!

Ne me quitte pas was echt verbluffend! De emoties die de dansers op het toneel vertolkten in de dans kwamen echt recht uit het hart en vonden hun weg naar het mijne. Ik kon het serieus niet droog houden en ik leefde helemaal mee met de hoofdpersonen van het verhaal.
Vaak vertelden ze op tv dat er een bepaalde verhaallijn achter een dans zat, maar kon ik die niet altijd herkennen in het stuk. In dit geval was het verhaal echter zo mooi uitgebeeld dat je het gewoon voelde. En dat is wat dans is. Dans is emotie in kunstvorm en ik ben super blij dat ik dit stukje kunst heb mogen voelen. En Laurent Flament zien dansen was natuurlijk ook niet onprettig. En een leuk extraatje: Diamond Dan Karaty Himself was aanwezig! Wat een mooie miniatuur is het toch :P

Echt, ik raad iedereen aan die nog nooit naar een dansvoorstelling is geweest om dat een keer uit te proberen. Ook al houd je er niet van, het zal je op de een of andere manier toch bewegen of je in elk geval een moment van pure passie laten zien.

Het is in ieder geval mijn passie en ik blijf dansen tot mijn knieën vervangen moeten worden en ik rondloop met een kunstheup. Zelfs dan kan ik denk ik niet stilzitten bij muziek. Wat ben ik blij dat ik kan en mag dansen in mijn land! Want ik besef me dat er veel mensen zijn die het door lichamelijke beperkingen niet kunnen of het door restricties van cultuur of geloof niet mogen. Kijk maar naar Meysam, een van de finalisten van SYTYCD die vanwege zijn Afghaanse afkomst (en waarschijnlijk moslimachtergrond) niet mocht dansen als man. Ik ben toch errug blij dat hij heeft doorgezet en mij (en vele anderen) heeft laten genieten van zijn dans.

Binnenkort... verslag van mijn eerste les Gogo dance!

vrijdag 28 oktober 2011

Een eigen huis, lekker in de zon!


22.       Een mooi, leuk huisje kopen samen met mijn vriend.

Al sinds 17 oktober zijn ik en mijn vriend eigenaar van een heel mooi huisje in een super gezellige, mooie wijk in Utrecht. Sinds die dag zijn we ook al hard aan het klussen. Het is echt heel leuk om te bedenken dat we hier de komende tijd lekker samen gaan wonen en daar haal ik ook de motivatie vandaan om door te blijven gaan. Maar soms kom je op een punt dat het klussen je de neus uit komt. Mijn handen zijn ruw van de ammonia en het schuurpapier en ik heb al vele klodders verf uit mijn haren gewassen.

Maarrr... dit verhaal gaat natuurlijk niet over hoe zwaar het wel niet is om een huis op te knappen, nee ik ben natuurlijk helemaal happy dat we samen een huis hebben gekocht!! Het is niet zomaar een Doel, maar best wel een Groot Doel. Niet zomaar 1 van de 101, maar een doel dat zeker in mijn top 3 staat. Daarom ben ik ook extra blij dat ik het 'behaald' heb. Het is natuurlijk niet voor het Day Zero Project maar voor het project dat 'mijn leven' heet. En dat project gaat pretty damn good, if I may say so myself :)

Natuurlijk volgt op een huis vaak een boompje en een beestje. In dit geval gaat dat lastig worden, want ook al hebben we een leuk tuintje op het zuiden (zon!!), een boom past er niet in. En er zit zelfs al een kattenluik in de achterdeur, die vriendlief doodleuk heeft dicht getaped zodat eventuele buurtkatten niet naar binnen kunnen sneaken. Een eigen kitten is dan ook een ver van mijn bed show evenals een klein babymensje by the way. Daar voel ik me nog véél te jong voor!

Oja, hoe gaat ons huisje er dan uitzien? We hebben veel leuke plannen, waarvan er al een aantal zijn uitgevoerd en waarvan er ook nog een aantal in de maak zijn. Zo moeten we de gordijnen nog uitzoeken, de kledingkast wordt pas eind van het jaar geleverd en de badkamer is pas klaar als we er een week inzitten. Maar.. er zijn wel al een paar dingen gereed, zoals de mooie lichtgrijze laminaatvloer die we al hebben liggen, het behang en de verf zitten er bijna op en de bank hebben we al besteld. Om jullie toch een sneak-a-peak te geven, hier een plaatje van 'onze' bank. De bekleding wordt natuurlijk véél mooier (ha!).
Maar toch, hier is ie..



Wordt vervolgd!


vrijdag 30 september 2011

Pink Ribbon Team

Morgen is het zover: de maand die in het teken staat van borstkanker is dan geopend.
Ik vind het zo goed dat er zoveel aandacht aan besteed wordt tegenwoordig! Dit jaar ga ik me voor het eerst zelf actief inzetten voor Pink Ribbon. 

Op zaterdag 15 oktober ga ik 20 km wandelen door Amersfoort en omringende bossen om geld te scoren voor deze sublieme stichting. Dit doe ik samen met 4 vriendinnetjes die met me mee gaan lopen voor dit goede doel. Meerderen van ons hebben in onze directe omgeving te maken met mensen die aan de ziekte borstkanker lijden. Dat maakt de betrokkenheid natuurlijk extra groot! 
We zijn het al een paar maanden van plan en hebben al heel wat trainingsuurtjes achter de rug. Zo zijn we in de bossen van de Utrechtse Heuvelrug gaan wandelen en hebben we al heel wat routes van internet geplukt om maar goed voorbereid te zijn op de sponsorloop. Want wandelen kan iedereen wel, maar 20 km is niet niks.

