Doorgaan naar hoofdcontent

Alsof het gisteren was

86. Foto's van Australië laten afdrukken en in mappen doen.

Het is erg mooi om met de foto's terug te blikken op misschien wel de mooiste tijd uit mijn leven tot nu toe. Mijn Australië-reis die ik samen met mijn vriend heb gemaakt, was ontzettend bijzonder. Ik kan oprecht zeggen dat het me heeft veranderd en dat het mijn horizon letterlijk heeft verbreed.
Wat ik er het allermooist aan vond, was het mogen aanschouwen van zó véél prachtige natuur. Het was eigenlijk nogal overweldigend al dat natuurschoon. Aan het einde van de drie maanden was ik ook helemaal 'sucked up' met indrukken. Er kon gewoon niks meer bij. 
Elke dag zagen we wel andere dingen, omdat het zo'n ontzettend groot land is en daarmee ook super divers. You name it, they have it. 

Omdat het zo overweldigend was, ben ik ook heel blij dat we zoveel foto's hebben gemaakt. Zo rond de 2500 kiekjes stonden aan het einde van de reis op de geheugenkaartjes van mijn Olympus. 
Helaas (of misschien ook wel niet) hebben we dit aantal maar kunnen reduceren tot zo'n 1700 foto's die we hebben laten afdrukken door de firma waar ze Jip&Janneke spulletjes verkopen. 
En het is inmiddels al 2 jaar geleden dat we de reis gingen maken, in september 2009. 

Belachelijk eigenlijk als je er zo over nadenkt, dat een reis die zo belangrijk en mooi is geweest blijkbaar niet voldoende motivatie geeft om de foto's direct af te laten drukken. Waarschijnlijk ook vanwege het grote aantal foto's, maar ook doordat we na terugkomst vrijwel direct weer in het 'echte leven' werden gegooid. De tijd van sollicitatiebrieven de deur uit doen in plaats van bedenken waar we vandaag zullen gaan overnachten. Het blauwbekken door de sneeuw in plaats van op je slippertjes over het strand slenteren. Stressen door de drukte in de appie in plaats van op je gemakje rond wandelen in de Woollies om je bbq-vlees en timtam chocolade te scoren. Argh.. wat een vrij leven was dat! 
Ik wou dat ik daar weer naar terug kon. 

Gelukkig kan ik dat soms even, als we samen weer een mapje foto's inplakken. Want ja, alles wordt met lijm ingeplakt en overal komen tekstjes bij. Misschien heeft het daarom wel zo lang geduurd voordat ik er eindelijk 'aan toe kwam'. En wil ik ze stuk voor stuk inplakken en leuke verhaaltjes bij de foto's schrijven. Omdat het dan nog niet zo lang geleden lijkt en ik er nog even aan terug kan denken en die mooie tijd weer kan herbeleven. 
Alsof het gisteren was.


Reacties

  1. Goed dat je er eindelijk mee bezig bent!! En het inplakken van foto's en samen herinneringen delen is natuurlijk ook veel waard. Ergens begrijp ik wel waarom je er zolang mee wacht, zodat je er namelijk nu nog van kan genieten!!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

I believe in... Audrey Hepburn

73.       Alle films met Audrey Hepburn kijken (2/29).

In mijn to-do lijst heb ik opgenomen dat ik alle films van Audrey Hepburn wil zien. Ik denk dat de meesten wel weten wie zij was, maar voor de enkelen die haar nog niet kennen, hier een korte beschrijving.




Audrey was een Nederlands-Britse filmster in de jaren '50 en '60 die vooral romantische films maakte. Het was in de tijd van de zwart-wit films en ze was een groot icoon destijds. Vooral op beauty- en fashiongebied. Dit is ze voor velen nu nog steeds. Zo ook voor mij.
Ik vind haar echt een klassieke schoonheid die naast door haar looks ook een grote indruk achterlaat door haar sprankelende persoonlijkheid. Ze is iemand die vooral rollen speelt van onafhankelijke, sterke, maar echt vrouwelijke vrouwen. Ze weet wat ze wil en ook hoe ze dat kan krijgen en vaak gebruikt ze mannen om gedaan te krijgen wat ze wil. Ze windt ze zo om haar vinger door haar ietwat naïeve, maar positieve en vrolijke voorkomen. Ze heeft ook iets mys…

All by myself: alleen leuke dingen doen

Voor de tweede dag op rij ging ik vandaag naar de bioscoop. Weer Springhaver, dit keer alleen. Wat houdt me tegen? Ik heb een vrije dag, geen afspraken gepland, een Cinevillepas, alle ingrediënten zijn aanwezig. Volgens mij is dit al zeker de derde keer dat ik alleen naar de bios ga, en dat bevalt me goed.

Ik was trouwens in het begin helemaal alleen, maar daarna kwamen er nog twee mensen in hun uppie de bios in. Zo vreemd is het tegenwoordig niet om dit soort dingen alleen te doen. Sterker nog; het lijkt wel een rage te worden. Menig vriendin heeft het erover: "Ik ben dit weekend alleen in een café koffie gaan drinken", "Voor we samen gaan eten, ga ik vast alleen in het restaurant zitten. Ja, wel met een boek hoor", "Ik heb een vakantie geboekt naar Tenerife, alleen."
Allemaal voorbeelden van dames die ook plezier willen hebben, zonder genoodzaakt te zijn gezelschap op te trommelen.

In het begin is het ongemakkelijk, maar daarna voelt het als een overwi…

Life update

Meer dan een jaar geleden.
Hoe kan het dat ik een jaar niets heb gepost?
Het gekke is, dat ik er heel veel aan heb gedacht. Ik heb onderwerpen bedacht, lijstjes gemaakt, nagedacht over wanneer ik tijd kan maken om te schrijven. En in de tussentijd gebeurde er niets concreet. Oh well..

Wat is er wel gebeurd?
In de tussentijd ben ik weer geswitcht van baan. Sinds mei werk ik als psycholoog in de verslavingszorg. Bevalt heel goed. Nog steeds freelance gesprekken ernaast. Al realiseer ik me nu dat ik nooit veel heb verteld over mijn privéleven. Misschien dat dat gaat veranderen hier.

Ondertussen ben ik twee keer lang op vakantie geweest: Mauritius en Sicilië. Over beiden was ik van plan te bloggen..

Nog steeds woon ik happily samen met mijn vriend in Utrecht. Doe ik gezellige dingen met vriendinnen en dans ik elke week 3 à 4 keer salsa en bachata (en af en toe een kizomba dansje).

Kortom, life goes on.

Laat ik dit stukje kort houden, om de drempel laag te houden, en om mezelf weer een ki…