zaterdag 31 oktober 2015

Netwerken, hoe moet dat eigenlijk?

Wanneer ik het woord 'netwerken' vroeger hoorde, dacht ik altijd iets van: "Ugh, van die stomme ballen staan dan op zo'n borrel zichzelf de hemel in te prijzen en proberen er grote business deals uit te slepen."
Lekker stereotype. Ja, ook ik als psycholoog ben niet zonder vooroordelen.


Maar ook ik (misschien juist ik) moet er aan geloven. Om een beetje kans te maken op een leuke baan, kun je het vaak beter zoeken in contacten leggen, dan in het oppoetsen van je CV en die naar 100 bedrijven sturen. Maar hoe doe je dat dan? En hoe zorg je ervoor dat het leuk blijft en niet geforceerd wordt? Hieronder geef ik je tips uit eigen ervaring.

1. Zie iedereen als 'netwerkpartner'
Je vrienden, ooms en tantes, je buurvrouw, de vader van je sportmaatje. Eigenlijk is iedereen een potentiële netwerkpartner omdat iedereen wel iemand kent, die iemand kent, die iets weet. Natuurlijk haal je niet uit elk contact je droombaan, maar onderschat niet de kracht van het contact houden met mensen, die je in eerste instantie niet zo belangrijk achtte voor je carrièreladder. Zo ben ik er (na een aantal jaar pas) achtergekomen dat inderdaad mijn buurvrouw bij een bedrijf werkt, dat misschien wel een leuke functie voor mij heeft. En heeft die gozer van salsa weer contacten met organisaties waar ze ook werken met psychologen. Warm houden die boel.


2. Warm houden die boel
Ok, je gaat niet met elke kennis wekelijks een koffietje doen om te peilen of hij niet een vacature voor je in de aanbieding heeft. Maar hou er rekening mee dat er ook ontwikkelingen kunnen zijn die positief zijn voor jou. Wanneer je eerst niet terecht kon bij dat bedrijf, kan die kennis je misschien opnieuw tippen, als je na een half jaar opnieuw bespreekt dat je een leuke baan zoekt. Kortom, laat af en toe vallen wat je leuk vindt om te doen en waar jij in geïnteresseerd bent. Dan denkt die ander wellicht aan jou bij een nieuwe vacatureopening.

3. Praat vanuit je passie
Onlangs ben ik bij een sollicitatietraining geweest voor psychologen. Lekker toegespitst. Wat ik daar vooral mee kreeg, is dat het allerbelangrijkste is dat je weet wat jouw passie is en dat je dat over kan brengen op de ander. Wanneer je gesprekspartner die vonk in je ogen ziet en aan je kan merken dat je enthousiast bent over je werk/interesses, dan zal je eerder een positieve indruk achter laten. Dat betekent dus dat je niet elke keer gefrustreerd moet verzuchten dat je nog stééds op zoek bent, en dat je al zó veel afwijzingen hebt gehad. Ook al ben je gefrustreerd, probeer een positieve vibe uit te stralen. Dat is leuker voor de ander, heeft meer effect en eerlijk: je wordt zelf ook moe als je je eigen zielige verhaaltje voor de zoveelste keer moet aanhoren (got the t-shirt). Sparkles and rainbows dus!


4. Ga naar plekken waar interessante mensen komen
En als je dan echt denkt dat je bronnen zijn opgedroogd, zoek het dan eens wat breder. Ga inderdaad naar die 'netwerkborrels' voor alumni. Doe een cursus netwerken/solliciteren. Want reken maar dat zij mensen kennen die net die plek hebben die interessant is voor jou. En ook al richt je je niet op het zoeken van een baan, dan heb je gewoon een avond met leuke gesprekken, waarbij je interessante mensen ontmoet. Misschien inderdaad zo'n bal die het helemaal gemaakt heeft.


5. Kijk het af
Want laten we wel wezen.. hoe komt het dat die bal wel een topbaan heeft en jij niet? Blijkbaar doet hij toch iets goed (of heeft hij een rijke pappie met veel connecties). Wat zeker is, is dat er mensen zijn die goed zijn in netwerken en goed zijn in andere mensen ervan overtuigen dat ze hen moeten hebben! Waarom het wiel opnieuw uitvinden? Vraag op de man af wat hem/haar heeft geholpen om die baan te krijgen, observeer die succesvolle persoon wanneer hij een pitch geeft en geef er je eigen draai aan.