Verder ben ik al een tijd bezig om via een sponsorformulier donaties te verkrijgen en heb ik mensen geattendeerd op de website waar onze deelnemerspagina staat. 
Daar kun je ons team leren kennen en van ons een persoonlijke motivatie lezen. Ook kun je daar via een knop sponsoren door via een eenmalige machtiging een bedrag te doneren.
Ik zal de link hier ook even vermelden:

Daarnaast heb ik om de naamsbekendheid te vergroten een heuse twitteraccount aangemaakt. Jaja, social media wordt zwaar onderschat en bij veel mensen van mijn leeftijd of ouder is het het ondergeschoven kindje. Maar echt, het werkt! Je hoeft zelf niet geregistreerd te zijn om ons te kunnen volgen. Ga eenvoudigweg naar twitter.com en zoek op @PinkRibbonTeam. Het account is net geopend, maar op de dag zelf gaan we jullie zeker weten op de hoogte houden van onze vorderingen met exclusieve foto's! Dus volg ons avontuur en nog belangrijker; steun ons zodat we echt wat kunnen bijdragen aan de strijd tegen borstkanker!

P.S.: Enne.. dit is dan misschien niet een van mijn 101 doelen, maar misschien nog wel het belangrijkste doel wat ik ga behalen van allemaal!

zondag 11 september 2011

Alsof het gisteren was

86. Foto's van Australië laten afdrukken en in mappen doen.

Het is erg mooi om met de foto's terug te blikken op misschien wel de mooiste tijd uit mijn leven tot nu toe. Mijn Australië-reis die ik samen met mijn vriend heb gemaakt, was ontzettend bijzonder. Ik kan oprecht zeggen dat het me heeft veranderd en dat het mijn horizon letterlijk heeft verbreed.
Wat ik er het allermooist aan vond, was het mogen aanschouwen van zó véél prachtige natuur. Het was eigenlijk nogal overweldigend al dat natuurschoon. Aan het einde van de drie maanden was ik ook helemaal 'sucked up' met indrukken. Er kon gewoon niks meer bij. 
Elke dag zagen we wel andere dingen, omdat het zo'n ontzettend groot land is en daarmee ook super divers. You name it, they have it. 

Omdat het zo overweldigend was, ben ik ook heel blij dat we zoveel foto's hebben gemaakt. Zo rond de 2500 kiekjes stonden aan het einde van de reis op de geheugenkaartjes van mijn Olympus. 
Helaas (of misschien ook wel niet) hebben we dit aantal maar kunnen reduceren tot zo'n 1700 foto's die we hebben laten afdrukken door de firma waar ze Jip&Janneke spulletjes verkopen. 
En het is inmiddels al 2 jaar geleden dat we de reis gingen maken, in september 2009. 

Belachelijk eigenlijk als je er zo over nadenkt, dat een reis die zo belangrijk en mooi is geweest blijkbaar niet voldoende motivatie geeft om de foto's direct af te laten drukken. Waarschijnlijk ook vanwege het grote aantal foto's, maar ook doordat we na terugkomst vrijwel direct weer in het 'echte leven' werden gegooid. De tijd van sollicitatiebrieven de deur uit doen in plaats van bedenken waar we vandaag zullen gaan overnachten. Het blauwbekken door de sneeuw in plaats van op je slippertjes over het strand slenteren. Stressen door de drukte in de appie in plaats van op je gemakje rond wandelen in de Woollies om je bbq-vlees en timtam chocolade te scoren. Argh.. wat een vrij leven was dat! 
Ik wou dat ik daar weer naar terug kon. 

Gelukkig kan ik dat soms even, als we samen weer een mapje foto's inplakken. Want ja, alles wordt met lijm ingeplakt en overal komen tekstjes bij. Misschien heeft het daarom wel zo lang geduurd voordat ik er eindelijk 'aan toe kwam'. En wil ik ze stuk voor stuk inplakken en leuke verhaaltjes bij de foto's schrijven. Omdat het dan nog niet zo lang geleden lijkt en ik er nog even aan terug kan denken en die mooie tijd weer kan herbeleven. 
Alsof het gisteren was.


vrijdag 2 september 2011

Even tussendoor een tag


Dit is even een tussendoor update. Ik weet dat hij niet telt. Maar ik zag hem op de blog van Mascha en wilde het ook even met jullie delen :) Dit is een tag die op meerdere blogs opduikt. Het gaat er niet om dat dit doelen zijn, maar het is een lijst die elke keer hetzelfde is, maar iedereen heeft andere dingen gedaan.
Hetgeen wat dik gedrukt is heb ik gedaan en het zijn er 23.
Zal snel een nieuwe update over mijn eigen doelen posten!

