Life from Day Zero

Het afgelopen jaar heb ik een grote boodschappentas verzameld met beautyproducten die ik heb gebruikt. Deze producten heb ik met liefde opgemaakt, of weg gedaan omdat ik het niet meer gebruikte of het niet meer bruikbaar was. In de serie 'Tot de bodem' vertel ik jullie wat ik van deze producten vind. Deze keer is een van de meest gebruikte beautyproducten aan de beurt: Parfum. Vera Wang- Princess 1. Wat is het? Dit eau de parfum heeft een hele lieflijke en zoete geur. De dop kan ook fungeren als een ring. De flacon is in de vorm van een hart en heeft een kroontje met roze steentjes als dop. 2. Wat vind ik ervan? Dit parfum heb ik zelf een keer uitgekozen en aangeschaft bij de Douglas. De geur vond ik dus sowieso lekker. Zoals ik al zei is het een zoete geur, maar daar hou ik wel van. Helaas is hij op het eind (na 1 of 2 jaar) slecht gaan ruiken en heb ik het laatste beetje niet meer op kunnen maken. 3. Voor herhaling vatbaar? De geur was lekker, maar ik zou hem...

Nog een paar uur.. ... en dan ga ik mijn laatste levensjaar als twintiger in. Vroeger was 29 een leeftijd waarvan ik dacht dat er dan echt tegen je op wordt gekeken, tegen iemand die midden in het leven staat en die weet wat ze wil. Misschien klopt het ook wel. Die laatste twee dingen dan. Of mensen tegen me opkijken betwijfel ik. Ik merk daarentegen wel duidelijk dat er steeds meer mensen zijn die jonger zijn dan ik. En dat is helemaal niet zo erg. Want ik sta inderdaad midden in het leven. Precies op de grens tussen 20 en 30. En ik probeer van elk moment te genieten. Dat deed ik altijd al wel eigenlijk. Een levensgenieter kun je me wel noemen. Toch weet ik ook wat ik wil en heb ik ambities, die ik naast het volop genieten blijf nastreven. Zo wil ik nog steeds die glansrijke carrière als psycholoog. En eigenlijk was het dat wel. Ik ben heel blij met waar ik nu ben. Vooral blijven genieten en doorgaan met waar ik mee bezig ben. Dan word ik vanzelf een keertje 30. Tot die tijd,...

Deel 2: Droogshampoo Nadat ik in deel 1 heb laten zien welke gezichtsverzorgingsproducten ik heb opgemaakt, vertel ik vandaag over één van mijn favoriete beautyproducten.  Droogshampoo, de oplossing voor die derde dag. Je wilt/kunt je haar eigenlijk nog niet wassen (want, teveel wassen is slecht voor je hoofdhuid en daar wordt het haar nóg sneller vet van) en je wilt dat moment nog een dagje uitstellen. Dé uitkomst is droogshampoo. Ik heb inmiddels al verschillende merken geprobeerd. Vandaag zal ik 4 merken belichten en vertellen welke als beste uit de test komt. Kruidvat Professional Dry shampoo Volume Lift 1. Wat is het? Uiteraard is het droogshampoo. De verpakking beweert dat het 'je coupe lekker opfrist', ook nog zorgt voor een volumelift (zoals alle droogshampoos) en voor alle haartypes geschikt is. 2. Wat vind ik ervan? Hij laat bij mij een redelijk witte waas achter na het sprayen en ik moet flink met mijn vingers door mijn haren om di...

Vandaag ga ik een keer 'beautyblogger style.' De afgelopen maanden heb ik alle beautyproducten bewaard die ik op heb gemaakt. Mijn ervaringen en bevindingen wil ik graag met jullie delen. Omdat het nogal veel producten zijn, zal ik vandaag alleen de reinigingsproducten voor het gezicht voor jullie reviewen. Deel 1: gezichtsreiniging Mario Badescu -  Enzyme Cleansing Gel 1. Wat is het? Dit is een product om je gezicht mee te reinigen. Het is een gel, die je op je gezicht smeert en inmasseert, waarna je alles met water af kan spoelen. Zo is je make-up eraf en je gezicht schoon. 2. Wat vind ik ervan? Dit is het eerste product wat ik nogmaals heb gekocht. Ik was er zo enthousiast over dat ik het waard vond om deze nog een keer in huis te halen. De geur is heerlijk en het smeert super zacht over je gezicht, wat voor mij een extra stimulans is om mijn make-up in de avond er ook daadwerkelijk af te halen. Verder heb ik gemerkt dat sinds ik dit gebruik, ik beduidend min...

