donderdag 26 december 2013

And so this is Christmas, and what have you done - 5 km hardlopen!



Na 1,5 dag mezelf helemaal volgepropt te hebben met Kaffee und Kuchen en Kalkoen (of Puter zoals mijn schoonfamilie het noemt), dacht ik dat het wel eens tijd zou kunnen zijn voor wat lichaamsbeweging. Omdat het inmiddels alweer 3,5 week geleden was dat ik mijn hardloopschoenen had aangetrokken, om maar niet te spreken over het dramatische aantal meters dat ik daarin had voortbewogen, vond ik tweede kerstdag een uitgelezen kans om mijn persoonlijke record (ahum) eens op te vijzelen.

Ok, paarse schoentjes aan, mijn Utrecht University sweater aan tegen de kou (en omdat ik dan nog net op een ufje lijk) en gáán! Mijn playlist genaamd 'vette shit' had ik al op standje 10 gezet, zodat het geluid van mijn doffe stappen mij niet zou afleiden - lees ontmoedigen - en ik had me voorgenomen om rustig aan te beginnen. Een aantal weken geleden was het daar immers op fout gelopen en had ik bedacht dat ik best eens de versnelling een tandje hoger kon zetten bij de start. Not a good idea.


Om de kans op succes ditmaal nog meer te vergroten koos ik een nieuw route, waardoor het voor mij tot nu toe altijd makkelijker vol te houden is. Je hebt altijd wat leuks en nieuws om naar uit te kijken als je aan het lopen bent en wordt dus afgeleid van je innerlijke stress en eventuele slechte prestaties.
Op naar de Meernbrug over het water. Het gaat best lekker, dacht ik bij mezelf. Lekker hardloopweer, geen wind, aardige hardlopers die me glimlachend begroeten (of was het een meelevende grimas?). Dan de brug. Mijn doel was vandaag om eindelijk weer eens de 5 km aan te tikken, of ik nou een snelheid neerzet van een haas of een schildpad, dat maakt niet uit, als ik maar continu zou blijven rennen.


Dat heb ik geweten! Twee keer een steile brug op, dan ga je je wel een schildpad voelen. Gelukkig waren daar Icona Pop en Muse die mij voorttrokken en me aanmoedigden vooral door te gaan. 'I don't caaare! I love it!' (uhuh) en 'Theeey will not fooorce us!' (nee een ander dwingt me niet, ik loop me hier toch echt zelf uit te sloven).


Over de helft, dat gaat goed. Nu kan, nee mág ik niet meer stoppen. De vorige keer is me dat 'overkomen', dat ga ik geen tweede keer op rij doen. Het slechtste gevoel wat een hardloper kan hebben is het gevoel nadat je hebt opgegeven. I'm not a quitter, but a fighter (hey nieuw ideetje voor mijn vette playlist)!

Onderaan de brug werd ik plotseling toch nog even een haas want een vrouw van middelbare leeftijd bleef netjes achter mij lopen. Yes, ze trekt zich aan mij op, dan doe ik het toch niet zo slecht. Tot het moment dat ze ineens haar krachten had hervonden en me als een speer voorbij rende. Hmm.. niet door laten afleiden, gewoon doorgaan. Nog maar 2 km.


Het stuk door park Oog in Al ging best goed, ik vind het altijd lekker om over het grindpad speciaal voor hardlopers te rennen, ook al moet ik daarna alle steentjes tussen mijn schoenen uit pulken. Ok, mijn trackervoice van Runkeeper vertelt me nu dat ik nog maar 1 km hoef. Dat moet te doen zijn. Bijna thuis, nog even volhouden. Dan vertelt mevrouw de tracker mij dat ik al 35 min gelopen heb en ik er nog steeeeeds niet ben! Laat ik nog maar even extra hard rennen, dan ben ik er sneller. Gelukkig waren daar ineens Will.I.Am en Britney Bitch om me te coachen over de eindstreep. En lekker dat dat was! Die 5 km heb ik lekker weer in de pocket. En ook weer plaats in mijn buik voor een nieuw schransmaal op tweede kerstdag.




vrijdag 4 oktober 2013

Van doel naar passie


Nog 8 dagen. Maar ik kan nu al zeggen dat de 101 doelen niet zijn bereikt. Ik heb er wel een aantal bereikt waar ik veel plezier uit heb gehaald. En daar wil ik eigenlijk nu mee verder gaan. Niet meer doelloos doelen stellen, maar gaan voor plezier, voor passie.
Zo heb ik ook een passie ontdekt die mijn leven een extra dimensie geeft.