1. Je eigen blog gestart.
2. Onder de sterren geslapen.
3. In een band gespeeld.
4. Naar Hawaii geweest.
5. Een meteorietenregen gekeken.
6. Meer dan je je kan veroorloven aan een goed doel gegeven.
7. Naar Disneyland geweest.
8. Een berg beklommen.
9. Een bidsprinkhaan vastgehouden.
10. Een solo gezongen.
11. Bungee gesprongen.
12. Parijs bezocht.
13. Naar een onweersstorm gekeken.
14. Jezelf vanaf nul een kunst geleerd.
15. Een kind geadopteerd.
16. Voedselvergiftiging gehad.
17. Bovenop het Vrijheidsbeeld gelopen.
18. Je eigen groenten geteeld.
19. De Mona Lisa gezien in Frankrijk.
20. Geslapen in een nachttrein.
21. Een kussengevecht gehad.
22. Gelift.
23. Jezelf ziek gemeld terwijl je niet ziek was.
24. Een sneeuwfort gebouwd.
25. Een lammetje vastgehouden.
26. Ge-skinnydipt.
27. Een marathon gelopen.
28. In een gondel gevaren in Venetië.
29. Een totale eclips gezien.
30. Een zonsopgang of zonsondergang gekeken.
31. Een homerun geslagen.
32. Op een cruise geweest.
33. De Niagara Falls in het echt gezien.
34. De geboorteplaats van je voorouders bezocht.
35. Een Amish gemeente gezien.
36. Jezelf een nieuwe taal geleerd.
37. Genoeg geld gehad om geheel tevreden te zijn.
38. De toren van Pisa in het echt gezien.
39. Gaan rots klimmen.
40. Michelangelo’s David gezien.
41. Karaoke gezongen.
42. Een geiser zien uitbarsten
43. Voor een vreemdeling een maaltijd betaald in een restaurant.
44. Afrika bezocht.
45. Op het strand gewandeld bij maanlicht.
46. Met een ambulance vervoerd.
47. Een portret laten schilderen van jezelf.
48. Diepzee gevist.
49.  De Sixtijnse kapel in het echt gezien (denk ik..)
50. Op de top van de Eiffel Toren geweest.
51. Gedoken of gesnorkeld (beiden!)
52. In de regen gekust.
53. In de modder gespeeld.
54. Bij een drive-in bioscoop geweest.
55. In een film gespeeld.
56. De Chinese Muur bezocht.
57. Een bedrijf gestart.
58. Vechtsport les gevolgd.
59. Rusland bezocht.
60. Geserveerd aan thuis- en daklozen of minder bedeelden.
61. Scouting koekjes verkocht.
62. Op een walvistocht geweest (toeristisch).
63. Bloemen gekregen zonder reden.
64. Bloed, plasma of bloedplaatjes gedoneerd.

65. Wezen Skydiven.
66. Een Nazi concentratiekamp bezocht.
67. Een automatisch incasso niet kunnen betalen door te laag saldo.
68. In een helikopter gevlogen.
69. Een favoriet kinderspeeltje bewaard.
70. Het Lincoln Memorial bezocht.
71. Kaviaar gegeten.
72. Een quilt gemaakt.
73. In Times Square gestaan.
74. Door de Everglades getoerd.
75. Ontslagen bij je baan.
76. Het wisselen van de wacht gezien in Londen.
77. Een bot gebroken.
78. Passagier geweest op een motor.
79. De Grand Canyon in het echt gezien.
80. Een boek gepubliceerd.
81. Het Vaticaan bezocht.
82. Een gloedje nieuwe auto gekocht.
83. In Jeruzalem gelopen.
84. Je foto in een krant.
85. Een vreemdeling gekust op middernacht bij Nieuwjaar.
86. Het Witte Huis bezocht.
87. Een dier gedood en bereid om te eten.
88. De waterpokken gehad.
89. Iemands leven gered.
90. In een jury gezeten.
91. Een beroemd persoon ontmoet.
92. Deelgenomen aan een boekenclub.
93. Een tattoo hebben.
94. Een baby gehad.
95. De Alamo (Texas) in het echt gezien.
96. In het Groot Zoutmeer (Utah / Great Salt Lake) gezwommen.
97. Betrokken geweest in een rechtszaak.
98. Een GSM gehad (uit welk jaar stamt deze lijst?)
99. Gestoken door een bij.


zondag 31 juli 2011

Fleurig met flora

51.       Vijf keer een bos bloemen kopen voor thuis (2/5).


Volgens mij is het al weer máánden geleden dat ik deze bos bloemen heb gekocht, maar ik heb er destijds wel een foto van gemaakt, dus bij deze plaats ik hem alsnog. Echt, het is weer nodig om wat bloemen in huis te halen. Ik heb namelijk een plant staan waar alle bloemen nu zijn uitgevallen. Check dit:

Plant helemaal kaal

Kijk hoe zielig die blaadjes!

Volgens mij was het een orchidee, maar don't blame me if I'm wrong, mijn bloemen- en plantenkennis staat niet te boek als uitmuntend. Bij ons in huis is mijn vent de bloemen- en plantenman en hij geeft ze dan ook altijd water. Bij deze heeft het niet mogen baten, maar ach, een eerdere crisis heeft hij ook al overleefd, dus misschien houden we hem nog een jaartje aan.
Ik denk dat ik deze week maar weer eens een nieuw bosje ga halen en dan een keer geen tulpen, ook al vind ik die wel geweldig en lekker kleurrijk!

Wat adviseren jullie mij om in huis te nemen? Nog tips & tricks om mijn huiskamer op te fleuren met flora?

zondag 24 juli 2011

5 ingrediënten voor een perfecte lunch

95.       Vijf nieuwe lunchtentjes vinden in mijn stad (3/5).



5 ingrediënten voor een perfecte lunch: 
1. zon 
2. goed uitzicht 
3. goed gezelschap
4. vriendelijke bediening 
5. een lekkere zalmtoast

Ik weet dat ik al lang 5 nieuwe lunchtentjes heb ontdekt, want ik ga minimaal 1x per maand ergens lunchen en probeer altijd wat nieuws uit, maar het is er nog niet van gekomen om alles online te gooien. Vandaar weer een review erbij vandaag!
Ik moet zeggen dat het al een tijdje geleden is dat ik deze lunch heb gehad, namelijk in maart, dus mijn accuraatheid zal niet heel erg groot zijn. Desalniettemin heb ik nog wel wat te zeggen over 'Orloff'.

