Doorgaan naar hoofdcontent

Van doel naar passie


Nog 8 dagen. Maar ik kan nu al zeggen dat de 101 doelen niet zijn bereikt. Ik heb er wel een aantal bereikt waar ik veel plezier uit heb gehaald. En daar wil ik eigenlijk nu mee verder gaan. Niet meer doelloos doelen stellen, maar gaan voor plezier, voor passie.
Zo heb ik ook een passie ontdekt die mijn leven een extra dimensie geeft.

Salsa! Ik ben zo enthousiast geworden over deze dansvorm dat ik mezelf meerdere keren per week op de dansvloer begeef en in de tussentijd mezelf onderdompel in de lekkere muziek om me even zoet te houden. Het is naast een passie namelijk (bijna) een verslaving voor mij. Gelukkig wel een gezonde, want ik merk het na een paar weken al aan mijn lichaam. ;)

Salsa heeft mij geïnspireerd om me niet te richten op doelen maar op passies.
Dit is ook waarover ik graag zou willen schrijven, omdat ik daar zelf het meest enthousiast over ben en ik anderen misschien ook enthousiast voor kan maken.
Dit hoeft natuurlijk niet alleen over de Latijns-Amerikaanse dansvorm te gaan, maar over alle dingen die mij blij maken: series, films, boeken, eten, feestjes, reizen, enz! Het zou zomaar kunnen dat er veel dingen uit mijn lijst voorbij gaan komen, maar wellicht in een andere vorm.

Dus Life from Day Zero blijft nog steeds en zal hopelijk meer leven krijgen door de passie die ik erin ga stoppen.

Bedankt voor jullie trouw tot nu toe! Ik hoop nog meer te gaan schrijven, want dat is ook een passie die ik steeds meer ontdek en wil laten leven.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

I believe in... Audrey Hepburn

73.       Alle films met Audrey Hepburn kijken (2/29).

In mijn to-do lijst heb ik opgenomen dat ik alle films van Audrey Hepburn wil zien. Ik denk dat de meesten wel weten wie zij was, maar voor de enkelen die haar nog niet kennen, hier een korte beschrijving.




Audrey was een Nederlands-Britse filmster in de jaren '50 en '60 die vooral romantische films maakte. Het was in de tijd van de zwart-wit films en ze was een groot icoon destijds. Vooral op beauty- en fashiongebied. Dit is ze voor velen nu nog steeds. Zo ook voor mij.
Ik vind haar echt een klassieke schoonheid die naast door haar looks ook een grote indruk achterlaat door haar sprankelende persoonlijkheid. Ze is iemand die vooral rollen speelt van onafhankelijke, sterke, maar echt vrouwelijke vrouwen. Ze weet wat ze wil en ook hoe ze dat kan krijgen en vaak gebruikt ze mannen om gedaan te krijgen wat ze wil. Ze windt ze zo om haar vinger door haar ietwat naïeve, maar positieve en vrolijke voorkomen. Ze heeft ook iets mys…

All by myself: alleen leuke dingen doen

Voor de tweede dag op rij ging ik vandaag naar de bioscoop. Weer Springhaver, dit keer alleen. Wat houdt me tegen? Ik heb een vrije dag, geen afspraken gepland, een Cinevillepas, alle ingrediënten zijn aanwezig. Volgens mij is dit al zeker de derde keer dat ik alleen naar de bios ga, en dat bevalt me goed.

Ik was trouwens in het begin helemaal alleen, maar daarna kwamen er nog twee mensen in hun uppie de bios in. Zo vreemd is het tegenwoordig niet om dit soort dingen alleen te doen. Sterker nog; het lijkt wel een rage te worden. Menig vriendin heeft het erover: "Ik ben dit weekend alleen in een café koffie gaan drinken", "Voor we samen gaan eten, ga ik vast alleen in het restaurant zitten. Ja, wel met een boek hoor", "Ik heb een vakantie geboekt naar Tenerife, alleen."
Allemaal voorbeelden van dames die ook plezier willen hebben, zonder genoodzaakt te zijn gezelschap op te trommelen.

In het begin is het ongemakkelijk, maar daarna voelt het als een overwi…

Nostalgie: Ally McBeal

In mijn eerste studentenhuis woonde een meid naast mij, waar ik het goed mee kon vinden. Ik was psychologiestudente, zij zat op de Hogeschool voor de Kunsten en was al druk bezig voor meerdere opdrachtgevers. Inmiddels is ze een succesvolle kunstenares.

Anyway, tijdens de avonden dat ik alleen op mijn kamer zat, kwam ze regelmatig langs om te kletsen, of klopte ik even bij haar aan voor een praatje. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ze Ally McBeal keek en ik vroeg of ik ook een keer mee mocht kijken. Sindsdien werd het bijna een soort ritueel: Ally McBeal kijken met een grote beker thee.


Ik was er heel blij mee! Het was super gezellig en ik had een nieuwe coole serie ontdekt.
Tenminste, nieuw is hij niet. De serie draaide van 1997-2002 (ik keek hem toen in 2006) en als ik de afleveringen nu terug kijk, zie je gewoon hoe verouderd de mode is en hoe slecht de beeldkwaliteit. Zo anders dan de series van nu! Maar dat vind ik eigenlijk juist leuk.

Voor de mensen die niet uit de j…