Life from Day Zero

Ik kwam net tot de realisatie dat ik sinds gisterenmiddag niet meer echt buiten ben geweest. Het is weekend, zaterdagavond. De hele dag heb ik me binnen begeven. Opruimen, boek lezen, Youtube en Mad Men kijken terwijl ik geniet van mijn Indiaas eten wat een jongen op een brommer heeft gebracht. Cocoonen noemen ze dat geloof ik. Het is niet eens winter. Al riep het weer me ook niet echt naar buiten, de Nederlandse zomers kunnen nogal regenachtig zijn. Omdat ik weet dat ik morgen weer op pad ga, en zelfs een wandeling ga maken in de natuur met twee van mijn beste vriendinnen, is het niet erg dat ik zolang binnen blijf. En bovendien heb ik aan niemand anders verantwoording af te leggen. Maar over pakweg een maand heb ik waarschijnlijk 4 weken lang vrij. Vakantie. En ik ga niet eens op vakantie. Zeeën van tijd ga ik hebben. Ik ben altijd de persoon die zegt dat ze zich nooit verveelt en helemaal niet bang is om met pensioen te gaan later, want ik weet wel raad met al die vrije tijd...

Omdat het kan. En omdat ik van lijstjes hou. En het mij helpt om te blijven focussen en dingen gedaan te krijgen. 1. Al mijn boeken in de boekenkast uitlezen. 2. Me aanmelden bij de bibliotheek. 3. Starten met de opleiding Cognitieve Gedragstherapie. 4. Minimaal 1x een extreem vette stapavond houden in Amsterdam. 5. Alle films van Audrey Hepburn zien. 6. Me echt een gevorderde salsadanseres voelen. 7. Meer bachata dansen. 8. Alleen maar dierproefvrije beauty producten kopen. 9. Alle video's doen van youtubekanaal Yoga with Adriene. 10. Naar minimaal 3 nieuwe salsafeestjes buiten Utrecht gaan. 11. Een vette duik toevoegen aan mijn duiklogboek. 12. Mijn bezittingen minimaliseren tot alleen maar dingen die ik gebruik/waar ik van hou. 13. Uit elk kookboek dat ik bezit (2, whaha) minimaal 2 gerechten maken. 14. Het huishouden zo op orde hebben dat ik er tevreden over ben. 15. Een hele dag alleen maar Disneyfilms kijken. 1 6. Zingen in een karaokebar. 17. Zelf pompo...

Nog een paar uur.. ... en dan ga ik mijn laatste levensjaar als twintiger in. Vroeger was 29 een leeftijd waarvan ik dacht dat er dan echt tegen je op wordt gekeken, tegen iemand die midden in het leven staat en die weet wat ze wil. Misschien klopt het ook wel. Die laatste twee dingen dan. Of mensen tegen me opkijken betwijfel ik. Ik merk daarentegen wel duidelijk dat er steeds meer mensen zijn die jonger zijn dan ik. En dat is helemaal niet zo erg. Want ik sta inderdaad midden in het leven. Precies op de grens tussen 20 en 30. En ik probeer van elk moment te genieten. Dat deed ik altijd al wel eigenlijk. Een levensgenieter kun je me wel noemen. Toch weet ik ook wat ik wil en heb ik ambities, die ik naast het volop genieten blijf nastreven. Zo wil ik nog steeds die glansrijke carrière als psycholoog. En eigenlijk was het dat wel. Ik ben heel blij met waar ik nu ben. Vooral blijven genieten en doorgaan met waar ik mee bezig ben. Dan word ik vanzelf een keertje 30. Tot die tijd,...

Ik ben voornemend een goed 2014 te draaien. Dit wil ik vastleggen door middel van het opschrijven van goede voornemens, zoals zo velen. Omdat ik weet dat het vaak bij voornemens blijft, ga ik het dit jaar anders aanpakken. Voor de gelegenheid heb ik speciaal een mooi notitieboekje aangeschaft dat ik heb omgedoopt tot ‘Create a habit diary’. Hierin heb ik geprobeerd op te schrijven wat de ‘habit’ is die ik wil ontwikkelen, wat het doel ervan is en wat ik als beloning ga ervaren wanneer ik dit ook echt zo uitvoer. Daarna heb ik voor mezelf voor elk voornemen een checklist uitgeschreven, waarbij ik elke dag of week kan afvinken of ik me gehouden heb aan de afspraken met mezelf. Om nog even een extra schop onder mijn kont te krijgen, wil ik jullie ook deelgenoot maken van mijn ‘ontwikkelpunten’ zoals ze dat (op mijn werk) zo mooi zeggen. Brr, ik krijg meteen een allergische reactie van dat woord. Laten we het houden op goede voornemens, klinkt een stuk milder. Hier k...