Bij Orloff kun je ontbijten, lunchen, dineren en borrelen op het Wed, één van de populairste en mooiste horecapleintjes die Utrecht te bieden heeft. Het was een ongelooflijk mooie zondagmiddag in maart en nog ter ere van mijn verjaardag ging ik met een vriendin uit lunchen. Je moet geluk hebben om een plekje te bemachtigen pal in de zon, maar die dag hadden wij dat! We hebben wel 3 uur in de volle zon gezeten (gelukkig had ik mijn sunblock bij me..).



Maar goed, het eten. Ik had een heerlijke tosti besteld. Met zalm. De mensen die wel eens vaker met mij uit eten zijn geweest, weten dat zalm echt één van mijn favoriete 'safe choices' is. Eigenlijk is zalm altijd goed. Zeker gerookte zalm. Maar een tosti met zalm, dat had ik nog niet eerder geprobeerd en ook dit smaakte me erg goed.

Verder biedt Orloff veel lekkere klassiekers, maar heeft daarnaast niet erg veel bijzondere lunchgerechten op het menu staan. Wat ook eigenlijk helemaal niet zo erg is, want genieten doe je als vanzelf als je op een zonovergoten plekje je kunt vergapen aan de voorbijgaande fietsers en wandelaars.
Als het personeel je dan ook nog op je wenken komt bedienen, zeg ik; geslaagde lunch!

zaterdag 23 juli 2011

Shake that belly!

6.         Naar 3 dansvoorstellingen gaan (1/3).


Om mijn 25e verjaardag te vieren (al weer een paar maandjes terug..) ben ik met de meiden naar een dansshow gegaan. Het was een grote verrassing, compleet met speurtocht-taferelen inclusief aanwijzingen en quiz-vragen waardoor ik ineens voor de Stadsschouwburg stond.

Echt super om weer eens een dansvoorstelling mee te maken! Dit was wel een hele bijzondere met verschillende vormen van buikdans; van Javaans tot jazz, van Bollywood tot flamenco en salsa.
Het toppunt van de avond was een hele vrolijke, übergay Egyptische man, heel lang en héél dun, die zijn buik liet rollen. Hoe hij het deed weet ik niet, want er zat geen grammetje vet aan, maar dat maakt blijkbaar niet uit met buikdansen. Echt, wat een showman was dat en alle vrouwen in de zaal gaven hem een staande ovatie.

Eigenlijk kan ik er verder niet veel over vertellen, dans moet je beleven en voelen. Als ik naar dansers kijk dan voel ik echt zo'n grote energie opkomen. Iets wat wel vergelijkbaar is met kippenvel bij een mooi stemgeluid maar wat toch krachtiger is omdat ik het gevoel heb óók mee te willen doen! De danser in mij komt dan tot leven en ik ben meteen weer geïnspireerd om het nog meer te gaan doen. Dansen zal dan ook altijd een onderdeel in mijn leven blijven en mijn grootste handicap zou voor mij zijn om niet meer te kunnen dansen. Ik offer er graag een dagje rust achteraf voor op, zodat ik wel door kan gaan met dansen. En ja, als ik het dan echt niet meer kan als ik 80 ben, dan zal ik gelukkig altijd nog naar dansvoorstellingen zoals deze kunnen gaan.

zaterdag 9 juli 2011

Let's get naked, part II

59.       Een keer naar een professionele masseur gaan.
60.       Elk seizoen een keer naar de sauna gaan (of 4 keer per jaar).


Sinds de start van deze blog ben ik al 2 keer naar de sauna geweest. Eén keer met mijn nicht/vriendin naar de Veluwse bron en één keer met mijn zusje naar de Saunadrome in Putten.

Voor mij is het naar de sauna gaan puur relaxen. Je bent de hele dag onder de pannen en je hoeft helemaal niks. Een dagje sauna ziet er voor mij zo uit:
Cappucino en gebak, voetenbadje, sauna in, sauna uit, afkoelen, even zwemmen, relaxen in de rustruimte, hapje eten van het heerlijke buffet, nog een rondje sauna en nog een keer een drankje.
Als ik mezelf helemaal wil verwennen regel ik ook nog een lekkere massage. Zo heb ik in de Veluwse Bron een HotStone massage laten doen. Heer-lijk! Dit is hoe ze de massage op de website beschrijven:


Een  hotstone massage  is heerlijk om te ondergaan. Deze massagetechniek bestaat al duizenden jaren waarbij gebruik gemaakt werd van warme stenen om een therapeutisch effect op lichaam en geest te creëren. Het geeft een combinatie van therapeutische warmte van basaltstenen en de diepe werking van de aromasoul aromatische oliën. Deze massage heeft als resultaat een verzachtende en diep ontspannende werking op spieren, lichaam en geest. Het resultaat is onmiskenbaar: de huid is extreem zacht, de geest is ontspannen, de bloedcirculatie is verbeterd en de spanning in de spieren is verminderd.

Nou, beter kan ik het niet omschrijven. Een rustgevend muziekje op de achtergrond en lekker ontspannen. Na de massage voel je je weer helemaal toppie!

Ik ga dus ook niet eens echt voor de sauna's zelf. Op een dag van 7 uurtjes wellness zit je daar in totaal hooguit een uur in. Het gaat mij juist om de dingen er omheen, en dat je een hele dag lekker kan ontspannen. Ook gebruik ik dit soort dagen om lekker bij te kletsen met vriendin of zus, zodat we weer helemaal up-to-date zijn van elkaars wel en wee.

En al die nudity valt eigenlijk best mee. Over het algemeen lopen er niet een hoop jongeren (ja daar val ik nog onder!) rond, zodat het niet zo'n (letterlijke) vleeskeuring wordt zoals in de kroeg. De sfeer is er sowieso niet naar om elkaar uitgebreid staan te bekijken en op een gegeven moment boeit het je ook niet meer, want iedereen is naakt. Als de helft nog in zwemkleren rond zou lopen zou het wel een beetje awkward zijn..