6. Wees jezelfverzekerd
Om maar even een nieuw woord uit te vinden: wees jezelfverzekerd. Omdat jezelf zijn wellicht heel bescheiden zijn is, gaat het erom dat je dat zelfverzekerde gevoel wat je ergens diep van binnen hebt, aanboort en naar buiten brengt. Want jij bent uniek en je bent ergens goed in. Laat dat deel van jezelf zien en je valt niet door de mand, maar anderen zien wat ze aan je gaan hebben.
En dat is een hele hoop, let maar op!

zaterdag 26 september 2015

Loves & Likes - part 1


In deze serie vertel ik over mijn Loves & Likes van de afgelopen tijd. Waar word ik instant happy van? Waar raak ik super enthousiast door en wat heeft een positieve indruk op mij gemaakt?

1. Suits
Jawel, ik ben hooked. De tv-serie Suits maakt me blij. Deze advocatenserie vind ik fantastisch door de chemie tussen Harvey en Mike, de geweldige garderobes van de dames in de serie en natuurlijk de 'Because I'm Donna' momenten. Het gaat meer om de drama dan de verhalen van de rechtzaken, maar dat is precies wat ik leuk vind. Nog even wachten, en dan komt het tweede deel van seizoen 5 uit.



2. De herfst
Als koukleum en zonaanbidster was ik eigenlijk erg bang voor het einde van de zomer. Maar ik moet toegeven.. die mooie herfstblaadjes zijn ook wel erg sfeervol en gezellig! Ik krijg spontaan zin om lange boswandelingen te maken en kijk nu al uit naar de liters pompoensoep die ik kan gaan eten. Toen ik van de week op de fiets zat, rook ik gewoon de herfst en ik vond de kou zelfs 'lekker fris'. Nooit gedacht dat dat ooit uit mijn mond zou komen.



3. Spa Rood
Op een of andere manier heb ik dit drankje weer herontdekt. Vroeger dronk ik er ook liters van en de laatste tijd zijn de flessen weer niet aan te slepen. Ik kan er zelfs naar uitkijken na een lekker avondje dansen als ik op de fiets (genietend van de 'frisse herfstlucht') naar huis rijd. Het liefst tank ik dan zo een half liter flesje weg.



4. Studeren
Sinds begin september ben ik weer begonnen aan een studie. Cognitieve gedragstherapie. I love it! Nu voel ik weer waar ik het voor deed! De psycholoog in mij ontwaakt weer en ik heb gewoon zin om de studieboeken open te slaan en de kennis op te zuigen als een spons. Hopelijk brengt het mij weer een stapje dichter bij mijn droombaan!



5. E-reader
Een paar weken geleden kwam mijn vriend ineens met een cadeautje aanzetten: een Kobo e-reader! Super lief en heel gaaf dat hij dit voor me had gehaald. Mijn doel om alle boeken in mijn kast uit te lezen staat nog steeds en ik lees gestaag door. Maar wat een fijne manier van lezen dit! Ik ben nu met mijn tweede boek bezig en kan niet wachten om straks voor op vakantie een hoop nieuw leesvoer erop te zetten.



6. FunForLouis
Dit is echt een heel vet Youtube kanaal. Louis is eigenlijk een nomad die zijn avontuurlijke leven vastlegt in dagelijkse vlogs. Het mooie is dat de video's een hele relaxte vibe hebben, wat vooral komt door zijn persoonlijkheid én de muziek die hij gebruikt. Maar daarnaast zijn ze echt super boeiend om naar te kijken en lijkt het alsof hij elke dag wel bijzondere dingen meemaakt! Zijn tagline aan het eind van de video komt ook helemaal overeen met hoe hij leeft: "Peace out, enjoy life, and live the adventure, boom!"




Dat waren de Loves & Likes van deze keer! Ik ben benieuwd waar jij enthousiast over bent en of je nog tips hebt over nieuwe dingen die ik kan ontdekken. Laat het weten in de comments!

dinsdag 14 juli 2015

Van dorpsmeisje naar citygirl (en 10 redenen waarom de stad zo leuk is)



Geïnspireerd door een artikel van Teske wil ik mijn verhaal vertellen over hoe ik als dorpsmeisje terecht ben gekomen in 'de grote stad' Utrecht. Met als bonus 10 redenen waarom in de stad wonen zo leuk is.

De eerste 20 jaar van mijn leven het ik doorgebracht op het platteland van Brabant. Tot mijn 14e woonde ik ook echt tussen de weilanden en de koeien. Het dorpje waar ik geboren ben, telde niet meer dan 3000 inwoners en ik moest eerst 1,5 km fietsen voor ik in het dorp was. Als ik met kinderen van school wilde spelen moesten zij óf dat takke-eind naar mij fietsen (maar konden we wel hutten bouwen in onze tuin) óf ging ik na school langs bij vriendinnetjes (en werd mijn onschuldige ik overgehaald om belletje te lellen of een vuurtje te stoken achterin een steegje).

