Life from Day Zero

Aanstaande vrijdag is het zo ver. Ik ga weer carnavallen. Dit jaar ga ik weer naar mijn favoriete plek om carnaval te vieren: Breda. Ik ben opgegroeid in een dorpje in de buurt van deze stad. Vroeger vierde ik dus carnaval in het dorp waar ik geboren ben en ging ik daar naar de optocht kijken. Toen ik op de middelbare school zat (in het dorp verderop) was ik 5 dagen te vinden in een kroeg waar al mijn klasgenoten kwamen. Inmiddels woon ik al meer dan 11 jaar in Utrecht, maar ik heb het feest maar 1 keer gemist, omdat ik ziek was. Ik ben vaak in Tilburg geweest, maar Breda blijft altijd mijn favoriet. Vooral in café Bruxelles is het super gezellig, waar ik komende vrijdag ook te vinden zal zijn. Het is vaak moeilijk uit te leggen aan mensen die niet uit het zuiden komen, wat er zo leuk is aan carnaval. Mensen vinden het maar een dom feest, voor idiote dronken mensen. De muziek vindt men verschrikkelijk en het gaat alleen maar om het zuipen. Dat is wat ik vaak hoor als ik me...

Gisteren was ik voor het eerst op een bachata feest. Voor de mensen die niet weten wat bachata is, dit is een dansvorm, met partner, die zijn oorsprong vindt in de Dominicaanse Republiek. Het is een vrij sensuele dans en de muziek waar je op danst geeft echt dat tropische vakantiegevoel! Zoek even op youtube, mocht je willen zien hoe het eraan toe gaat. De mensen die mij een beetje kennen, weten wel hoe gek ik ben op bachata. En thuis wordt mijn vriend inmiddels gek van de nummers die ik onafgebroken draai. Ik heb me geabonneerd om zo'n 7 Spotify playlists van bachata en elke keer als ik in de badkamer ben, sluit ik mijn mobiel aan op de speakers, waardoor ik al dansend schoon word. Ik word er gewoon zo blij van! Maar gisteren was ik dus op een feestje in Goirle, of all places. Met een vriendin reed ik vanuit Utrecht een uurtje richting het zuiden en net onder Tilburg was dan de bestemming. Eén van mijn doelen voor mijn 30e is ook om vaker naar feestjes buiten Utrecht te ...

Veel mensen zijn op zoek naar iets wat hen zin geeft in het leven. Iets waar ze gelukkig van worden, hun passie in kwijt kunnen en waarbij ze de beste versie van zichzelf kunnen zijn. Ik heb dat gevoel met dansen. Het begon toen ik 6 jaar was, met jazzballet. Ik herinner me nog zo goed dat we in onze balletpakjes 'Rhythm is a dancer' van Snap opvoerden voor de oudjes in het bejaardentehuis van het dorp. Ook op school grepen mijn vriendinnetjes en ik elke kans om bij een verjaardag van een juf of meester een dansje te bedenken op 'Barbie Girl' van Aqua of een nummer van de Vengaboys. Later werd het Streetdance, wat ineens heel populair werd. Clips op TMF werden nagedaan en je leerde om net zo stoer te dansen als menig achtergronddanseres in een video van een R&B nummer. Films als 'Save the last dance' en 'Step Up' vond ik fantastisch en ik droom er nog steeds van om in zo'n hippe club in New York te dansen. De lessen Latin House, Lat...