De Veluwse Bron raad ik aan met stip op 1. Het is groot, schoon, rustig, professioneel, gevarieerd, mooie natuur, ze hebben lekker eten en heel erg veel keus aan massages en behandelingen.
De Saunadrome vond ik ook heel leuk, vooral vanwege de saunaboot. Ik bedoel, hoe cool is dat! Je stapt op de boot en hij vaart automatisch naar de andere kant en ondertussen zit je lekker in de sauna. Je kan ook op 'het dek' gaan zitten als het je te heet wordt voordat de boot overgevaren is.


Dus... als je nog twijfelde om te gaan, gewoon doen zeg ik! Ook de hitte valt erg mee, want je kunt vaak kiezen tussen verschillende temperaturen en er zijn ook heel veel kruidenbaden en shit waar je helemaal niet als een zwetend peentje uit komt en waardoor je toch een hele relaxte dag hebt!

zondag 3 juli 2011

Let's get naked!

42.       Het Urban Decay Naked palette aanschaffen.

Een van de dingen die op mijn wishlist stond, was het Urban Decay Naked palette.
Wat? Ja, simpel gezegd een doos met verschillende kleuren oogschaduw met vooral neutrale tinten van het make-up merk Urban Decay. Ik geef het toe, ik ben een beetje een make-up junkie geworden. Ik weet niet waarom, maar volgens mij is het vooral ontstaan na mijn reis aan Australië en dan vooral na onze trip aan Melbourne. De mensen daar lopen er zo mooi bij, zo hip, goed gekleed en super verzorgd! Ik was helemaal onder de indruk van het hoge beauty-gehalte daar. Sindsdien heb ik ook een foundation aan mijn stash toegevoegd en kijk ik nog vaker op de beautyblogs die ik daarvoor ook al regelmatig volgde.

Urban Decay is een merk dat oorspronkelijk uit de VS komt. Het staat vooral bekend om de goed gepigmenteerde oogschaduws en de kleurrijke en vrolijke uitstraling. Op het www was een grote hype ontstaan rond het Naked palette. Dit palette scheen zó goed te zijn en gewild, dat het binnen no time nergens meer te verkrijgen was. Op ebay werden ze nog wel schaars verkocht voor torenhoge prijzen, maar daar wilde ik me niet aan ten prooi laten vallen. Gelukkig heb ik een vent thuis zitten die af en toe voor zijn werk naar buiten moet en dit keer kon hij naar San Fransisco! Deze kans liet ik natuurlijk niet onbenut en direct gaf ik hem mijn boodschappenlijstje met beauty items mee. 
Helaas... ook al kon hij me bij terugkomst verblijden met de mooiste producten van Victoria's Secret en een ander palette van Urban Decay (The Book of Shadows, ook prachtig trouwens), het Naked Palette was ook dáár uitverkocht.

Flash forward naar een aantal maanden later, in Nederland. Het grote nieuws bereikt ons dat de Sephora (soort van Douglas maar dan in de V&D) het merk Urban Decay gaat verkopen! Na een rondje van vreugde om de tafel, rende ik zo snel mogelijk naar de Vroom en Dreesman om daar mijn geliefde paletje te bemachtigen! En ja hoor, het lukte zowaar!
Dus, nu ben ik de trotse bezitter van dit kwalitatief hoogwaardige product, ha! 

Wat is er zo goed aan?
1. Het is van Urban Decay equals übergoede make-up kwaliteit.
2. Het zijn allemaal neutrale kleuren die je echt overal mee kunt combineren.
3. Je hebt maar heel weinig van het product nodig om veel kleur te krijgen (= goede pigmentatie)
4. Er zit de Urban Decay Primer Potion in, wat betekent dat er een oogschaduwbasis bij zit waarmee je oogschaduw de hele dag blijft zitten.
5. Ook zit hier een erg goede oogschaduwkwast bij, met stevige haartjes, die vooral goed werkt bij de oogschaduw met meer glitters; blijft veel beter zitten en valt niet van je kwast.
7. Hoe cool is het als je oogschaduwkleuren sin, creep en gun metal noemt?
6. Kijk maar naar de foto's van het palette en bijbehorende swatches en je zult overtuigd zijn!

Ok, tot zover de eerste les van mijn basiscursus make-up in de categorie oogschaduws.
Ja, mijn passie is beauty en dit is een onderdeel van mij, just live with it! ;) 

Ik weet dat velen van jullie je geen voorstelling kunnen maken van mijn grote vreugde om dit product en dit verhaal misschien met open mond aan het lezen zijn. Daarom wil ik jullie de visuele bewijsstukken niet onthouden, zodat ook jullie kunnen genieten van mijn aankoop! 













maandag 27 juni 2011

Het was mijn beschermengel...

76. Twintig nieuwe boeken lezen (2/20).

... die mij weer aanzette tot schrijven.

En tot lezen. Nu heb ik ondertussen al wat meer boeken gelezen en de reviews komen er aan dus be warned!
Ok, nu over tot de realiteit. Ik werd gewoon gek van jullie gezeur over het niet schrijven op mijn blog. En ja, ik heb het laten verslonzen, maar je suis retournée!