Toen ik naar de middelbare school ging, moest ik de eerste twee jaar 5 km fietsen. Op mijn 14e verhuisde ik naar het buurdorp, waardoor ik 10 km moest fietsen naar school. Wat heb ik die weilanden vervloekt! Door weer en wind fietsen in je lelijke regenpak.. alles behalve leuk.

Het was voor mij al een hele andere ervaring om op mijn 14e ineens IN het dorp te wonen in een rijtjeshuis. Dat was al zo anders dan een vrijstaand huis in de polder. Omdat wij uit 'het andere dorp' kwamen, werden we echter in zo'n klein dorpje al gezien als export en mengden we niet echt met de buurt.

Toen ik 19 was ging ik samenwonen met mijn toenmalige vriend in weer een ander dorpje in Brabant. Toen de relatie na een tijdje over ging, ben ik uiteindelijk op mijn 20e in Utrecht gaan wonen. Nu, negen jaar later, zit ik daar nog! Toen ik 18 was, ging ik studeren in Utrecht en daardoor was ik al wel bekend met de stad. Ik kende het uitgaansleven al, had vrienden gemaakt die hier woonden en als opstart kon ik tijdelijk terecht in een kamer van een vriendin die voor een half jaar in Canada ging studeren. 
Maar na 6 maanden moest ik toch echt mijn eigen plekje vinden.

Veertien hospiteeravonden en tientallen kilometers fietsen later, kende ik de stad bijna op mijn duimpje. Maar ik had nog steeds geen kamer. Wat een ellende! Gelukkig kwam daar net op tijd een bericht van de huisbaas, dat hij een nieuw huis zou kopen, waar ik een kamer mocht betrekken. Eindelijk, echt mijn eigen plekje!

Ik woonde met 4 huisgenoten, 1 meisje en 3 jongens (ja het waren nog echt jongens). Het was een super leuke tijd waarin ik de stad nog beter heb leren kennen. Omdat ik na een paar jaar mijn huidige vriend ontmoette, ben ik later met hem gaan samenwonen. Eerst samen met een vriend van hem in een huis, maar nu inmiddels al weer bijna 4 jaar met zijn tweetjes in een koophuis in een van de leukste wijken van Utrecht. Dat ik hier een huis heb gekocht, zegt misschien al wel genoeg: ik wil hier niet meer weg!

Ondanks dat ik het grootste gedeelte van mijn leven in een dorp heb gewoond, voel ik me ook echt heel erg thuis in de stad. Het scheelt dat Utrecht soms aanvoelt als een groot dorp en ik het qua sfeer nog het meest vind lijken op Brabant, in vergelijking met andere steden in de randstad. In mijn hart blijf ik namelijk altijd een Brabander. Ik voel me goed wanneer ik dat taaltje hoor en ik veer altijd even op als ik in Utrecht iets van een Brabants accent ontwaar. Het gemoedelijke, gezellige en de vriendelijke houding is iets waar ik erg van hou. Toch blijf ik lekker in Utrecht mijn stadsie wonen. 
En wel om de volgende redenen:

1. Je kunt in vijf minuten in de stad zijn om met een vriendin af te spreken, buitenshuis.
2. De ontelbare horecagelegenheden die ik állemaal wil uitproberen! Koffie, lunch, diner, borrel, ik hou ervan!
3. Er zijn 7(!) bioscopen. Welke film er ook uit wordt gebracht, blockbuster of arthouse, je kunt het zien.
4. Culturele activiteiten zijn bijna onmogelijk om te ontwijken: festivals op de Neude, muziek in het park, theaters, poppodia, musea, noem het maar op en het is er.
5. Er zijn zoveel nieuwe en originele initiatieven, er is heel veel in ontwikkeling. Of het nou gaat om faire trade markten, netwerkbijeenkomsten of het opzetten van je eigen ding: alles is mogelijk.
6. Noem een hobby, cursus of opleiding en je kunt hiervoor in de stad terecht. En er zijn méér mensen die hetzelfde willen doen. Bij mij is dit (zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen) uitgemond in de verslaving salsa. Maar van alles is er wel een community en vindt je gelijkgestemden. Ook voor een cursus in wonderen kan ik in Utrecht terecht.
7. De stad leeft! Waar je ook gaat, je bent niet alleen. Het bruist. Er zijn veel jonge, actieve mensen die er van houden om op ontdekking te gaan en elkaar te ontmoeten in een omgeving waar je energie van krijgt. En ik reken me (nog) graag tot die groep.
8. Ook in de stad is groen. Vroeger wist ik niet hoe tof parken kunnen zijn. Ja je hebt op het platteland groen a.k.a. weilanden. Maar in welke mate waardeer je dat als je er altijd tussen zit? Ik geniet er extra van als ik een keer ga fietsen naar Amelisweerd of naar een bos ga in de omgeving, of hardloop langs het kanaal. En de parken ademen sfeer.
9. Het. Openbaar. Vervoer. Nough said.
10. Je kan doen wat je wilt, en niemand kijkt raar op. Je gaat op in de menigte wanneer je dat wilt, kunt in je eentje overal rondlopen, maar bent met een knip van je vingers omringd met mensen waar je om geeft. Best of both worlds.


zondag 12 juli 2015

Dansen



Veel mensen zijn op zoek naar iets wat hen zin geeft in het leven. Iets waar ze gelukkig van worden, hun passie in kwijt kunnen en waarbij ze de beste versie van zichzelf kunnen zijn.
Ik heb dat gevoel met dansen.