Nog 8 dagen. Maar ik kan nu al zeggen dat de 101 doelen niet zijn bereikt. Ik heb er wel een aantal bereikt waar ik veel plezier uit heb gehaald. En daar wil ik eigenlijk nu mee verder gaan. Niet meer doelloos doelen stellen, maar gaan voor plezier, voor passie. Zo heb ik ook een passie ontdekt die mijn leven een extra dimensie geeft. Salsa! Ik ben zo enthousiast geworden over deze dansvorm dat ik mezelf meerdere keren per week op de dansvloer begeef en in de tussentijd mezelf onderdompel in de lekkere muziek om me even zoet te houden. Het is naast een passie namelijk (bijna) een verslaving voor mij. Gelukkig wel een gezonde, want ik merk het na een paar weken al aan mijn lichaam. ;) Salsa heeft mij geïnspireerd om me niet te richten op doelen maar op passies. Dit is ook waarover ik graag zou willen schrijven, omdat ik daar zelf het meest enthousiast over ben en ik anderen misschien ook enthousiast voor kan maken. Dit hoeft natuurlijk niet alleen over de Latijns-Amerikaanse ...

Laat ik positief beginnen. Ik ben heel erg blij dat ik sinds januari met veel plezier mag schrijven voor de website www.nadelunch.com . Ik schrijf daar elke maand een boekrecensie, ga naar boekevenementen waar ik verslag van doe en twee keer per week lever ik een dagvondst aan; een bijzonder stukje nieuws of wetenswaardigheid van de dag. Echt, super om dit te mogen doen en om deel uit te maken van zo'n gedreven, professioneel team amateurschrijvers. Want allen doen we het vrijwillig en de site wordt super goed draaiende gehouden. Het is een heel bijzonder plekje op het internet, want het is niet zomaar een nieuwssite. Ik citeer: Nadelunch.com is een online magazine dat jonge mensen de ruimte biedt hun kennis en interesses op behapbare en prikkelende wijze te delen. Originaliteit is belangrijk, een artikel van meer dan 500 woorden mogen schrijven net zo. In een wereld waar snel, snel, snel steeds meer de boventoon voert, geen overbodige luxe. Broodnodig, zelfs. Check het e...

37.       Vijf keer een dagje uit met mijn zusje (3/5). 60.       Elk seizoen een keer naar de sauna gaan (of 4 keer per jaar). Een zussendag. Het zijn de beste dagen die er zijn. Hoe fijn is het om een zus te hebben waarvan je weet dat het niet uitmaakt. Of je nu praat of zwijgt, vloekt of giechelt. Ergens is er het weten dat je een zelfde stukje bent. Een stukje van hetzelfde. Ik ben heel blij dat we dat nu kunnen delen. Zo'n zussendag staat daar wel symbool voor. Vroeger, als in; toen we nog in de tuin hutten samen bouwden, waren we twee handen op één buik. Er zijn echter tijden geweest dat we beiden andere afslagen van de snelweg namen. Nu zijn we weer op hetzelfde pad, gelukkig al een tijdje. Rijden we allebei in onze eigen auto, achter elkaar aan, op dezelfde snelweg. Vandaag namen we even een detour en gingen we van de snelweg naar een rustiger oord in het Oosten, waar we een echte relaxdag hadden in een saunacomplex. Heerlijk was het, om ee...

9.         Vijf keer naar het filmhuis (4/5) . Het was vandaag een beetje een druilerige herfstdag. Zo één waarop je het liefst met je bankkleedje en een grote pot thee en chocolade onderuit gezakt een filmpje kijkt. Meh.. toch geen zin in. Lekker naar buiten! Want ik had wat te vieren met een vriendin, dus gingen we op stap. In het kader van mijn 101 doelen wilde ik eerst voorstellen om een lange fietstocht te maken ( 21. Vijf keer fietstochtjes in de buurt maken naar plekken die ik nog niet ken ) maar zoals al eerder gemeld; die druilerige dag he... Dus besloten we om naar het filmhuis te gaan! En wat een goede beslissing was dat. To Rome with Love is een verrassende en hilarische film die ondanks dat het geen Hollywood blockbuster is, toch ook wel erg lekker weg keek. Van tevoren had ik eigenlijk geen idee waar hij over zou gaan, maar de titel sprak me wel aan en de cast beloofde ook wat (Salma Hayek, Alec Baldwin, Jesse Eisenb...