Vandaag ga ik het hebben over één van mijn favoriete schrijvers; Paulo Coelho (spreek uit koo-ell-joo en niet koello for gods sake!)
Zijn nieuwste roman heet 'De beschermengel' en is zoals zijn voorgaande boeken erg spiritueel, ook wel zweverig in de volksmond. Ik hou wel van zweverig. Love it! Zweverig is my middle name. Overdrijven my last.
Gelukkig kan Paulo er meer van dan ik, van schrijven dan. Dat heeft hij nogmaals getoond door middel van dit boek.
Wat mij zo aansprak is dat hij dit keer deels autobiografisch heeft geschreven. De hoofdpersonen heten Paulo en Chris (vrouw van) en maken een reis door de woestijn waarbij ze op zoek gaan naar hun beschermengelen. Deze zoektocht brengt ze meer dan alleen gods boodschappers, het is daarnaast een relatietest waarbij ze ook nog eens een beetje boel zelfkennis op doen.

Zoals gebruikelijk in Coelho's boeken loopt dit verhaal over van de symboliek en zet het je aan het denken over je eigen spirituele pad. Tenminste, dat doet het met mij. Altijd als ik 'zo'n boek' lees ben ik weer vol goede voornemens om weer eens wat meer te doen met spiritualiteit. Ik wil weer mijn oude tarot & astrologie kennis gaan opduikelen en élke avond oefenen met reiki.

Helaas werkt dit hetzelfde als bij het gros van de zelfhulpboeken; je moet wel wat gaan dóen! Alleen van passief lezen wordt je geen beter mens, hoogstens een hooggeletterde.
Wel heeft dit boek me tot schrijven aangezet, niet in de laatste plaats omdat de vriendin van wie ik het boek leende mij achter de vodden aanzit en het weer terug wil hebben.
Ach ja, zo is het toch weer een opstapje tot het worden van een beter mens, aangezien ik hierdoor weer meer aandacht ga besteden aan mijn life-changing projectje!

vrijdag 22 april 2011

Kwart eeuw feest

38.       Een groot feest geven voor mijn 25e verjaardag


Mijn persoontje is sinds 21 maart al een kwart eeuw hier op aarde. Dat moest gevierd worden op 19 maart j.l. en wel in café Hemingway. Het stond al weken gepland, zelfs toen ik deze doelen formuleerde, wist ik al dat ik mijn verjaardag dit keer niet zoals gebruikelijk wilde vieren. Daarom had ik de cafébaas ingelicht en een hoekje aldaar gereserveerd voor mijn geliefde gasten. Ideaal, je hoeft zelf niet met kratjes bier en flessen drank te sjouwen en ook het dilemma van chips en kaas of eigengemaakt gelikt fingerfood bleef mij gespaard. Wel had ik een constructie bedacht waardoor ik verzekerd was van een 26e levensjaar waarin ik niet op krediet zou hoeven leven. Uit mijn 'kantoorvakhandel-tijd' wist ik nog dat bonnetjes heel makkelijk te verkrijgen zijn. Ik kon dan ook aan ieder een consumptiebon overhandigen en de barman wist wat hem te doen stond.

Uiteraard is een feest niet compleet zonder nieuwe outfit, waarmee ik ook meteen de doelen 46 en 48 heb gerealiseerd, maar daarover een andere keer. Ik was in ieder geval het stralende middelpunt, want ik voelde me goed zo met mijn vrienden om me heen in een mooi strak jurkje en een lekker wijntje!
Voor mij was het feest dan ook zeker meer dan geslaagd! Uiteindelijk is het niet zo groots geweest als ik wellicht eerder voor ogen had, maar gezellig was het des te meer! Ik vind het altijd een kunst om iedereen goed te spreken, omdat je je aandacht over alle leuke mensen moet verdelen, maar ik denk dat dit wel redelijk is gelukt. Ik wordt tenslotte maar één keer 25 en zelf heb ik er met volle teugen van genoten, dankzij het levendige gezelschap om me heen!

woensdag 6 april 2011

Ik krijg er wel Zinni(nj)a!

94.       Tien nieuwe restaurants uitproberen en er een review over schrijven (3/10).

Op maandag 21 maart zijn mijn vriend en ik ter gelegenheid van mijn verjaardag uit eten gegaan bij Zinnia, een Japans sushi-grill restaurant. Het was echt héérlijk om daar te zijn. Even for the record:
I. LOVE. sushi. I breathe sushi! Dit was dus een extreem goed verjaardags-restaurant voor mij!
Ik heb echt genoten met alle hmmss en aaahhs en dichtgeknepen ogen erbij.

Het interieur vond ik ook echt stunning, vooral de paarse stoelen! Ze zaten alleen iets minder fijn omdat de rugleuning alleen geschikt was voor hele lange rechte ruggen. Ik probeerde nog onderuit gezakt te gaan zitten, wat echt een onmogelijke opgave bleek. Maar dat mocht de pret niet drukken. Verder werden we van alle gemakken voorzien. Ik kreeg zelfs stokjes aan elkaar vastgebonden zodat ik makkelijker kon eten! Wat bij mij ook wel nodig was.. zie onder.

Zinnia is een all you can eat restaurant, waar in tegenstelling tot veel vreetschuren, waarbij je onbeperkt spareribs naar binnen kan schuiven, het eten wel beschaafd en chique verloopt. Ok, afgezien van de manier waarop ik de sushi eet, waarbij het pakketje steeds van mijn stokjes in de soja valt en er een halve zeewiersliert aan mijn mond blijft hangen.. (hence, de getapete stokjes).
Maar het zijn allemaal kleine hapjes en dat maakt het leuk!
Er zijn vijf rondes en per ronde kun je per persoon vijf gerechtjes bestellen. De eerste twee rondes hadden we allebei zoiets van "Ik wil die en die en die en die en die!" Zoveel keus uit zoveel lekkere dingen! Maar na 3 rondes zaten we echt propvol en moesten we echt nog even uitbuiken voor we konden proeven van het lekkere chocoladefonduebuffet (leuk scrabblewoord). Hoe cool is dat! Ik moest mezelf echt bedwingen om er niet onder te gaan hangen. Gelukkig hield ook mijn volle buik me tegen.