Salsa! Ik ben zo enthousiast geworden over deze dansvorm dat ik mezelf meerdere keren per week op de dansvloer begeef en in de tussentijd mezelf onderdompel in de lekkere muziek om me even zoet te houden. Het is naast een passie namelijk (bijna) een verslaving voor mij. Gelukkig wel een gezonde, want ik merk het na een paar weken al aan mijn lichaam. ;)

Salsa heeft mij geïnspireerd om me niet te richten op doelen maar op passies.
Dit is ook waarover ik graag zou willen schrijven, omdat ik daar zelf het meest enthousiast over ben en ik anderen misschien ook enthousiast voor kan maken.
Dit hoeft natuurlijk niet alleen over de Latijns-Amerikaanse dansvorm te gaan, maar over alle dingen die mij blij maken: series, films, boeken, eten, feestjes, reizen, enz! Het zou zomaar kunnen dat er veel dingen uit mijn lijst voorbij gaan komen, maar wellicht in een andere vorm.

Dus Life from Day Zero blijft nog steeds en zal hopelijk meer leven krijgen door de passie die ik erin ga stoppen.

Bedankt voor jullie trouw tot nu toe! Ik hoop nog meer te gaan schrijven, want dat is ook een passie die ik steeds meer ontdek en wil laten leven.

zondag 2 juni 2013

En toen gebeurde het leven

Laat ik positief beginnen. Ik ben heel erg blij dat ik sinds januari met veel plezier mag schrijven voor de website www.nadelunch.com.


Ik schrijf daar elke maand een boekrecensie, ga naar boekevenementen waar ik verslag van doe en twee keer per week lever ik een dagvondst aan; een bijzonder stukje nieuws of wetenswaardigheid van de dag. Echt, super om dit te mogen doen en om deel uit te maken van zo'n gedreven, professioneel team amateurschrijvers. Want allen doen we het vrijwillig en de site wordt super goed draaiende gehouden. Het is een heel bijzonder plekje op het internet, want het is niet zomaar een nieuwssite. Ik citeer:

Nadelunch.com is een online magazine dat jonge mensen de ruimte biedt hun kennis en interesses op behapbare en prikkelende wijze te delen. Originaliteit is belangrijk, een artikel van meer dan 500 woorden mogen schrijven net zo. In een wereld waar snel, snel, snel steeds meer de boventoon voert, geen overbodige luxe. Broodnodig, zelfs.

Check het even, zou ik zeggen.

Helaas ben ik sinds de tijd dat ik voor Nadelunch schrijf hier op Lifefromdayzero niet meer actief geweest. Je zou kunnen concluderen dat er een causaal verband is tussen die twee feiten, maar dat durf ik niet zo te stellen. Wellicht is een andere reden, namelijk dat ik mijn doelen uit het oog verloren ben, nog wel meer aan de orde geweest. Om eerlijk te zijn, dacht ik vaak: "Ah joh, die doelen, véél te onrealistisch gesteld. Onhaalbaar! Eigenlijk onzin dat ik dat nog probeer te halen, want dat gaat tóch nooit lukken."
Ik durfde zelfs niet meer op de site te klikken, bang om te zien dat het spaarvarken al bijna bij het laatste hartje zou zijn aangekomen. Maar wie hou ik nou voor de gek? Alsof ik echt aan het begin dacht alle 101 doelen te kunnen halen? Daar ben ik veel te lui voor ingesteld.

Dus, waarom niet opnieuw de focus leggen op de doelen die ik nog wél graag wil behalen? Daarom neem ik jullie nu in vogelvlucht mee door mijn lijst en laat jullie weten waar ik de komende maanden (want ja, er zijn nog 4 maanden, 1 week en 3 dagen over!) de focus op wil leggen.