73.       Alle films met Audrey Hepburn kijken (2/29). In mijn to-do lijst heb ik opgenomen dat ik alle films van Audrey Hepburn wil zien. Ik denk dat de meesten wel weten wie zij was, maar voor de enkelen die haar nog niet kennen, hier een korte beschrijving. Audrey was een Nederlands-Britse filmster in de jaren '50 en '60 die vooral romantische films maakte. Het was in de tijd van de zwart-wit films en ze was een groot icoon destijds. Vooral op beauty- en fashiongebied. Dit is ze voor velen nu nog steeds. Zo ook voor mij. Ik vind haar echt een klassieke schoonheid die naast door haar looks ook een grote indruk achterlaat door haar sprankelende persoonlijkheid. Ze is iemand die vooral rollen speelt van onafhankelijke, sterke, maar echt vrouwelijke vrouwen. Ze weet wat ze wil en ook hoe ze dat kan krijgen en vaak gebruikt ze mannen om gedaan te krijgen wat ze wil. Ze windt ze zo om haar vinger door haar ietwat naïeve, maar positieve e...

Omdat ik graag met doelen werk en mezelf uitdaag, heb ik deze lijst opgesteld. Ik weet dat het goed is om af en toe gefocust te blijven en daarbij kan het helpen om een lijstje met doelen te hanteren. Dit gebruik ik tenslotte ook in mijn werk in de psychiatrie. Soms gaat het leven alleen niet volgens een lijstje. Of liever gezegd; meestal niet. Wel ben ik een 'lijstjesmeisje' en kijk ik graag terug op de leuke dingen in het leven. Vandaag was ook weer zo'n moment van terugblikken. Ik ben mijn 101 doelen weer eens afgegaan en heb bekeken hoe het er nu voor staat en heb de lijst bijgewerkt en geupdate. Eigenlijk ben ik best wel ver en ben ik met veel doelen (onbewust) bezig. Van een aantal doelen weet ik eerlijk gezegd niet eens precies hoeveel of hoe vaak ik iets heb gedaan. Bijvoorbeeld het aantal dagjes weg met mijn vriend, heb ik niet zo nauwkeurig bijgehouden. Ook kan het best zijn dat ik eigenlijk meer boeken heb gelezen dan ik nu in mijn boekenkast heb geteld...

19.       Door de grachten van Utrecht en Amsterdam varen (1/2). Score! Zie hierboven een foto van De Winkel van Sinkel in Utrecht vanuit een bootje op de Oude Gracht. De grachten van Utrecht heb ik nu gehad. Afgelopen weekend werd ik in een bootje vervoerd van de ene naar de andere club. Over stappen in stijl gesproken. Nu kan ik deze ook van mijn lijstje strepen.  Al is dit eigenlijk nog niet echt 'door de grachten varen', omdat ik hoogstens 100 meter op het water afgelegd heb. Maar goed, hij telt wél!  Hebben jullie nog aanraders wat betreft organisaties of manieren waarop je de grachten kan verkennen? Zowel voor Utrecht als Amsterdam. Ben benieuwd hoe ver jullie grachtenkennis reikt! Let me know in de comments...

66.        Meditatiecursus volgen. Wanneer ik me gestrest voel of wanneer ik niet lekker in mijn vel zit, ben ik iemand die dat vaak van zich af praat. Hop, eruit gooien en klaar ermee. Heel handig. Maar soms is dat vervuilen van je omgeving met je gedachten en gevoelens niet handig, of is het wel eens fijn om niet een klaagzang te houden.  Op zulke momenten helpt het om even tot jezelf te komen en je hoofd helemaal leeg te maken.  De één doet dat door een film te kijken, de ander door een ontspannend bad te nemen of juist door lekker te sporten. Ik doe alledrie regelmatig, maar eigenlijk wilde ik nog wel eens een keer een andere manier van ontspannen proberen. Het is niet zo dat ik het echt enorm nodig had, ik ben van mezelf vrij relaxed (vind ik zelf), maar een meditatiecursus volgen stond altijd nog op mijn lijstje en ik vond dat het nu maar eens moest gebeuren.  Per toeval (of nee, want toeval bestaat niet..) stuitte ik op een flyer ...

89. Twee weken lang elke dag een outfitpost met foto's van mezelf maken. Voordat ik aan dit doel begon, vroeg ik me af of dit niet te persoonlijk was om online te gooien. Ik bedoel, er zijn natuurlijk honderden meiden in Nederland die outfitposts op het net zetten, maar die noemen zichzelf ook 'fashionblogger' en willen daarmee bekend worden. Dat is niet echt waar ik naar streef, haha! Daarom bedacht ik me, ik ga mijn outfits posten, maar mijn hoofd niet fotograferen. Daarnaast heb ik niet elke dag een post geplaatst, maar heb ik het van een week samengenomen. Ook ben ik geen goede fotograaf en heb ik een hele simpele camera. Ik doe het puur voor het doel, om aan jullie te laten zien wat ik zoal aantrek.  Let vooral niet op de rekwisieten/lelijke voor- en achtergrond, want ik heb daar totaal geen moeite in gestoken. Elke ochtend heb ik gewoon een foto in de spiegel gemaakt, waarin ik hoopte dat alles er een beetje duidelijk op stond.  Zojuist heb ik nog 3 out...