Het begon toen ik 6 jaar was, met jazzballet. Ik herinner me nog zo goed dat we in onze balletpakjes 'Rhythm is a dancer' van Snap opvoerden voor de oudjes in het bejaardentehuis van het dorp.
Ook op school grepen mijn vriendinnetjes en ik elke kans om bij een verjaardag van een juf of meester een dansje te bedenken op 'Barbie Girl' van Aqua of een nummer van de Vengaboys.

Later werd het Streetdance, wat ineens heel populair werd. Clips op TMF werden nagedaan en je leerde om net zo stoer te dansen als menig achtergronddanseres in een video van een R&B nummer. Films als 'Save the last dance' en 'Step Up' vond ik fantastisch en ik droom er nog steeds van om in zo'n hippe club in New York te dansen.

De lessen Latin House, Latin Jam en City Jam volgde ik bij Touchée, een dansschool in Utrecht, waar ik begon te dansen in mijn studententijd. Op een cursus paaldansen tussendoor na, ben ik ze meer dan 6 jaar lang trouw gebleven. Want ik voelde me altijd super goed als ik daar met een groep meiden voor de spiegel stond en weer een choreo onder de knie had gekregen.
Van echt op hoog niveau dansen kwam het niet. Ik had er vooral veel plezier in en voelde me in mijn element op de dansvloer. Maar ik wist wel dat ik nooit zo goed zou worden als de meiden uit de selectie en heb het daarom ook nooit geprobeerd. Ik ging 1 a 2 keer per week een uurtje lessen en daar bleef het bij.

Twee jaar geleden, veranderde er iets. Ik ging met een vriendin naar de Maria waar een proefles salsa dansen werd gegeven. Ik had jaren geleden al met mijn vriend een cursus gevolgd, maar we hebben nooit genoeg geoefend om het goed te kunnen en hij vond het toch niet leuk genoeg om verder te gaan. Maar toen ik na deze proefles de dansvloer op werd gevraagd en ik lekker bewoog op de Caribische muziek, wist ik het. Hier wil ik meer van!

Ik heb me samen met die vriendin opgegeven voor een beginnerscursus en hoe cliché het ook klinkt, van het een kwam het ander. Op woensdagavond had ik een uur les en de leraar vroeg ons ook te komen naar de Maria. Hey, daar waren we al bekend! Nu ik wat meer technieken had geleerd, ging dat vrij dansen ineens ook een stuk lekkerder. Ik kocht echte salsahakken en ging vaker naar feestjes, want die bleken ook op andere dagen te zijn. De lessen gingen door en ik bezocht de feestjes steeds vaker. Voor het eerst had ik het gevoel dat ik echt beter werd in iets. Ik gaf mezelf eindelijk de kans om ergens echt goed in te worden. Want langzaamaan werd ik steeds zekerder van mijn dansen, voelde ik me goed op mijn hakken en merkte ik dat ik vaker de vloer op werd gevraagd.

Nu, bijna twee jaar later, ben ik nog lang geen pro. Maar ik mag mezelf wel een keer ergens gevorderd in noemen. Ik dans minimaal 3 keer in de week een hele avond, heb ook andere dansstijlen ontdekt als bachata (stiekem mijn favoriet), kizomba en zouk en ik heb in die twee jaar tijd zoveel nieuwe leuke mensen leren kennen! Nog niet eerder heb ik een hobby gehad waar ik zoveel tijd en energie in stak maar waar ik ook minstens zoveel plezier en energie voor terug krijg! Het voelt echt als een verslaving, iets wat me gemakkelijk afgaat, iets waar ik elke dag wel meer van wil. Gelukkig ben ik niet zo verslavingsgevoelig en ook best nuchter op zijn tijd, waardoor ik ook nog tijd maak voor andere hobby's, mijn vriend, familie en vrienden. Maar het liefst heb ik dat iedereen mee gaat in mijn salsawereld en deze passie met mij kan delen!