8.         Drie keer een museum bezoeken (1/3).
Ik wil nog minimaal 1 keer een museum bezoeken.

15.       Vijf keer naar een zomerfestival (2/5).
Ik wil voor het eind nog naar 2 zomerfestivals!

18.       Groningen bezoeken.
De plannen staan al heel lang. En de komende maanden ga ik het met mijn vriend concreet maken.

21.       Vijf keer fietstochtjes in de buurt maken naar plekken die ik nog niet ken.
Dit wil ik minimaal 1 keer doen.

23.       Vijf keer een nachtje/weekendje/midweekje weg samen met mijn vriend (2/5)
Dit gaat dus gebeuren naar Groningen.

24.       Mijn vriend op zijn werk in Parijs opzoeken.
Deze wil ik aanpassen: Ik ben namelijk pas in mijn eentje naar Parijs gegaan, en heb daar een hele dag in mijn uppie gespendeerd. Ge-wel-dig! Mijn vriend was thuis aan het werk, maar dat maakt niet uit ;)

27.       Samen met mijn vriend foto’s maken in een fotohokje.
Dit wil ik écht gaan doen. Lijkt me zó grappig! Misschien ook wel in Groningen? :)

34.       Bij de bloedbank mijn verhuizing doorgeven en aan de oproepen gehoor geven.
Dit is toch echt een piece of cake, jongens. Dat móet me gewoon lukken.

37.       Vijf keer een dagje uit met mijn zusje (3/5).
Ook dit gaat me in 4 maanden zeker nog wel lukken. Mijn zusje is top!

51.       Vijf keer een bos bloemen kopen voor thuis (3/5).
Bloemen zijn leuk! Ik vind dit ook echt belangrijk, dus de motivatie is er om dit doel te behalen.

52.       Twee jaar lang minimaal 1 hele rol kadopapier in huis hebben.
Haha, eigenlijk wel grappig deze. Tot nu toe is het gelukt, dus dat wordt een makkie.

55.       Minimaal 5 keer naar de schoonheidsspecialiste gaan.
Er staat nog een cadeau open voor mijn moeder om daar een middagje heen te gaan, dus laten we dat maar even in de komende 4 maanden doen. Eén keer is al heel wat.

57.       Mijn benen laten harsen.
Omdat die andere (Brazilian) net een stapje verder is, vind ik dat ik deze in ieder geval moet hebben gedaan. De zomer komt eraan, dus een goed excuus om dit niet te doen heb ik niet meer.. (ok, behalve de pijn.. en de kosten).

60.       Elk seizoen een keer naar de sauna gaan (of 4 keer per jaar).
Met vlag en wimpel ga ik deze halen. Lekker man, sauna! Ook nog een saunabon gehad, dus dat komt helemaal goed.

62.       Een maand lang elke dag 8 glazen water drinken.
Deze is moeilijk, maar ga ik deze maand gewoon rocken! Heb een nieuwe app gedownload, water your body en ook bij Flylady is de habit voor deze maand water drinken, dus ik wordt aan alle kanten gestimuleerd. Nu nog echt doen!

68.       Een nieuw 'herinneringenboekje' maken.
Dit is véél werk, maar ik vind dat ik voor 1 doel in ieder geval echt moeite moet hebben gedaan. Alle bonnetjes, kaartjes, plaatjes die ik heb verzameld, moeten een keer mooi ingeplakt worden.

74.       Alle films met Johnny Depp kijken.
Move over Johnny, want ik ga jou vervangen door Robert Pattinson. Buiten het feit dat ik een lichtelijke obsessie voor laatstgenoemde heb ontwikkeld (shame on me!), heb ik ook al een groot deel van zijn films gezien, wat het behalen van het doel een stuk gemakkelijker maakt.

76.       Twintig nieuwe boeken lezen (17/20).
Yes. Eitje. Volgens mij zit ik er zelfs al over, maar ik heb niet goed geteld. Met Nadelunch gaat dit helemaal zonder moeite.

86        Foto’s van Australië laten afdrukken en in mappen doen.
Nog één album en dan klaar!

Ok. 19 doelen, dat valt toch wel mee? ....
Als jullie me helpen om sommige doelen te behalen, me te herinneren, motiveren, schoppen onder de kont geven, dan MOET het goed komen!

We shall see!





Ik