Life from Day Zero

Vandaag geef ik weer opnieuw aandacht aan mijn schrijfambities. Dit is ontstaan door vrijgekomen ruimte. Heerlijk, om te merken dat wanneer je iets loslaat, er ook weer vanzelf iets anders voor in de plaats komt wat voldoening geeft! Schrijven is altijd een hobby/passie van me geweest. Het heeft alleen niet altijd de aandacht gekregen die het verdiende. Jarenlang heb ik het verwaarloosd, heb ik geen letter meer getypt, geen blog meer gepost, geen dagboekregels meer geschreven. Tot nu! Ik realiseer me dat ik eerder de belofte aan mezelf en aan het web heb gemaakt om meer van mezelf te laten zien. Zo had ik naast dit blog zelfs een tijd een aparte website met een eigen url. Heb ik veel tijd besteed aan het maken van een mooie lay-out. En heb ik ook vaker teksten geschreven, met hoogdravende uitspraken om deze keer toch écht weer de pen op te pakken. Maar waar ik achter kom, is dat het niet alleen gaat om continuïteit, maar ook om veerkracht. Tuurlijk moet je consistent content maken om m...

 Vandaag heb ik het gedaan. Mijn webhost en domeinnaam opgezegd. Na de vorige post hier heb ik nog twee of drie blogs geschreven voor mijn eigen website. Daarna gebeurde het leven. En Corona. En nu zit ik hier, weer een paar maanden voordat mijn abonnement van de webhost verloopt. En ik heb meteen de beslissing gemaakt om het op te zeggen. Helaas heb ik opnieuw inlogproblemen en kan ik nu de content even niet van de website halen, om die daarna hier te posten. Ik heb nog een paar maanden de tijd en ik kan altijd de host weer om hulp vragen. Maar het is me allemaal niet makkelijk gemaakt met die technische problemen. Bloggen is al niet iets wat ik makkelijk oppak tussen alle bedrijven door. En als er dan ook nog allerlei technische obstakels zijn, dan houd ik het snel voor gezien. Schrijven is mijn passie, ICT is dat niet. Daarom ga ik een groot deel van de blogs toch hier plaatsen en ga ik hier gewoon weer verder waar ik gebleven was. Ik ga me niet meer plaatsen in een niche of me ...

Bijna twee jaar geleden heb ik hier voor het laatst gepost. En een jaar geleden ben ik een andere website gestart, waarbij ik een eigen domeinnaam heb gekocht, een hostingservice heb aangeschaft en een hele website heb ontworpen via Wordpress. Uren werk zat er in. Ik wilde het heel graag mooi maken, sleek, minimalistisch. Ook wilde ik echt een apart plekje, wat los staat van de content die ik hier heb geschreven. Want het onderwerp waar ik over zou schrijven was het vrijgezelle bestaan, daten en mannen. Het idee was heel leuk. Maar er waren zoveel technische problemen. Elke keer als ik iets probeerde aan te passen, stond het weer net niet goed. Dan moest ik weer een of andere plug-in installeren omdat de website anders niet goed zichtbaar zou zijn. Vervolgens had ik problemen met inloggen. Daarna was mijn website blijkbaar niet meer zichtbaar omdat hij niet goed beveiligd was. En op het laatst kon ik mijn eigen website niet meer op omdat het systeem dacht dat ik een hacker was. Gel...

Meer dan een jaar geleden. Hoe kan het dat ik een jaar niets heb gepost? Het gekke is, dat ik er heel veel aan heb gedacht. Ik heb onderwerpen bedacht, lijstjes gemaakt, nagedacht over wanneer ik tijd kan maken om te schrijven. En in de tussentijd gebeurde er niets concreet. Oh well.. Wat is er wel gebeurd? In de tussentijd ben ik weer geswitcht van baan. Sinds mei werk ik als psycholoog in de verslavingszorg. Bevalt heel goed. Nog steeds freelance gesprekken ernaast. Al realiseer ik me nu dat ik nooit veel heb verteld over mijn privéleven. Misschien dat dat gaat veranderen hier. Ondertussen ben ik twee keer lang op vakantie geweest: Mauritius en Sicilië. Over beiden was ik van plan te bloggen.. Nog steeds woon ik happily samen met mijn vriend in Utrecht. Doe ik gezellige dingen met vriendinnen en dans ik elke week 3 à 4 keer salsa en bachata (en af en toe een kizomba dansje). Kortom, life goes on. Laat ik dit stukje kort houden, om de drempel laag te houden, en om me...