Iemand vroeg me naar mijn blog en hoe het stond met mijn lijstje . Hmm.. ik realiseerde me dat ik mijn blog (again) verwaarloosd heb. En dat terwijl het nog wel een doel was om minimaal twee keer per maand te posten! Maar goed, de reden dat dit weer is gebeurd, is dat ik een serieuze verslaving heb ontwikkeld. Ik had het kunnen weten. Ook toen ik het lijstje met doelen maakte, dacht ik: 'Heb ik daar wel echt tijd voor?' Het enige doel dat ik bereikt heb is dan ook het minimaal twee keer in de week sporten (inclusief salsa). Juist, salsa dansen. Anderen noemen het een verslaving, ik noem  het een passie! Mijn mede-salsalovers weten wat ik bedoel. Het houdt je vast, en laat je niet meer los. Toevallig stuitte ik op de volgende blogpost , met 25 tekenen waaraan je kan merken dat je verslaafd bent aan salsa. Ik herken er 14 van de 25. Het is begonnen toen een vriendin en ik uit gingen in een danscafé waar salsamuziek werd gedraaid. Al snel werden we de dansvloer op ...

6.         Naar 3 dansvoorstellingen gaan (2/3). Zoals sommigen van jullie misschien weten ben ik echt een enorme fan van het programma So You Think You Can Dance . Het is echt super awesome! Elke keer zat ik op zondagavond klaar voor de nieuwe show en alle emoties kwamen los: passie, blijdschap, tranen en een gróóóte glimlach :D Helaas is het alweer voorbij.. De winnaar is gekozen en we moeten weer wachten tot volgend jaar (of tot The Ultimate Dance Battle natuurlijk!). In de tussentijd vermaak ik mij graag met het kijken naar échte dans, van dichtbij. Nu was SYTYCD nog niet voorbij, ik denk dat we nog 3 afleveringen te gaan hadden, toen ik naar de dansvoorstelling van Isabelle Beernaert ging: Ne me quitte pas . Isabelle was een van de choreografen van het programma en naar mijn mening had zij meestal de mooiste, meest ontroerende choreo's die je echt raakten. Dat moest ik natuurlijk live gaan zien! Ne me quitte pas was echt verbluffend! De emoties di...

6.         Naar 3 dansvoorstellingen gaan (1/3). Om mijn 25e verjaardag te vieren (al weer een paar maandjes terug..) ben ik met de meiden naar een dansshow gegaan. Het was een grote verrassing, compleet met speurtocht-taferelen inclusief aanwijzingen en quiz-vragen waardoor ik ineens voor de Stadsschouwburg stond. Echt super om weer eens een dansvoorstelling mee te maken! Dit was wel een hele bijzondere met verschillende vormen van buikdans; van Javaans tot jazz, van Bollywood tot flamenco en salsa. Het toppunt van de avond was een hele vrolijke, übergay Egyptische man, heel lang en héél dun, die zijn buik liet rollen. Hoe hij het deed weet ik niet, want er zat geen grammetje vet aan, maar dat maakt blijkbaar niet uit met buikdansen. Echt, wat een showman was dat en alle vrouwen in de zaal gaven hem een staande ovatie. Eigenlijk kan ik er verder niet veel over vertellen, dans moet je beleven en voelen. Als ik naar dansers kijk dan voel ik echt zo'n grot...

14.       Drie keer een concert bezoeken, waarvan minimaal eentje van een grote buitenlandse artiest of band (1/3). Vorige week was ik samen met vriendin P. naar een concert in de poptempel van Nederland . De hoofdact was Lola Kite , een band waar ik nog nooit van had gehoord. Ok, dus geen 'grote buitenlandse artiest of band'. Maar het was gaaf!! Echt, het kleine zaaltje van Paradiso stond helemaal op zijn kop. Er waren nog twee andere bands, waarvan ik de naam niet eens meer weet, en die op mij ook niet zo veel indruk maakten (blijkbaar..), maar voor Lola Kite loop ik warm. De muziek wordt beschreven als nederpop en indietronica (schiet mij maar lek). Geef het beestje een naampje, het beestje rockt in ieder geval! De 3 mannen switchen zonder blikken of blozen van plekken en instrumenten en hebben massa's energie! Buiten dat ik de zanger erg cool vind, is de combi van gitaren en electro-geluidjes erg aangenaam en dansbaar. Ik heb zelfs een cd van ze gekocht en dat h...