Doorgaan naar hoofdcontent

To Rome with Love


9.         Vijf keer naar het filmhuis (4/5).


Het was vandaag een beetje een druilerige herfstdag. Zo één waarop je het liefst met je bankkleedje en een grote pot thee en chocolade onderuit gezakt een filmpje kijkt.
Meh.. toch geen zin in. Lekker naar buiten! Want ik had wat te vieren met een vriendin, dus gingen we op stap.
In het kader van mijn 101 doelen wilde ik eerst voorstellen om een lange fietstocht te maken (21. Vijf keer fietstochtjes in de buurt maken naar plekken die ik nog niet ken) maar zoals al eerder gemeld; die druilerige dag he...

Dus besloten we om naar het filmhuis te gaan! En wat een goede beslissing was dat.
To Rome with Love is een verrassende en hilarische film die ondanks dat het geen Hollywood blockbuster is, toch ook wel erg lekker weg keek. Van tevoren had ik eigenlijk geen idee waar hij over zou gaan, maar de titel sprak me wel aan en de cast beloofde ook wat (Salma Hayek, Alec Baldwin, Jesse Eisenberg, Ellen Page).


De eerste beelden waren al super! Meteen die herkenning van de mooie straten, de oude architectuur, dat snelle romantische taaltje, heerlijk! Ik ben al eens in Rome geweest en ik moet zeggen; deze stad heeft bij mij een gedeelde plaats op 1 met Parijs. Beiden compleet anders, maar ik kan niet kiezen welke stad mij meer bevalt. Het bezoek aan Rome is trouwens ook aan een doel gekoppeld (17. Citytrips naar Rome, Stockholm en Londen maken (1/3)) maar daar vertel ik weer een andere keer over.


Tijdens de film volg je 4 verhaallijnen, waarbij de liefde (surprise!) steeds een terugkerend thema is. Verrassend genoeg kruisen de verhaallijnen zich bijna niet, behalve wanneer Alec Baldwin als 'het geweten' optreedt van een jongen die verliefd wordt op de beste vriendin van zijn meisje. Ik weet het, het klinkt cheasy, maar dat is deze film absoluut niet! Wat dat betreft is dit verhaal terecht vertoond in het filmhuis, want het is geen standaard film. Hoe kan het ook anders, met Woody Allen als regisseur, die daarnaast uiteraard ook zelf een prachtige rol vervult. Wat het zo hilarisch maakt is dat verschillende gangbare en normale dingen in het leven op de hak genomen worden. Zo zie je hoe een doodgewone arbeider van het ene op het andere moment beroemd wordt en hij in een talkshow gevraagd wordt welk beleg hij 's ochtends op zijn brood eet. Ook ontdekt Woody Allen (een gepensioneerd opera dirigent) een man die alleen in de douche een perfecte stem heeft en hem daarom op het toneel al douchend laat optreden.

Wat heeft dit allemaal met liefde te maken, zul je zeggen? Ik denk dat het bij deze film vooral kenmerkend is, dat er wordt getoond hoe mensen vanuit vreemd gaan, roem en avonturen altijd weer terugkomen bij liefde als drijfveer van het leven. Want wanneer je liefde voor je gezin, partner of je oude vertrouwde leven voelt, dan zijn die zijdelingse uitstapjes daarvan eigenlijk niet zo belangrijk meer.


Snap je maar niks van mijn filosofische gebrabbel? Ga To Rome with Love dan zelf bekijken, want het is ook gewoon een hele hele grappige film met een satirisch randje.

Reacties

  1. Hi MindofMine! Bedankt voor je reactie op m'n blog. Ik heb er ook op gereageerd. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb wisselende reacties gehoord over deze film, daarom ben ik er nog niet heen geweest.. Als ik jouw stukje lees word ik wel helemaal enthousiast! Dus ik denk dat ik toch maar een bezoekje ga brengen aan de Bios! Daar draait hij bij ons namelijk nog!

    X Charlot

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hey Charlot!
      Heb je hem inmiddels al gezien? En hoe is hij bevallen?

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

I believe in... Audrey Hepburn

73.       Alle films met Audrey Hepburn kijken (2/29).

In mijn to-do lijst heb ik opgenomen dat ik alle films van Audrey Hepburn wil zien. Ik denk dat de meesten wel weten wie zij was, maar voor de enkelen die haar nog niet kennen, hier een korte beschrijving.




Audrey was een Nederlands-Britse filmster in de jaren '50 en '60 die vooral romantische films maakte. Het was in de tijd van de zwart-wit films en ze was een groot icoon destijds. Vooral op beauty- en fashiongebied. Dit is ze voor velen nu nog steeds. Zo ook voor mij.
Ik vind haar echt een klassieke schoonheid die naast door haar looks ook een grote indruk achterlaat door haar sprankelende persoonlijkheid. Ze is iemand die vooral rollen speelt van onafhankelijke, sterke, maar echt vrouwelijke vrouwen. Ze weet wat ze wil en ook hoe ze dat kan krijgen en vaak gebruikt ze mannen om gedaan te krijgen wat ze wil. Ze windt ze zo om haar vinger door haar ietwat naïeve, maar positieve en vrolijke voorkomen. Ze heeft ook iets mys…

All by myself: alleen leuke dingen doen

Voor de tweede dag op rij ging ik vandaag naar de bioscoop. Weer Springhaver, dit keer alleen. Wat houdt me tegen? Ik heb een vrije dag, geen afspraken gepland, een Cinevillepas, alle ingrediënten zijn aanwezig. Volgens mij is dit al zeker de derde keer dat ik alleen naar de bios ga, en dat bevalt me goed.

Ik was trouwens in het begin helemaal alleen, maar daarna kwamen er nog twee mensen in hun uppie de bios in. Zo vreemd is het tegenwoordig niet om dit soort dingen alleen te doen. Sterker nog; het lijkt wel een rage te worden. Menig vriendin heeft het erover: "Ik ben dit weekend alleen in een café koffie gaan drinken", "Voor we samen gaan eten, ga ik vast alleen in het restaurant zitten. Ja, wel met een boek hoor", "Ik heb een vakantie geboekt naar Tenerife, alleen."
Allemaal voorbeelden van dames die ook plezier willen hebben, zonder genoodzaakt te zijn gezelschap op te trommelen.

In het begin is het ongemakkelijk, maar daarna voelt het als een overwi…

Nostalgie: Ally McBeal

In mijn eerste studentenhuis woonde een meid naast mij, waar ik het goed mee kon vinden. Ik was psychologiestudente, zij zat op de Hogeschool voor de Kunsten en was al druk bezig voor meerdere opdrachtgevers. Inmiddels is ze een succesvolle kunstenares.

Anyway, tijdens de avonden dat ik alleen op mijn kamer zat, kwam ze regelmatig langs om te kletsen, of klopte ik even bij haar aan voor een praatje. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ze Ally McBeal keek en ik vroeg of ik ook een keer mee mocht kijken. Sindsdien werd het bijna een soort ritueel: Ally McBeal kijken met een grote beker thee.


Ik was er heel blij mee! Het was super gezellig en ik had een nieuwe coole serie ontdekt.
Tenminste, nieuw is hij niet. De serie draaide van 1997-2002 (ik keek hem toen in 2006) en als ik de afleveringen nu terug kijk, zie je gewoon hoe verouderd de mode is en hoe slecht de beeldkwaliteit. Zo anders dan de series van nu! Maar dat vind ik eigenlijk juist leuk.

Voor de mensen die niet uit de j…