Doorgaan naar hoofdcontent

Laat me... dansen!

6.         Naar 3 dansvoorstellingen gaan (2/3).



Zoals sommigen van jullie misschien weten ben ik echt een enorme fan van het programma So You Think You Can Dance. Het is echt super awesome! Elke keer zat ik op zondagavond klaar voor de nieuwe show en alle emoties kwamen los: passie, blijdschap, tranen en een gróóóte glimlach :D

Helaas is het alweer voorbij.. De winnaar is gekozen en we moeten weer wachten tot volgend jaar (of tot The Ultimate Dance Battle natuurlijk!).

In de tussentijd vermaak ik mij graag met het kijken naar échte dans, van dichtbij. Nu was SYTYCD nog niet voorbij, ik denk dat we nog 3 afleveringen te gaan hadden, toen ik naar de dansvoorstelling van Isabelle Beernaert ging: Ne me quitte pas.
Isabelle was een van de choreografen van het programma en naar mijn mening had zij meestal de mooiste, meest ontroerende choreo's die je echt raakten. Dat moest ik natuurlijk live gaan zien!

Ne me quitte pas was echt verbluffend! De emoties die de dansers op het toneel vertolkten in de dans kwamen echt recht uit het hart en vonden hun weg naar het mijne. Ik kon het serieus niet droog houden en ik leefde helemaal mee met de hoofdpersonen van het verhaal.
Vaak vertelden ze op tv dat er een bepaalde verhaallijn achter een dans zat, maar kon ik die niet altijd herkennen in het stuk. In dit geval was het verhaal echter zo mooi uitgebeeld dat je het gewoon voelde. En dat is wat dans is. Dans is emotie in kunstvorm en ik ben super blij dat ik dit stukje kunst heb mogen voelen. En Laurent Flament zien dansen was natuurlijk ook niet onprettig. En een leuk extraatje: Diamond Dan Karaty Himself was aanwezig! Wat een mooie miniatuur is het toch :P

Echt, ik raad iedereen aan die nog nooit naar een dansvoorstelling is geweest om dat een keer uit te proberen. Ook al houd je er niet van, het zal je op de een of andere manier toch bewegen of je in elk geval een moment van pure passie laten zien.

Het is in ieder geval mijn passie en ik blijf dansen tot mijn knieën vervangen moeten worden en ik rondloop met een kunstheup. Zelfs dan kan ik denk ik niet stilzitten bij muziek. Wat ben ik blij dat ik kan en mag dansen in mijn land! Want ik besef me dat er veel mensen zijn die het door lichamelijke beperkingen niet kunnen of het door restricties van cultuur of geloof niet mogen. Kijk maar naar Meysam, een van de finalisten van SYTYCD die vanwege zijn Afghaanse afkomst (en waarschijnlijk moslimachtergrond) niet mocht dansen als man. Ik ben toch errug blij dat hij heeft doorgezet en mij (en vele anderen) heeft laten genieten van zijn dans.

Binnenkort... verslag van mijn eerste les Gogo dance!

Reacties

Populaire posts van deze blog

I believe in... Audrey Hepburn

73.       Alle films met Audrey Hepburn kijken (2/29).

In mijn to-do lijst heb ik opgenomen dat ik alle films van Audrey Hepburn wil zien. Ik denk dat de meesten wel weten wie zij was, maar voor de enkelen die haar nog niet kennen, hier een korte beschrijving.




Audrey was een Nederlands-Britse filmster in de jaren '50 en '60 die vooral romantische films maakte. Het was in de tijd van de zwart-wit films en ze was een groot icoon destijds. Vooral op beauty- en fashiongebied. Dit is ze voor velen nu nog steeds. Zo ook voor mij.
Ik vind haar echt een klassieke schoonheid die naast door haar looks ook een grote indruk achterlaat door haar sprankelende persoonlijkheid. Ze is iemand die vooral rollen speelt van onafhankelijke, sterke, maar echt vrouwelijke vrouwen. Ze weet wat ze wil en ook hoe ze dat kan krijgen en vaak gebruikt ze mannen om gedaan te krijgen wat ze wil. Ze windt ze zo om haar vinger door haar ietwat naïeve, maar positieve en vrolijke voorkomen. Ze heeft ook iets mys…

Life update

Meer dan een jaar geleden.
Hoe kan het dat ik een jaar niets heb gepost?
Het gekke is, dat ik er heel veel aan heb gedacht. Ik heb onderwerpen bedacht, lijstjes gemaakt, nagedacht over wanneer ik tijd kan maken om te schrijven. En in de tussentijd gebeurde er niets concreet. Oh well..

Wat is er wel gebeurd?
In de tussentijd ben ik weer geswitcht van baan. Sinds mei werk ik als psycholoog in de verslavingszorg. Bevalt heel goed. Nog steeds freelance gesprekken ernaast. Al realiseer ik me nu dat ik nooit veel heb verteld over mijn privéleven. Misschien dat dat gaat veranderen hier.

Ondertussen ben ik twee keer lang op vakantie geweest: Mauritius en Sicilië. Over beiden was ik van plan te bloggen..

Nog steeds woon ik happily samen met mijn vriend in Utrecht. Doe ik gezellige dingen met vriendinnen en dans ik elke week 3 à 4 keer salsa en bachata (en af en toe een kizomba dansje).

Kortom, life goes on.

Laat ik dit stukje kort houden, om de drempel laag te houden, en om mezelf weer een ki…

All by myself: alleen leuke dingen doen

Voor de tweede dag op rij ging ik vandaag naar de bioscoop. Weer Springhaver, dit keer alleen. Wat houdt me tegen? Ik heb een vrije dag, geen afspraken gepland, een Cinevillepas, alle ingrediënten zijn aanwezig. Volgens mij is dit al zeker de derde keer dat ik alleen naar de bios ga, en dat bevalt me goed.

Ik was trouwens in het begin helemaal alleen, maar daarna kwamen er nog twee mensen in hun uppie de bios in. Zo vreemd is het tegenwoordig niet om dit soort dingen alleen te doen. Sterker nog; het lijkt wel een rage te worden. Menig vriendin heeft het erover: "Ik ben dit weekend alleen in een café koffie gaan drinken", "Voor we samen gaan eten, ga ik vast alleen in het restaurant zitten. Ja, wel met een boek hoor", "Ik heb een vakantie geboekt naar Tenerife, alleen."
Allemaal voorbeelden van dames die ook plezier willen hebben, zonder genoodzaakt te zijn gezelschap op te trommelen.

In het begin is het ongemakkelijk, maar daarna voelt het als een overwi…