Iemand vroeg me naar mijn blog en hoe het stond met mijn lijstje . Hmm.. ik realiseerde me dat ik mijn blog (again) verwaarloosd heb. En dat terwijl het nog wel een doel was om minimaal twee keer per maand te posten! Maar goed, de reden dat dit weer is gebeurd, is dat ik een serieuze verslaving heb ontwikkeld. Ik had het kunnen weten. Ook toen ik het lijstje met doelen maakte, dacht ik: 'Heb ik daar wel echt tijd voor?' Het enige doel dat ik bereikt heb is dan ook het minimaal twee keer in de week sporten (inclusief salsa). Juist, salsa dansen. Anderen noemen het een verslaving, ik noem  het een passie! Mijn mede-salsalovers weten wat ik bedoel. Het houdt je vast, en laat je niet meer los. Toevallig stuitte ik op de volgende blogpost , met 25 tekenen waaraan je kan merken dat je verslaafd bent aan salsa. Ik herken er 14 van de 25. Het is begonnen toen een vriendin en ik uit gingen in een danscafé waar salsamuziek werd gedraaid. Al snel werden we de dansvloer op ...

Ik ben voornemend een goed 2014 te draaien. Dit wil ik vastleggen door middel van het opschrijven van goede voornemens, zoals zo velen. Omdat ik weet dat het vaak bij voornemens blijft, ga ik het dit jaar anders aanpakken. Voor de gelegenheid heb ik speciaal een mooi notitieboekje aangeschaft dat ik heb omgedoopt tot ‘Create a habit diary’. Hierin heb ik geprobeerd op te schrijven wat de ‘habit’ is die ik wil ontwikkelen, wat het doel ervan is en wat ik als beloning ga ervaren wanneer ik dit ook echt zo uitvoer. Daarna heb ik voor mezelf voor elk voornemen een checklist uitgeschreven, waarbij ik elke dag of week kan afvinken of ik me gehouden heb aan de afspraken met mezelf. Om nog even een extra schop onder mijn kont te krijgen, wil ik jullie ook deelgenoot maken van mijn ‘ontwikkelpunten’ zoals ze dat (op mijn werk) zo mooi zeggen. Brr, ik krijg meteen een allergische reactie van dat woord. Laten we het houden op goede voornemens, klinkt een stuk milder. Hier k...

Na 1,5 dag mezelf helemaal volgepropt te hebben met Kaffee und Kuchen en Kalkoen (of Puter zoals mijn schoonfamilie het noemt), dacht ik dat het wel eens tijd zou kunnen zijn voor wat lichaamsbeweging. Omdat het inmiddels alweer 3,5 week geleden was dat ik mijn hardloopschoenen had aangetrokken, om maar niet te spreken over het dramatische aantal meters dat ik daarin had voortbewogen, vond ik tweede kerstdag een uitgelezen kans om mijn persoonlijke record (ahum) eens op te vijzelen. Ok, paarse schoentjes aan, mijn Utrecht University sweater aan tegen de kou (en omdat ik dan nog net op een ufje lijk) en gáán! Mijn playlist genaamd 'vette shit' had ik al op standje 10 gezet, zodat het geluid van mijn doffe stappen mij niet zou afleiden - lees ontmoedigen - en ik had me voorgenomen om rustig aan te beginnen. Een aantal weken geleden was het daar immers op fout gelopen en had ik bedacht dat ik best eens de versnelling een tandje hoger kon zetten bij de start. Not a good ide...