Hoe dan ook, ik blijf door dansen! Of het nou is als salsera in de Maria, ik thuis voor de spiegel oefen op de bodyroll of me begeef als wannabe gogo-danseres in een discotheek, ik zal er staan!

zaterdag 27 juni 2015

Werkgedachten



Vandaag was ik bij een bijeenkomst voor Part-up. Mijn baas had mij gevraagd om er naar toe te gaan om te kijken of en hoe wij dit concept ook in onze werkwijze kunnen implementeren.

In het kort is Part-up een online plek waar mensen projecten op zetten en daarbij de juiste mensen en middelen verzamelen om dit project uit te kunnen voeren. Maar als individu kun je jezelf ook aanmelden en deelnemen aan projecten die je aanspreken. Zo kun je dus je tijd invullen door vooral dingen te doen die je leuk vindt en kun je ook je talenten gebruiken die je nu bijvoorbeeld niet in je huidige baan kwijt kunt.

Dit zette me aan het denken. Ik ben zelf al 5 jaar aan het werk in mijn huidige functie als persoonlijk begeleider. Ik weet dat ik meer kan en meer wil. Tot nu toe is het nog niet gelukt om op de conventionele manier een baan te verwerven als psycholoog. Maar als ik nu gewoon ga kijken naar wat ik leuk vind om te doen en waar ik blij van word, in plaats van te fixeren op welke baan ik wil, kom ik misschien ook dichter bij mijn doel.

Het afgelopen jaar heb ik bijvoorbeeld deelgenomen aan een innovatienetwerk, wat ik super interessant vond. Ik vind het leuk om na te denken over de overstijgende zaken aan mijn werk, om implementatieplannen te bedenken en uit te zetten. Bij de evaluatie van het project heb ik zelfs gezegd dat ik dit wel fulltime zou willen doen.

Maar hoe zit het dan met mijn droom om als psycholoog te werken? Moet ik die dan maar op een lager pitje zetten? Het gevoel bekruipt me dat ik dan iets mis en aan het eind van mijn carrière nooit heb kunnen doen wat ik echt wil.

Uiteindelijk gaat het er wel om dat je plezier hebt in je werk. En het is maar werk. Waar ik ook blij van wordt is schrijven. Salsa dansen. Reizen. Wie weet kan ik daarmee nog wel iets bijdragen aan één van de Part-up projecten. Ik blijf er in ieder geval van genieten.

maandag 11 mei 2015

Bucketlist: 29 dingen die ik wil doen voor mijn 30e



Omdat het kan. En omdat ik van lijstjes hou. En het mij helpt om te blijven focussen en dingen gedaan te krijgen.

1. Al mijn boeken in de boekenkast uitlezen.
2. Me aanmelden bij de bibliotheek.
3. Starten met de opleiding Cognitieve Gedragstherapie.
4. Minimaal 1x een extreem vette stapavond houden in Amsterdam.
5. Alle films van Audrey Hepburn zien.
6. Me echt een gevorderde salsadanseres voelen.
7. Meer bachata dansen.
8. Alleen maar dierproefvrije beauty producten kopen.
9. Alle video's doen van youtubekanaal Yoga with Adriene.
10. Naar minimaal 3 nieuwe salsafeestjes buiten Utrecht gaan.
11. Een vette duik toevoegen aan mijn duiklogboek.
12. Mijn bezittingen minimaliseren tot alleen maar dingen die ik gebruik/waar ik van hou.
13. Uit elk kookboek dat ik bezit (2, whaha) minimaal 2 gerechten maken.
14. Het huishouden zo op orde hebben dat ik er tevreden over ben.
15. Een hele dag alleen maar Disneyfilms kijken.
16. Zingen in een karaokebar.
17. Zelf pompoensoep maken.
18. Nog een keer naar de Efteling gaan.
19. Naar Londen.
20. Een heel weekend geen internet gebruiken (vakantie telt niet).
21. Naar Disneyland Parijs.
22. Zoenen onder de Eiffeltoren.
23. Een keer zelf mijn eigen auto wassen.
24. Een keer gaan LARPen (Life Action Role Play) als elf/heks/tovenares/magiër.
25. Naar een vet dance/trance/techno/house feest gaan.
26. Een cursus in wonderen uitlezen.
27. Het laatste plakboek van Australië eindelijk volplakken.
28. Partycrashen.
29. Het Rijksmuseum bezoeken.

Mee bezig
Done

woensdag 6 mei 2015

Ik hou niet van koken

Koken is in de mode. Homemade, Do It Yourself, het lijkt alsof iedereen maar culinair aangelegd moet zijn. Het liefst volg je de recepten van een of andere fancy kok zoals Jamie Oliver of doe je mee aan Heel Holland Bakt. Nou, heel Holland bakt er niks van kan ik beter zeggen. Waarom moeten we allemaal mee met die superfoodtrends en is het ineens in om clean te eaten?

