Doorgaan naar hoofdcontent

Netwerken, hoe moet dat eigenlijk?

Wanneer ik het woord 'netwerken' vroeger hoorde, dacht ik altijd iets van: "Ugh, van die stomme ballen staan dan op zo'n borrel zichzelf de hemel in te prijzen en proberen er grote business deals uit te slepen."
Lekker stereotype. Ja, ook ik als psycholoog ben niet zonder vooroordelen.


Maar ook ik (misschien juist ik) moet er aan geloven. Om een beetje kans te maken op een leuke baan, kun je het vaak beter zoeken in contacten leggen, dan in het oppoetsen van je CV en die naar 100 bedrijven sturen. Maar hoe doe je dat dan? En hoe zorg je ervoor dat het leuk blijft en niet geforceerd wordt? Hieronder geef ik je tips uit eigen ervaring.

1. Zie iedereen als 'netwerkpartner'
Je vrienden, ooms en tantes, je buurvrouw, de vader van je sportmaatje. Eigenlijk is iedereen een potentiële netwerkpartner omdat iedereen wel iemand kent, die iemand kent, die iets weet. Natuurlijk haal je niet uit elk contact je droombaan, maar onderschat niet de kracht van het contact houden met mensen, die je in eerste instantie niet zo belangrijk achtte voor je carrièreladder. Zo ben ik er (na een aantal jaar pas) achtergekomen dat inderdaad mijn buurvrouw bij een bedrijf werkt, dat misschien wel een leuke functie voor mij heeft. En heeft die gozer van salsa weer contacten met organisaties waar ze ook werken met psychologen. Warm houden die boel.


2. Warm houden die boel
Ok, je gaat niet met elke kennis wekelijks een koffietje doen om te peilen of hij niet een vacature voor je in de aanbieding heeft. Maar hou er rekening mee dat er ook ontwikkelingen kunnen zijn die positief zijn voor jou. Wanneer je eerst niet terecht kon bij dat bedrijf, kan die kennis je misschien opnieuw tippen, als je na een half jaar opnieuw bespreekt dat je een leuke baan zoekt. Kortom, laat af en toe vallen wat je leuk vindt om te doen en waar jij in geïnteresseerd bent. Dan denkt die ander wellicht aan jou bij een nieuwe vacatureopening.

3. Praat vanuit je passie
Onlangs ben ik bij een sollicitatietraining geweest voor psychologen. Lekker toegespitst. Wat ik daar vooral mee kreeg, is dat het allerbelangrijkste is dat je weet wat jouw passie is en dat je dat over kan brengen op de ander. Wanneer je gesprekspartner die vonk in je ogen ziet en aan je kan merken dat je enthousiast bent over je werk/interesses, dan zal je eerder een positieve indruk achter laten. Dat betekent dus dat je niet elke keer gefrustreerd moet verzuchten dat je nog stééds op zoek bent, en dat je al zó veel afwijzingen hebt gehad. Ook al ben je gefrustreerd, probeer een positieve vibe uit te stralen. Dat is leuker voor de ander, heeft meer effect en eerlijk: je wordt zelf ook moe als je je eigen zielige verhaaltje voor de zoveelste keer moet aanhoren (got the t-shirt). Sparkles and rainbows dus!


4. Ga naar plekken waar interessante mensen komen
En als je dan echt denkt dat je bronnen zijn opgedroogd, zoek het dan eens wat breder. Ga inderdaad naar die 'netwerkborrels' voor alumni. Doe een cursus netwerken/solliciteren. Want reken maar dat zij mensen kennen die net die plek hebben die interessant is voor jou. En ook al richt je je niet op het zoeken van een baan, dan heb je gewoon een avond met leuke gesprekken, waarbij je interessante mensen ontmoet. Misschien inderdaad zo'n bal die het helemaal gemaakt heeft.


5. Kijk het af
Want laten we wel wezen.. hoe komt het dat die bal wel een topbaan heeft en jij niet? Blijkbaar doet hij toch iets goed (of heeft hij een rijke pappie met veel connecties). Wat zeker is, is dat er mensen zijn die goed zijn in netwerken en goed zijn in andere mensen ervan overtuigen dat ze hen moeten hebben! Waarom het wiel opnieuw uitvinden? Vraag op de man af wat hem/haar heeft geholpen om die baan te krijgen, observeer die succesvolle persoon wanneer hij een pitch geeft en geef er je eigen draai aan.