8.         Drie keer een museum bezoeken (1/3). Gisteren was ik naar de Expo Body Worlds. Echt een aanrader voor mensen die van dode mensen kijken houden, of voor mensen die geïnteresseerd zijn in anatomie. Ik pas in geen van beide hokjes, maar had gewoon zin om een dagje met mijn moeder en zusje weg te gaan. En iedereen had het erover, dus dan moet je het wel gaan zien natuurlijk. De verhalen waren zeker niet overdreven. Vooral de rokerslongen en vergrootte levers waren indrukwekkend. Het meest bijzondere waren nog de embryo's op sterk water die van 4 - 32 weken te bezichtigen waren. Doet toch wat met je als je een soort van levensechte mini-baby's ziet. Niet dat ik nu meteen aan de kids wil, maar je weet wel wat ik bedoel. Uiteraard heb ik met mijn fam lekker bijgekletst/geroddeld over onze liefdeslevens en andere gekke familieleden. Altijd leuk zo'n mother-doughter-sister-day. Je hoort nog eens wat. Snel weer een nieuw mds-dagje inplannen. Omdat mijn...

41. Mijn eerste leuke autootje kopen. Het behalen van één van de voor mij belangrijkste doelen, is een reden om weer met schrijven te beginnen. Vier maanden later en ik blaas mijn blog weer nieuw leven in. Dat is allemaal te danken aan mijn nieuwe gele Renault Twingo! T  staat voor Toeren door het hele land, naar mijn familie en vrienden die ik nu nog vaker, makkelijker en sneller kan zien. DE reden waar ik de auto eigenlijk voor heb aangeschaft. Ik vind het heerlijk dat ik nu zomaar ritjes kan maken waar en wanneer ik wil. W  staat voor Weer waar ik nu helemaal niet meer over na hoef te denken als ik weg moet. Ik kan gewoon met mijn pumps aan in een kort rokje de deur uit gaan, als ik zou willen (let op het laatste deel van de zin). Nooit meer zeiknat geregend worden, rennend naar de tram. I staat voor Identiteit. Ik ben een trotse autobezitter. Ik weet dat het shallow klinkt, maar ik voel me gewoon een ander persoon mét een auto. Alsof ik...

            9. Vijf keer naar het filmhuis (1/5) Laten we het onderwerp even bij dansen houden. In het vorige stuk tipte ik al even dat ik wat zou laten horen van mijn eerste gogo dance les. Die gaat nog even uitgesteld worden, want de lessen gaan voorlopig nog even niet door. Wel wil ik iets vertellen over waar ik al een héle tijd geleden (volgens mij was het februari) geweest ben. Black Swan. Dit is terecht een filmhuisfilm ook al komen daar vaak de wat meer onbekendere films. Ik denk dat het mooi is dat ook hollywoodfilms in het filmhuis komen, juist om meer mensen daar naar toe te trekken en ze wellicht warm te maken voor ook wat minder voor de hand liggende verhalen. Zoals je in het filmpje hierboven kunt zien, is Black Swan een heftige, passionele film. Weer over dans, hoe kan het ook anders als ik er heen ga :) In iets meer dan een minuut kun je zien wat er allemaal gebeurd. En dat is niet weinig. Al kan de sfeer die er in de film hangt...

6.         Naar 3 dansvoorstellingen gaan (2/3). Zoals sommigen van jullie misschien weten ben ik echt een enorme fan van het programma So You Think You Can Dance . Het is echt super awesome! Elke keer zat ik op zondagavond klaar voor de nieuwe show en alle emoties kwamen los: passie, blijdschap, tranen en een gróóóte glimlach :D Helaas is het alweer voorbij.. De winnaar is gekozen en we moeten weer wachten tot volgend jaar (of tot The Ultimate Dance Battle natuurlijk!). In de tussentijd vermaak ik mij graag met het kijken naar échte dans, van dichtbij. Nu was SYTYCD nog niet voorbij, ik denk dat we nog 3 afleveringen te gaan hadden, toen ik naar de dansvoorstelling van Isabelle Beernaert ging: Ne me quitte pas . Isabelle was een van de choreografen van het programma en naar mijn mening had zij meestal de mooiste, meest ontroerende choreo's die je echt raakten. Dat moest ik natuurlijk live gaan zien! Ne me quitte pas was echt verbluffend! De emoties di...