Afgelopen woensdag kreeg ik een boek te leen van een vriendin. Nu twee dagen later heb ik het verslonden. 'Een jaar offline' door Bram van Montfoort. Het boek stamt uit 2013 (want dat kan snel gaan in de online wereld), maar is nog heel actueel. Een student journalistiek besluit een jaar lang offline te gaan: geen internet en geen mobiele telefoon. Radicaal en met duidelijke regels. Zelf geen gebruik maken van internet en mobiel en ook niet anderen opdracht geven het voor je te gebruiken. Ik vond het super interessant om over zijn project te lezen. Vooral omdat ik me erg herken in zijn dilemma's en misschien ook internetverslaving. Het gekke is, dat het helemaal niet zo raar is om offline te leven. Er zijn nog genoeg Nederlanders die niet eens over een computer beschikken, laat staan over internet. Zelfs 2,5 miljoen mensen zijn laaggeletterd en kunnen daardoor vaak moeilijk met computers overweg en 250.000 mensen zijn analfabeet ( bron ). Maar goed, ik behoor natuu...

Voor de tweede dag op rij ging ik vandaag naar de bioscoop. Weer Springhaver, dit keer alleen. Wat houdt me tegen? Ik heb een vrije dag, geen afspraken gepland, een Cinevillepas, alle ingrediënten zijn aanwezig. Volgens mij is dit al zeker de derde keer dat ik alleen naar de bios ga, en dat bevalt me goed. Ik was trouwens in het begin helemaal alleen, maar daarna kwamen er nog twee mensen in hun uppie de bios in. Zo vreemd is het tegenwoordig niet om dit soort dingen alleen te doen. Sterker nog; het lijkt wel een rage te worden. Menig vriendin heeft het erover: "Ik ben dit weekend alleen in een café koffie gaan drinken", "Voor we samen gaan eten, ga ik vast alleen in het restaurant zitten. Ja, wel met een boek hoor", "Ik heb een vakantie geboekt naar Tenerife, alleen." Allemaal voorbeelden van dames die ook plezier willen hebben, zonder genoodzaakt te zijn gezelschap op te trommelen. In het begin is het ongemakkelijk, maar daarna voelt het als e...

Steeds vaker hoor ik mensen om mij heen die dezelfde keus hebben gemaakt als ik. Geen tv-abonnement meer. Inmiddels heb ik denk ik al 2 jaar geen 'normale' tv gekeken en voordat ik de kabel had opgezegd, zette ik de tv ook amper aan. Ik laat je weten waarom ik hiervoor heb gekozen en welke voordelen ik ervaar. - Er zijn weinig tv programma's die echt leuk zijn. Natuurlijk heeft ieder zo zijn eigen voorkeur, maar eigenlijk waren de enige drie programma's waar ik de tv voor aan zette 'Wie is de Mol', 'Boer zoekt Vrouw' en 'Expeditie Robinson'. Laat ik deze programma's ook gewoon online terug kunnen kijken. Problem solved. - Je gaat niet meer doelloos zappen. Als je toch de mogelijkheid hebt, en je hebt even niks zinnigs te doen, dan is de verleiding wat groter om de tv aan te zetten en te blijven hangen bij een of ander nietszeggend programma, waarbij je na een kwartier denkt: "Waarom zit ik dit ook alweer te kijken?" - Een...

