Doorgaan naar hoofdcontent

Ik hou niet van koken

Koken is in de mode. Homemade, Do It Yourself, het lijkt alsof iedereen maar culinair aangelegd moet zijn. Het liefst volg je de recepten van een of andere fancy kok zoals Jamie Oliver of doe je mee aan Heel Holland Bakt. Nou, heel Holland bakt er niks van kan ik beter zeggen. Waarom moeten we allemaal mee met die superfoodtrends en is het ineens in om clean te eaten?

Niet voor mij. Ik HOU van lekker eten, maar heb een hekel aan koken.
Doe allemaal niet zo ingewikkeld en hou het lekker simpel. Dan kun je nog steeds heerlijk eten!
En als ik iets fancy's wil, dan ga ik wel naar een restaurant, dan blijft het tenminste speciaal. Of gewoon aanschuiven bij alle hippe vriendinnen die aan het koken zijn geslagen. ;)

Omdat ik nog steeds in de zorg werk (bye bye restaurant) en ik niet als een profiteur over wil komen (geen aangeschuif), ben ik toch maar gaan zoeken naar simpele recepten. Je kunt je voorstellen dat dit met alle hippe ingewikkelde hypes best een opgave was. Maar gelukkig vond ik een blog, waarvan de naam me al aansprak 'Ik hou niet van koken' prijkte bovenaan de website.
Een vrouw naar mijn hart.

Even naar beneden scrollen en daar vond ik de heerlijkste down-to-earth aanwijzingen. Zinnen als "Een potje opendraaien, een blikje opentrekken en een paprika in stukjes snijden. Meer werk is het niet." klonken me als muziek in de oren. De gerechten ook.
Daarom heb ik me er vanavond maar eens aan gewaagd. Eerst voor mezelf, dan kan ik het later nog een keer lekker overdoen voor mijn vriend, mocht het de eerste keer mislukken (wat eigenlijk niet kan bij deze recepten). De 'Prei met zalm' was heerlijk! Het recept vind je hier.

Hieronder foto's van mijn zelf gebrouwde creatie. Misschien niet Allerhande-proof, maar wel lekker. Ik hou van simpel koken.


Reacties

Populaire posts van deze blog

I believe in... Audrey Hepburn

73.       Alle films met Audrey Hepburn kijken (2/29).

In mijn to-do lijst heb ik opgenomen dat ik alle films van Audrey Hepburn wil zien. Ik denk dat de meesten wel weten wie zij was, maar voor de enkelen die haar nog niet kennen, hier een korte beschrijving.




Audrey was een Nederlands-Britse filmster in de jaren '50 en '60 die vooral romantische films maakte. Het was in de tijd van de zwart-wit films en ze was een groot icoon destijds. Vooral op beauty- en fashiongebied. Dit is ze voor velen nu nog steeds. Zo ook voor mij.
Ik vind haar echt een klassieke schoonheid die naast door haar looks ook een grote indruk achterlaat door haar sprankelende persoonlijkheid. Ze is iemand die vooral rollen speelt van onafhankelijke, sterke, maar echt vrouwelijke vrouwen. Ze weet wat ze wil en ook hoe ze dat kan krijgen en vaak gebruikt ze mannen om gedaan te krijgen wat ze wil. Ze windt ze zo om haar vinger door haar ietwat naïeve, maar positieve en vrolijke voorkomen. Ze heeft ook iets mys…

Life update

Meer dan een jaar geleden.
Hoe kan het dat ik een jaar niets heb gepost?
Het gekke is, dat ik er heel veel aan heb gedacht. Ik heb onderwerpen bedacht, lijstjes gemaakt, nagedacht over wanneer ik tijd kan maken om te schrijven. En in de tussentijd gebeurde er niets concreet. Oh well..

Wat is er wel gebeurd?
In de tussentijd ben ik weer geswitcht van baan. Sinds mei werk ik als psycholoog in de verslavingszorg. Bevalt heel goed. Nog steeds freelance gesprekken ernaast. Al realiseer ik me nu dat ik nooit veel heb verteld over mijn privéleven. Misschien dat dat gaat veranderen hier.

Ondertussen ben ik twee keer lang op vakantie geweest: Mauritius en Sicilië. Over beiden was ik van plan te bloggen..

Nog steeds woon ik happily samen met mijn vriend in Utrecht. Doe ik gezellige dingen met vriendinnen en dans ik elke week 3 à 4 keer salsa en bachata (en af en toe een kizomba dansje).

Kortom, life goes on.

Laat ik dit stukje kort houden, om de drempel laag te houden, en om mezelf weer een ki…

All by myself: alleen leuke dingen doen

Voor de tweede dag op rij ging ik vandaag naar de bioscoop. Weer Springhaver, dit keer alleen. Wat houdt me tegen? Ik heb een vrije dag, geen afspraken gepland, een Cinevillepas, alle ingrediënten zijn aanwezig. Volgens mij is dit al zeker de derde keer dat ik alleen naar de bios ga, en dat bevalt me goed.

Ik was trouwens in het begin helemaal alleen, maar daarna kwamen er nog twee mensen in hun uppie de bios in. Zo vreemd is het tegenwoordig niet om dit soort dingen alleen te doen. Sterker nog; het lijkt wel een rage te worden. Menig vriendin heeft het erover: "Ik ben dit weekend alleen in een café koffie gaan drinken", "Voor we samen gaan eten, ga ik vast alleen in het restaurant zitten. Ja, wel met een boek hoor", "Ik heb een vakantie geboekt naar Tenerife, alleen."
Allemaal voorbeelden van dames die ook plezier willen hebben, zonder genoodzaakt te zijn gezelschap op te trommelen.

In het begin is het ongemakkelijk, maar daarna voelt het als een overwi…