Niet voor mij. Ik HOU van lekker eten, maar heb een hekel aan koken.
Doe allemaal niet zo ingewikkeld en hou het lekker simpel. Dan kun je nog steeds heerlijk eten!
En als ik iets fancy's wil, dan ga ik wel naar een restaurant, dan blijft het tenminste speciaal. Of gewoon aanschuiven bij alle hippe vriendinnen die aan het koken zijn geslagen. ;)

Omdat ik nog steeds in de zorg werk (bye bye restaurant) en ik niet als een profiteur over wil komen (geen aangeschuif), ben ik toch maar gaan zoeken naar simpele recepten. Je kunt je voorstellen dat dit met alle hippe ingewikkelde hypes best een opgave was. Maar gelukkig vond ik een blog, waarvan de naam me al aansprak 'Ik hou niet van koken' prijkte bovenaan de website.
Een vrouw naar mijn hart.

Even naar beneden scrollen en daar vond ik de heerlijkste down-to-earth aanwijzingen. Zinnen als "Een potje opendraaien, een blikje opentrekken en een paprika in stukjes snijden. Meer werk is het niet." klonken me als muziek in de oren. De gerechten ook.
Daarom heb ik me er vanavond maar eens aan gewaagd. Eerst voor mezelf, dan kan ik het later nog een keer lekker overdoen voor mijn vriend, mocht het de eerste keer mislukken (wat eigenlijk niet kan bij deze recepten). De 'Prei met zalm' was heerlijk! Het recept vind je hier.

Hieronder foto's van mijn zelf gebrouwde creatie. Misschien niet Allerhande-proof, maar wel lekker. Ik hou van simpel koken.


zondag 3 mei 2015

Waarden bepalen



Dit stuk is anders dan anders. Ik werd geïnspireerd door de blogpost van Sophie van naoki.nl, waar ze onder andere schrijft over bewuster leven. Hierin werden vragen gesteld, om te komen tot het vinden van je eigen waarden. Ik heb bij deze de tag overgenomen, en bedank Sophie voor deze inspiratie.


- Wat vind ik belangrijk in het leven? Kan ik hier meer mee doen, bijvoorbeeld als hobby, of misschien wel als werk?

Ik vind het belangrijk om goede relaties aan te gaan met mensen. Om verbindingen te maken en om te genieten. Ik kan genieten van heerlijk eten, dansen, goede muziek, films, samen lachen, schrijven. Ik vind het belangrijk om ervaringen uit te wisselen en de mensen die ik ontmoet positiviteit te geven en de positieve energie in relaties te vergroten.

Ik maak hier al mijn werk van door in de hulpverlening te werken en mensen te helpen hun relaties en levensgeluk te verbeteren en te vergroten. Omdat ik liefdesrelaties belangrijk vind, en het mooi vind om positiviteit te vergroten en mensen te verbinden, ga ik als relatiebemiddelaar en -therapeut werken. 
Mijn grootste hobby is salsa en bachata dansen, dit doe ik dan ook veelvuldig.

- Wat maakt mij gelukkig? Wat is een bezigheid die ik uren kan uitvoeren, zonder verveeld te raken?

Dit is zonder twijfel dansen! Salsa/bachata/kizomba/zouk, het maakt eigenlijk niet uit. In deze activiteit komen ook de waarden terug: plezier hebben, verbinding maken, positiviteit en lachen. Hier blijf ik dan ook heel veel tijd in steken.

Verder vind ik lezen en schrijven erg leuk. Ik wil nog meer lezen en meer kennis vergaren. Ik hou ervan om nieuwe dingen te leren en me te ontwikkelen, maar wel op een ongedwongen manier en op mijn tempo. Schrijven heb ik nog op een laag pitje staan, en misschien komt dat toch omdat ik steeds de content perfect wil hebben. Ik wil er voldoende tijd voor uittrekken, de lay-out en vorm van het verhaal mooi maken, en voor mijn gevoel moet er iets goeds uitkomen wat anderen ook waarderen. Ik denk vaak na over de mensen die het zouden kunnen lezen en wat zij ervan zouden vinden. Maar misschien moet ik het vooral voor mezelf doen. Als ik het leuk en goed vind, dan plaats ik het. En door meer te schrijven, wordt het ook beter. Wellicht is dit stuk wel een kanshebber om te gaan posten (edit: it is :D). Al is het vrij persoonlijk en is het wel spannend om te weten dat mensen het gaan lezen.

- Wat raakt mij uit het nieuws? Wat vind ik oneerlijk en moet veranderd worden? 