Ik kwam net tot de realisatie dat ik sinds gisterenmiddag niet meer echt buiten ben geweest. Het is weekend, zaterdagavond. De hele dag heb ik me binnen begeven. Opruimen, boek lezen, Youtube en Mad Men kijken terwijl ik geniet van mijn Indiaas eten wat een jongen op een brommer heeft gebracht. Cocoonen noemen ze dat geloof ik. Het is niet eens winter. Al riep het weer me ook niet echt naar buiten, de Nederlandse zomers kunnen nogal regenachtig zijn. Omdat ik weet dat ik morgen weer op pad ga, en zelfs een wandeling ga maken in de natuur met twee van mijn beste vriendinnen, is het niet erg dat ik zolang binnen blijf. En bovendien heb ik aan niemand anders verantwoording af te leggen. Maar over pakweg een maand heb ik waarschijnlijk 4 weken lang vrij. Vakantie. En ik ga niet eens op vakantie. Zeeën van tijd ga ik hebben. Ik ben altijd de persoon die zegt dat ze zich nooit verveelt en helemaal niet bang is om met pensioen te gaan later, want ik weet wel raad met al die vrije tijd...

10 redenen waarom ik van de zomer hou 1. Lekker buiten zitten in de tuin tot 's avonds laat 2. Iedereen is lekker vrolijk 3. Zoveel mooie luchten en zonsondergangen 4. Picknicken in het park 5. Eindelijk weer jurkjes aan met blote benen 6. Veel ijsjes eten 7. Na het werk nog lekker de zon in 8. Terrasjesweer! 9. Het is rustig op de weg 10. Buiten salsa dansen

Geïnspireerd door een artikel van Teske  wil ik mijn verhaal vertellen over hoe ik als dorpsmeisje terecht ben gekomen in 'de grote stad' Utrecht. Met als bonus 10 redenen waarom in de stad wonen zo leuk is. De eerste 20 jaar van mijn leven het ik doorgebracht op het platteland van Brabant. Tot mijn 14e woonde ik ook echt tussen de weilanden en de koeien. Het dorpje waar ik geboren ben, telde niet meer dan 3000 inwoners en ik moest eerst 1,5 km fietsen voor ik in het dorp was. Als ik met kinderen van school wilde spelen moesten zij óf dat takke-eind naar mij fietsen (maar konden we wel hutten bouwen in onze tuin) óf ging ik na school langs bij vriendinnetjes (en werd mijn onschuldige ik overgehaald om belletje te lellen of een vuurtje te stoken achterin een steegje). Toen ik naar de middelbare school ging, moest ik de eerste twee jaar 5 km fietsen. Op mijn 14e verhuisde ik naar het buurdorp, waardoor ik 10 km moest fietsen naar school. Wat heb ik die weilanden v...

Dit stuk is anders dan anders. Ik werd geïnspireerd door de blogpost van Sophie van naoki.nl , waar ze onder andere schrijft over bewuster leven. Hierin werden vragen gesteld, om te komen tot het vinden van je eigen waarden. Ik heb bij deze de tag overgenomen, en bedank Sophie voor deze inspiratie. - Wat vind ik belangrijk in het leven? Kan ik hier meer mee doen, bijvoorbeeld als hobby, of misschien wel als werk? Ik vind het belangrijk om goede relaties aan te gaan met mensen. Om verbindingen te maken en om te genieten. Ik kan genieten van heerlijk eten, dansen, goede muziek, films, samen lachen, schrijven. Ik vind het belangrijk om ervaringen uit te wisselen en de mensen die ik ontmoet positiviteit te geven en de positieve energie in relaties te vergroten. Ik maak hier al mijn werk van door in de hulpverlening te werken en mensen te helpen hun relaties en levensgeluk te verbeteren en te vergroten. Omdat ik liefdesrelaties belangrijk vind, en het mooi vind om positivit...