Tevreden en verzadigd liep ik na het dessert het restaurant uit. Nog niet eerder hadden de Nigiri, Gunkan, Maki, Temaki en Tempura mij zó lekker gesmaakt!
Je moet voor de gein eens kijken op http://www.restaurantzinnia.nl/menu_allyoucaneat.php wat voor lekkernijen Zinnia te bieden heeft. Uit meer dan 100 leuk opgemaakte hapjes kun je kiezen. En nee, ik wordt niet gesponsord (pff.. I wish!), maar kan dit restaurant echt van harte aanbevelen aan alle sushi/asianfood liefhebbers!

P.S.: Sorry voor de foto's met half-lege borden, maar het was gewoon té lekker om eerst te moeten wachten op een foto maken. Volgens mij zou ik een hele slechte professionele 'restaurantreviewer' zijn aangezien de foto's bij mij vaak te laat (als het eten bijna op is) worden genomen. Mes excuses mes amies!

















maandag 28 maart 2011

Didn't get Carried away..

76.       Twintig nieuwe boeken lezen (1/20)



Mijn eerste uitgelezen boek sinds ik startte met het project was 'The Carrie Diaries' van Candace Bushnell. In dit boek wordt het verhaal verteld van de alom bekende Carrie Bradshaw uit Sex & The City. Natuurlijk had ik hoge verwachtingen omdat ik de shoebox (met daarin alle seizoenen) van de serie adoreer. Helaas gold hier ook wat vaak geldt bij hoge verwachtingen: het kan tegen vallen.

Op elke pagina was ik op zoek naar de levendige maar dromerige, fashion-minded Carrie, maar ik vond alleen maar een onzekere puber met een raar gevoel voor humor en gekke acties die nooit in het hoofd van de main character uit SATC zouden opkomen. Ook wordt er teveel aandacht aan de bijrollen besteed naar mijn zin. Vooral omdat je nooit een compleet beeld krijgt van de personages en het op de oppervlakte blijft, aangezien het alleen maar vanuit de first person (Carrie) wordt geschreven.

Natuurlijk heb ik het boek wel met plezier gelezen.. ik bedoel, hey het is een chick-flick.. over Carrie Bradshaw. Maar het is zeker niet de beste ever en ook zeker niet te vergelijken met de verhaallijnen uit de serie.
Toch vermakelijk!

Nu tijd voor wat anders, want ik ben inmiddels in drie verschillende boeken bezig; één over een meid die in een meditatiecentrum in India in retraite gaat, de tweede is Hamlet van Shakespeare en de laatste is de nieuwe Paulo Coelho. Dus, weer wat meer diepgang erin zeg ik! Ben benieuwd welk boek ik als eerste uit zal lezen.


P.S: Ik heb besloten om bij de deeldoelen ook een deelbedrag per keer in Johan te stoppen. Dus in plaats van een euro na 20 boeken lezen, 5 cent per boek. Ik weet, het zet geen zoden aan de dijk, maar à la het is een symbolisch bedragje zullen we maar zeggen.

zondag 27 maart 2011

Zwaardvis, rund en grand dessert.. toch?

94.       Tien nieuwe restaurants uitproberen en er een review over schrijven (2/10).

Tijdens de restaurantweek op 14 februari ben ik uit eten geweest met de meiden bij Het Licht. Na lang zoeken hebben we een plekje kunnen vinden. De restaurantweek staat er altijd bekend om snel zijn restaurants gevuld te hebben, aangezien het voor meer mensen aantrekkelijk is om eens 3 gangen te verorberen voor de schappelijke prijs van EUR 23,50. Maar het was ons uiteindelijk gelukt! En het bleek niet eens zo druk te zijn, hoe bizar..
Het Licht zit op de Biltstraat op een goed zichtbare plek, maar het is me nog nooit opgevallen.

Helaas heb ik geen foto's gemaakt en omdat we geen kaart kregen, aangezien het een verrassingsmenu betrof, kan ik de exacte gerechten ook niet hier herhalen.
Als voorgerecht kregen we een salade van zwaardvis, met diverse groenten. Ik vond het bijzonder om een keer deze vis te proeven. Het smaakte anders dan de vissen die ik tot dan toe had gegeten en het leek om rauwe vis te gaan, al weet ik dat niet zeker meer. In ieder geval geen standaard gerecht!
Het hoofdgerecht bestond uit een stuk van de rund. Haha, dat klinkt nogal vaag, maar ik kan me echt niet meer herinneren welk deel, er staat me iets bij van de hals.. :S Bij het vlees kregen we lekkere krokante aardappelkroketjes, die zelf gemaakt waren en duidelijk niet uit een zak van de AH. Daarnaast lag er op mijn bord nog een pakketje spinazie met spek eromheen (dacht ik..).
Natuurlijk kregen we ook nog een toetje. Een soort van Grand Dessert à la Het Licht; chocolademousse, appeltaartijs en ... nog iets!

Zoals jullie merken.. er is niet veel blijven hangen. Wat me wel bij is gebleven is dat het geen standaard gerechten waren en dat vooral de presentatie en de garnering van de borden speciaal waren. Dat vind ik altijd extra pluspunten verdienen, omdat dat het uit eten nog iets specialer maakt dan thuis je eigen brouwsels bakken.

Op de bediening was niets aan te merken. Ze konden goed vertellen wat er in de gerechten zat verwerkt, wat mij overigens niet heeft geholpen dit te onthouden. Ze waren niet constant aanwezig om te checken of alles goed ging en daardoor moesten we soms zelf om de drankjes vragen, maar eerlijk gezegd boeide dat niet zo omdat we toch meer gezellig aan het kletsen waren.