Eerlijk? Ik lees helemaal geen nieuws, ik kijk geen nieuws, ik hoor hoogstens wat flarden voorbij komen op de radio. Ik ben heel erg van het verbinden en van betekenis zijn in mijn eigen omgeving, dáár wil ik iets doen. Hoe het bij de rest van de wereld gaat, interesseert me eerlijk gezegd minder. Dit heeft ook met mijn zienswijze van de wereld te maken en die is zeker geïnspireerd door de cursus in wonderen. Alles wat je ziet is een weerspiegeling van jezelf. Je kunt alleen je eigen gedachten beïnvloeden. Dit wil niet zeggen dat je anderen hoeft te negeren en dat je alleen aan jezelf denkt. Maar het directe contact met anderen is voor mij veel belangrijker, dan de ideeën die ik zou kunnen vormen over de wereld, die verder van mij af staat. Daarom vind ik dat iedereen zelf positiviteit moet vinden en als iedereen dat doet en ook uitstraalt, wordt de wereld al een stuk beter.

- Welke vrouw of man maakt indruk op mij? Waarom maakt deze persoon indruk op mij?

Ik ken geen celebrity die indruk maakt of een groot voorbeeld is. Ook hier denk ik weer aan mijn eigen omgeving. Mijn moeder is een groot voorbeeld en ook mijn vriend. Ondanks (of misschien juist omdat) dat deze mensen bijna tegengesteld zijn aan elkaar, hebben ze allebei hele krachtige eigenschappen en persoonlijkheden. Deze twee mensen inspireren mij en maken mij tot iemand die probeert te leren van de mooie dingen van hen en deze te integreren in mijn doen en laten.

zaterdag 28 maart 2015

Tot de bodem - deel 3: Parfum

Het afgelopen jaar heb ik een grote boodschappentas verzameld met beautyproducten die ik heb gebruikt. Deze producten heb ik met liefde opgemaakt, of weg gedaan omdat ik het niet meer gebruikte of het niet meer bruikbaar was.
In de serie 'Tot de bodem' vertel ik jullie wat ik van deze producten vind.
Deze keer is een van de meest gebruikte beautyproducten aan de beurt: Parfum.

Vera Wang- Princess



1. Wat is het?
Dit eau de parfum heeft een hele lieflijke en zoete geur. De dop kan ook fungeren als een ring. De flacon is in de vorm van een hart en heeft een kroontje met roze steentjes als dop.

2. Wat vind ik ervan?
Dit parfum heb ik zelf een keer uitgekozen en aangeschaft bij de Douglas. De geur vond ik dus sowieso lekker. Zoals ik al zei is het een zoete geur, maar daar hou ik wel van. Helaas is hij op het eind (na 1 of 2 jaar) slecht gaan ruiken en heb ik het laatste beetje niet meer op kunnen maken.

3. Voor herhaling vatbaar?
De geur was lekker, maar ik zou hem niet nog een keer kopen. Mijn smaak verandert ook en dit is niet een klassieker die ik altijd zal blijven kopen.

4. Waar is het te koop?
Bij de luxe parfumerieën, zoals Douglas en ICI Paris XL, is hij online niet meer te koop. Bij de webshop parfumsuper.nl bestel je een flesje van 30 ml. voor 34,95 euro.

Hunkemöller - Sexy Pink



1. Wat is is het?
Een eau de toilette in een dun buisje, die je makkelijk mee kan nemen in je tas. Wederom een zoete geur.

2. Wat vind ik ervan?
Deze geur heb ik als kerstcadeau gekregen. Ik heb er erg van genoten, maar hij ging ook vrij snel op. Ook al is hij bedoeld om mee te reizen, ik heb hem meestal gewoon thuis in de ochtend op gedaan voordat ik de deur uit ging. Wel koos ik vaak dit parfum om mee te nemen wanneer ik een weekendje weg ging, omdat hij inderdaad lekker compact is. De geur is niet heel vernieuwend, maar wel zo lekker dat hij bij veel mensen in de smaak zal vallen.

3. Voor herhaling vatbaar?
Waarschijnlijk ga ik ditzelfde parfum niet nog eens kopen, maar nu ik weet dat Hunkemöller deze verkoopt, zal ik wel in de winkel naar de parfums op zoek gaan om nieuwe geuren te besnuffelen. Ook zou ik het zelf wel als cadeau kunnen geven aan vriendin/zus/moeder.

4. Waar is het te koop?
Hunkemöller verkocht deze geur 1,5 jaar geleden. In de webshop zag ik dat ze andere geuren verkopen in deze vorm. Je krijgt dan 8 ml. voor 7,95 euro. De geur Sexy Pink wordt blijkbaar ook in flaconvorm verkocht: Je krijgt 50 ml. voor 19,99 euro.

Yves Saint Laurent - Manifesto



1. Wat is het?
Van deze geur heb ik twee keer een proefmonster gekregen bij een aankoop bij de Douglas en deze ook twee keer opgemaakt. Het is een wat sterkere geur, die ik vooral in de avond op doe.