41. Mijn eerste leuke autootje kopen. Het behalen van één van de voor mij belangrijkste doelen, is een reden om weer met schrijven te beginnen. Vier maanden later en ik blaas mijn blog weer nieuw leven in. Dat is allemaal te danken aan mijn nieuwe gele Renault Twingo! T  staat voor Toeren door het hele land, naar mijn familie en vrienden die ik nu nog vaker, makkelijker en sneller kan zien. DE reden waar ik de auto eigenlijk voor heb aangeschaft. Ik vind het heerlijk dat ik nu zomaar ritjes kan maken waar en wanneer ik wil. W  staat voor Weer waar ik nu helemaal niet meer over na hoef te denken als ik weg moet. Ik kan gewoon met mijn pumps aan in een kort rokje de deur uit gaan, als ik zou willen (let op het laatste deel van de zin). Nooit meer zeiknat geregend worden, rennend naar de tram. I staat voor Identiteit. Ik ben een trotse autobezitter. Ik weet dat het shallow klinkt, maar ik voel me gewoon een ander persoon mét een auto. Alsof ik...

22.       Een mooi, leuk huisje kopen samen met mijn vriend. Al sinds 17 oktober zijn ik en mijn vriend eigenaar van een heel mooi huisje in een super gezellige, mooie wijk in Utrecht. Sinds die dag zijn we ook al hard aan het klussen. Het is echt heel leuk om te bedenken dat we hier de komende tijd lekker samen gaan wonen en daar haal ik ook de motivatie vandaan om door te blijven gaan. Maar soms kom je op een punt dat het klussen je de neus uit komt. Mijn handen zijn ruw van de ammonia en het schuurpapier en ik heb al vele klodders verf uit mijn haren gewassen. Maarrr... dit verhaal gaat natuurlijk niet over hoe zwaar het wel niet is om een huis op te knappen, nee ik ben natuurlijk helemaal happy dat we samen een huis hebben gekocht!! Het is niet zomaar een Doel, maar best wel een Groot Doel. Niet zomaar 1 van de 101, maar een doel dat zeker in mijn top 3 staat. Daarom ben ik ook extra blij dat ik het 'behaald' heb. Het is natuurlijk niet voor het Day Zero Projec...

38.       Een groot feest geven voor mijn 25e verjaardag Mijn persoontje is sinds 21 maart al een kwart eeuw hier op aarde. Dat moest gevierd worden op 19 maart j.l. en wel in café Hemingway. Het stond al weken gepland, zelfs toen ik deze doelen formuleerde, wist ik al dat ik mijn verjaardag dit keer niet zoals gebruikelijk wilde vieren. Daarom had ik de cafébaas ingelicht en een hoekje aldaar gereserveerd voor mijn geliefde gasten. Ideaal, je hoeft zelf niet met kratjes bier en flessen drank te sjouwen en ook het dilemma van chips en kaas of eigengemaakt gelikt fingerfood bleef mij gespaard. Wel had ik een constructie bedacht waardoor ik verzekerd was van een 26e levensjaar waarin ik niet op krediet zou hoeven leven. Uit mijn 'kantoorvakhandel-tijd' wist ik nog dat bonnetjes heel makkelijk te verkrijgen zijn. Ik kon dan ook aan ieder een consumptiebon overhandigen en de barman wist wat hem te doen stond. Uiteraard is een feest niet compleet zonder nieuwe outfit, ...

28.       Elkaar elke maand een keer masseren. Ja, zo lag ik er gisteren bij. Op de valreep nog doel nummer 28 behaald voor deze maand. Vooral nu het koud is, is het heerlijk om even de spieren los te maken. Al moet ik zeggen dat ik vandaag al weer last heb van mijn schouders, dus op de lange termijn helpt het niet. Ik zeg: vaker dan eens per maand! Misschien dat ik deze week ook nog doel nr.  59 (een keer naar een professionele masseur gaan) ga behalen, aangezien er op mijn dansschool iemand aanwezig is die stoelmassages doet, die deze week gratis behandelingen weg geeft! Dus als het goed is, komt daar aan het eind van de week nog een update over.  Keep you posted ;)