De sfeer van het restaurant is voor mij niet zo betekenisvol of opvallend geweest. Ik had een hele leuke avond met vriendinnen en lette niet zo op de omgeving. Er was een lange bar waar je aan kon zitten, wat het denk ik ook gezellig maakt als café en er ligt een houten vloer. Dat waren de enige kenmerken die mij opvielen.

In het vervolg zou ik hier nog een keer kunnen gaan eten. Ik wil de gewone kaart wel uitproberen, zeker omdat ik heb gezien dat de prijzen zeer schappelijk zijn en ze toch bijzondere gerechten op de kaart hebben staan. Ook kun je elk gerecht als voor- en hoofdgerecht bestellen, waardoor je zelf de grootte van je portie kunt bepalen van een gerecht.

Volgend jaar zal ik weer een nieuwe plek zoeken tijdens de restaurantweek want dat is me goed bevallen!

maandag 28 februari 2011

Nieuw Recept 1: Met een veelzijdig stukje vlees

98.       Tien nieuwe recepten uitproberen (1/10).




Mijn eerste nieuwe recept sinds Day Zero: Roerbakschotel met winterwortel en kip. Aangezien meneer MindOfMine zaterdag ziekjes was, had ik beloofd om een lekker maal te bereiden. En waarom niet meteen een nieuw recept uitproberen? Kan ik gelijk een slaatje slaan uit het ziek zijn van meneer :P

Als ik naar de foto's kijk, ziet het gerecht er op het plaatje uit de 'Boodschappen' van de Nettorama er een stuk beter uit dan op mijn eigen bord. Toch weerhield dat me er niet van om meteen aan te vallen en te genieten, zonder eerst een mooie foto te maken (hence, de wat minder sjieke bordopmaak).
Het was een geslaagd diner met kaarsjes en toestanden en het eten smaakte er alleen maar beter door. 
Deze romantische taferelen ga ik niet voor jullie verzorgen, maar het recept zal ik u allen niet onthouden.

Hoofdgerecht voor 4 personen

400 g kippenvleugeltjes
zout en versgemalen peper
3 eetl. olie of margarine
1 grote ui, in schijven
1 eetl. gedroogde rozemarijn of tijm
400 g winterwortel, geschild en in plakken
2 eetl. honing
300 g witte rijst

Natuurlijk heb ik het recept gehalveerd voor 2 personen. Bij gebrek aan rozemarijn in de winkel heb ik tijm gebruikt en de kippenvleugeltjes zijn 'kip TV sticks' geworden. God mag weten welke marketing gigant er achter die naam zit, maar het leek in ieder geval op vleugeltjes. Ik moet zeggen dat ik mijn twijfels had over kip met bot in een wokgerecht, maar dit is me alles mee gevallen. Het is goed te doen om het vlees er ter plekke af te snijden (of kluiven voor de liefhebbers) en met de rest van het gerecht mee te eten. Verder vond ik de combinatie tijm, honing en uien echt heerlijk!
Ik denk dus dat ik dit gerecht wel vaker zal gaan maken, met variaties op de TV sticks :)
Laat het me weten als je het recept gebruikt hebt, ben benieuwd naar jullie bevindingen!

zaterdag 26 februari 2011

Bagels & Beans in the city

95.       Vijf nieuwe lunchtentjes vinden in mijn stad (2/5).

Na meer dan twee weken weer een post van mij. Vaak schrijf ik mijn updates in het weekend en aangezien ik vorig weekend naar Parijs was (ja, ik weet het, héél vervelend..) zat het er even niet in om mijn blog bij te werken.

Maar.. in het weekend daarvoor heb ik aan mijn doelen gewerkt. Althans, gewerkt.. samen met een vriendinnetje ben ik weer een nieuw lunchtentje gaan uitproberen! Deze lunchroom zit er al een tijdje en ook in andere steden zijn er filialen te vinden. Ik heb het over Bagels & Beans! Ik was eerder al wel naar Bagels & Zo geweest in de stad, maar bij deze bagelketen had ik nog niet gegeten.
Ziehier een aantal foto's voor de sfeerimpressie:




Als je binnenkomt lijkt het alsof het klein is en er maar een paar tafeltjes zijn. Als je echter door het gangetje naar achteren loopt zie je nog twee ruimtes met plaatsen om te eten/koffie drinken/krantje te lezen/achter je laptop zitten, kortom heel erg SATC.
De bagel die ik had besteld (rookkippetje (?), avocado, basilicumdressing, pijnboompitjes en sla) was echt enorm en ik kon hem ook alleen maar met mes en vork eten en niet zoals het hoort met je handen. Met mijn beugel was het toch een beetje lastig om mijn mond in zoveel lekkers te zetten, dus het bestek moest ik er nog even bij vragen. Het was het waard! Zo geniet je extra lang van je eten en haal je je geld er dubbel en dwars uit. Dus tip van de week: neem een beugel, geniet langer :)






Het was echt zo'n luie zondagmiddag waarop je lekker met een cappucino (of latte machiato) hier gaat zitten en geniet van een lekkere bagel. Ik zou er ook prima alleen heen kunnen gaan. Vooral de grote ramen en de gezellige bar maken dat ik me er snel op mijn gemak voel. Wel moet je niet te afwachtend zijn in dit zaakje. Je wordt snel geholpen met je bestelling, maar door de drukte wordt er daarna niet meer gevraagd of je nog wat te drinken wilt, hoewel je best wat vocht kunt gebruiken na zo'n vullende bagel. Gelukkig is de consument van tegenwoordig niet meer op zijn (dorstige) mondje gevallen en komt dat wel goed.