2. Wat vind ik ervan?
Dit is een geur die niet heel standaard is, waar voor mijn gevoel kruidige noten met houtachtige geuren zijn vermengd. Toch is het best een zwoele en verleidelijke geur. Het wordt niet mijn signature geur, maar voor de afwisseling is hij lekker.

3. Voor herhaling vatbaar?
De geur spreekt me niet zo enorm aan dat ik hem zelf ga aanschaffen. Voor even tussendoor was hij lekker om te gebruiken.

4. Waar is het te koop?
Bij alle luxe parfumerieën, zoals Douglas en ICI Paris XL.
Een flesje van 30 ml. kost op dit moment 60,30 euro.

Lancôme - La vie est belle



1. Wat is het? Een parfumsample, wederom ontvangen bij een aankoop bij Douglas.

2. Wat vind ik ervan?
Dit is een sample die zijn werk doet. Het is een geur die ik door hem te dragen erg lekker vond en die me verleidde tot meer. Ook kreeg ik bij dit parfum vaak complimenten. Het is een luchtige geur, maar heeft toch iets verslavends.

3. Voor herhaling vatbaar?
Wanneer ik een volgende keer in de parfumeriezaak kom, zal ik deze geur zeker gaan beruiken en wellicht ook aanschaffen.

4. Waar is het te koop?
Bij alle luxe parfumerieën, zoals Douglas en ICI Paris XL.
Een flesje van 30 ml. kost 56,95 euro.

Cartier - La panthère



1. Wat is het?
Een geursample van een eau de parfum, verkregen bij een parfumeriezaak. Een zware luxe geur.

2. Wat vind ik ervan?
Dit is niet een geur die bij mij past. Hij is erg zwaar en ergens vind ik hem ook een beetje ouwelijk. Hij doet me letterlijk denken aan een oude dame met panterbontjas, in de stijl van Cruella de Vil.

3. Voor herhaling vatbaar?
Nee, deze zal niet op mijn wishlist belanden.

4. Waar is het te koop?
Bij alle luxe parfumerieën, zoals Douglas en ICI Paris XL.
Een flesje van 30 ml. kost op dit moment 56,25 euro.

Chanel - Coco Mademoiselle



1. Wat is het?
Ook dit is een luxe geur. Er zijn meerdere varianten van de Coco lijn. Hij is niet enorm zwaar en ik vind hem daarom geschikt voor zowel overdag als 's avonds.

2. Wat vind ik ervan?
Deze geur bevalt me van de samples erg goed. Hij is veelzijdig en draagbaar, maar geeft me toch dat luxe gevoel, waar Chanel zo goed in is.

3. Voor herhaling vatbaar?
Ik zou er zeker nog een keer aan gaan ruiken in de winkel, maar weet niet of hij in mijn mandje gaat belanden.

4. Waar is hij te koop?
Bij alle luxe parfumerieën, zoals Douglas en ICI Paris XL.
Een flesje van 35 ml. kost 58,50 euro.

Conclusie

Ik denk dat ik uit deze selectie wel een top 3 kan maken.
1. Lancôme - La vie est belle
2. Vera Wang - Princess
3. Hunkemöller - Pink Lady
Samples zijn eigenlijk een win-win situatie. De klant is blij dat hij gratis een geur kan uitproberen en uit de 5 samples (in mijn geval) kiest de klant er altijd wel één uit die hij overweegt voor een aanschaf. Voor mij is hier Lancôme de absolute winnaar.

vrijdag 20 maart 2015

Vooravond

Nog een paar uur..

... en dan ga ik mijn laatste levensjaar als twintiger in.
Vroeger was 29 een leeftijd waarvan ik dacht dat er dan echt tegen je op wordt gekeken, tegen iemand die midden in het leven staat en die weet wat ze wil.
Misschien klopt het ook wel. Die laatste twee dingen dan.

Of mensen tegen me opkijken betwijfel ik. Ik merk daarentegen wel duidelijk dat er steeds meer mensen zijn die jonger zijn dan ik. En dat is helemaal niet zo erg. Want ik sta inderdaad midden in het leven. Precies op de grens tussen 20 en 30. En ik probeer van elk moment te genieten. Dat deed ik altijd al wel eigenlijk. Een levensgenieter kun je me wel noemen. Toch weet ik ook wat ik wil en heb ik ambities, die ik naast het volop genieten blijf nastreven. Zo wil ik nog steeds die glansrijke carrière als psycholoog.

En eigenlijk was het dat wel. Ik ben heel blij met waar ik nu ben. Vooral blijven genieten en doorgaan met waar ik mee bezig ben. Dan word ik vanzelf een keertje 30.
Tot die tijd, probeer ik hier wat meer te schrijven, over hoe het is om letterlijk naar die leeftijd toe te leven. Ik heb nog een jaar de tijd.