6. Wees jezelfverzekerd
Om maar even een nieuw woord uit te vinden: wees jezelfverzekerd. Omdat jezelf zijn wellicht heel bescheiden zijn is, gaat het erom dat je dat zelfverzekerde gevoel wat je ergens diep van binnen hebt, aanboort en naar buiten brengt. Want jij bent uniek en je bent ergens goed in. Laat dat deel van jezelf zien en je valt niet door de mand, maar anderen zien wat ze aan je gaan hebben.
En dat is een hele hoop, let maar op!

Reacties

Populaire posts van deze blog

I believe in... Audrey Hepburn

73.       Alle films met Audrey Hepburn kijken (2/29).

In mijn to-do lijst heb ik opgenomen dat ik alle films van Audrey Hepburn wil zien. Ik denk dat de meesten wel weten wie zij was, maar voor de enkelen die haar nog niet kennen, hier een korte beschrijving.




Audrey was een Nederlands-Britse filmster in de jaren '50 en '60 die vooral romantische films maakte. Het was in de tijd van de zwart-wit films en ze was een groot icoon destijds. Vooral op beauty- en fashiongebied. Dit is ze voor velen nu nog steeds. Zo ook voor mij.
Ik vind haar echt een klassieke schoonheid die naast door haar looks ook een grote indruk achterlaat door haar sprankelende persoonlijkheid. Ze is iemand die vooral rollen speelt van onafhankelijke, sterke, maar echt vrouwelijke vrouwen. Ze weet wat ze wil en ook hoe ze dat kan krijgen en vaak gebruikt ze mannen om gedaan te krijgen wat ze wil. Ze windt ze zo om haar vinger door haar ietwat naïeve, maar positieve en vrolijke voorkomen. Ze heeft ook iets mys…

All by myself: alleen leuke dingen doen

Voor de tweede dag op rij ging ik vandaag naar de bioscoop. Weer Springhaver, dit keer alleen. Wat houdt me tegen? Ik heb een vrije dag, geen afspraken gepland, een Cinevillepas, alle ingrediënten zijn aanwezig. Volgens mij is dit al zeker de derde keer dat ik alleen naar de bios ga, en dat bevalt me goed.

Ik was trouwens in het begin helemaal alleen, maar daarna kwamen er nog twee mensen in hun uppie de bios in. Zo vreemd is het tegenwoordig niet om dit soort dingen alleen te doen. Sterker nog; het lijkt wel een rage te worden. Menig vriendin heeft het erover: "Ik ben dit weekend alleen in een café koffie gaan drinken", "Voor we samen gaan eten, ga ik vast alleen in het restaurant zitten. Ja, wel met een boek hoor", "Ik heb een vakantie geboekt naar Tenerife, alleen."
Allemaal voorbeelden van dames die ook plezier willen hebben, zonder genoodzaakt te zijn gezelschap op te trommelen.

In het begin is het ongemakkelijk, maar daarna voelt het als een overwi…

Nostalgie: Ally McBeal

In mijn eerste studentenhuis woonde een meid naast mij, waar ik het goed mee kon vinden. Ik was psychologiestudente, zij zat op de Hogeschool voor de Kunsten en was al druk bezig voor meerdere opdrachtgevers. Inmiddels is ze een succesvolle kunstenares.

Anyway, tijdens de avonden dat ik alleen op mijn kamer zat, kwam ze regelmatig langs om te kletsen, of klopte ik even bij haar aan voor een praatje. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ze Ally McBeal keek en ik vroeg of ik ook een keer mee mocht kijken. Sindsdien werd het bijna een soort ritueel: Ally McBeal kijken met een grote beker thee.


Ik was er heel blij mee! Het was super gezellig en ik had een nieuwe coole serie ontdekt.
Tenminste, nieuw is hij niet. De serie draaide van 1997-2002 (ik keek hem toen in 2006) en als ik de afleveringen nu terug kijk, zie je gewoon hoe verouderd de mode is en hoe slecht de beeldkwaliteit. Zo anders dan de series van nu! Maar dat vind ik eigenlijk juist leuk.

Voor de mensen die niet uit de j…