Life from Day Zero

Vandaag ga ik een keer 'beautyblogger style.' De afgelopen maanden heb ik alle beautyproducten bewaard die ik op heb gemaakt. Mijn ervaringen en bevindingen wil ik graag met jullie delen. Omdat het nogal veel producten zijn, zal ik vandaag alleen de reinigingsproducten voor het gezicht voor jullie reviewen. Deel 1: gezichtsreiniging Mario Badescu -  Enzyme Cleansing Gel 1. Wat is het? Dit is een product om je gezicht mee te reinigen. Het is een gel, die je op je gezicht smeert en inmasseert, waarna je alles met water af kan spoelen. Zo is je make-up eraf en je gezicht schoon. 2. Wat vind ik ervan? Dit is het eerste product wat ik nogmaals heb gekocht. Ik was er zo enthousiast over dat ik het waard vond om deze nog een keer in huis te halen. De geur is heerlijk en het smeert super zacht over je gezicht, wat voor mij een extra stimulans is om mijn make-up in de avond er ook daadwerkelijk af te halen. Verder heb ik gemerkt dat sinds ik dit gebruik, ik beduidend min...

Iemand vroeg me naar mijn blog en hoe het stond met mijn lijstje . Hmm.. ik realiseerde me dat ik mijn blog (again) verwaarloosd heb. En dat terwijl het nog wel een doel was om minimaal twee keer per maand te posten! Maar goed, de reden dat dit weer is gebeurd, is dat ik een serieuze verslaving heb ontwikkeld. Ik had het kunnen weten. Ook toen ik het lijstje met doelen maakte, dacht ik: 'Heb ik daar wel echt tijd voor?' Het enige doel dat ik bereikt heb is dan ook het minimaal twee keer in de week sporten (inclusief salsa). Juist, salsa dansen. Anderen noemen het een verslaving, ik noem  het een passie! Mijn mede-salsalovers weten wat ik bedoel. Het houdt je vast, en laat je niet meer los. Toevallig stuitte ik op de volgende blogpost , met 25 tekenen waaraan je kan merken dat je verslaafd bent aan salsa. Ik herken er 14 van de 25. Het is begonnen toen een vriendin en ik uit gingen in een danscafé waar salsamuziek werd gedraaid. Al snel werden we de dansvloer op ...

Ik ben voornemend een goed 2014 te draaien. Dit wil ik vastleggen door middel van het opschrijven van goede voornemens, zoals zo velen. Omdat ik weet dat het vaak bij voornemens blijft, ga ik het dit jaar anders aanpakken. Voor de gelegenheid heb ik speciaal een mooi notitieboekje aangeschaft dat ik heb omgedoopt tot ‘Create a habit diary’. Hierin heb ik geprobeerd op te schrijven wat de ‘habit’ is die ik wil ontwikkelen, wat het doel ervan is en wat ik als beloning ga ervaren wanneer ik dit ook echt zo uitvoer. Daarna heb ik voor mezelf voor elk voornemen een checklist uitgeschreven, waarbij ik elke dag of week kan afvinken of ik me gehouden heb aan de afspraken met mezelf. Om nog even een extra schop onder mijn kont te krijgen, wil ik jullie ook deelgenoot maken van mijn ‘ontwikkelpunten’ zoals ze dat (op mijn werk) zo mooi zeggen. Brr, ik krijg meteen een allergische reactie van dat woord. Laten we het houden op goede voornemens, klinkt een stuk milder. Hier k...

Na 1,5 dag mezelf helemaal volgepropt te hebben met Kaffee und Kuchen en Kalkoen (of Puter zoals mijn schoonfamilie het noemt), dacht ik dat het wel eens tijd zou kunnen zijn voor wat lichaamsbeweging. Omdat het inmiddels alweer 3,5 week geleden was dat ik mijn hardloopschoenen had aangetrokken, om maar niet te spreken over het dramatische aantal meters dat ik daarin had voortbewogen, vond ik tweede kerstdag een uitgelezen kans om mijn persoonlijke record (ahum) eens op te vijzelen. Ok, paarse schoentjes aan, mijn Utrecht University sweater aan tegen de kou (en omdat ik dan nog net op een ufje lijk) en gáán! Mijn playlist genaamd 'vette shit' had ik al op standje 10 gezet, zodat het geluid van mijn doffe stappen mij niet zou afleiden - lees ontmoedigen - en ik had me voorgenomen om rustig aan te beginnen. Een aantal weken geleden was het daar immers op fout gelopen en had ik bedacht dat ik best eens de versnelling een tandje hoger kon zetten bij de start. Not a good ide...

Nog 8 dagen. Maar ik kan nu al zeggen dat de 101 doelen niet zijn bereikt. Ik heb er wel een aantal bereikt waar ik veel plezier uit heb gehaald. En daar wil ik eigenlijk nu mee verder gaan. Niet meer doelloos doelen stellen, maar gaan voor plezier, voor passie. Zo heb ik ook een passie ontdekt die mijn leven een extra dimensie geeft. Salsa! Ik ben zo enthousiast geworden over deze dansvorm dat ik mezelf meerdere keren per week op de dansvloer begeef en in de tussentijd mezelf onderdompel in de lekkere muziek om me even zoet te houden. Het is naast een passie namelijk (bijna) een verslaving voor mij. Gelukkig wel een gezonde, want ik merk het na een paar weken al aan mijn lichaam. ;) Salsa heeft mij geïnspireerd om me niet te richten op doelen maar op passies. Dit is ook waarover ik graag zou willen schrijven, omdat ik daar zelf het meest enthousiast over ben en ik anderen misschien ook enthousiast voor kan maken. Dit hoeft natuurlijk niet alleen over de Latijns-Amerikaanse ...

Laat ik positief beginnen. Ik ben heel erg blij dat ik sinds januari met veel plezier mag schrijven voor de website www.nadelunch.com . Ik schrijf daar elke maand een boekrecensie, ga naar boekevenementen waar ik verslag van doe en twee keer per week lever ik een dagvondst aan; een bijzonder stukje nieuws of wetenswaardigheid van de dag. Echt, super om dit te mogen doen en om deel uit te maken van zo'n gedreven, professioneel team amateurschrijvers. Want allen doen we het vrijwillig en de site wordt super goed draaiende gehouden. Het is een heel bijzonder plekje op het internet, want het is niet zomaar een nieuwssite. Ik citeer: Nadelunch.com is een online magazine dat jonge mensen de ruimte biedt hun kennis en interesses op behapbare en prikkelende wijze te delen. Originaliteit is belangrijk, een artikel van meer dan 500 woorden mogen schrijven net zo. In een wereld waar snel, snel, snel steeds meer de boventoon voert, geen overbodige luxe. Broodnodig, zelfs. Check het e...

37.       Vijf keer een dagje uit met mijn zusje (3/5). 60.       Elk seizoen een keer naar de sauna gaan (of 4 keer per jaar). Een zussendag. Het zijn de beste dagen die er zijn. Hoe fijn is het om een zus te hebben waarvan je weet dat het niet uitmaakt. Of je nu praat of zwijgt, vloekt of giechelt. Ergens is er het weten dat je een zelfde stukje bent. Een stukje van hetzelfde. Ik ben heel blij dat we dat nu kunnen delen. Zo'n zussendag staat daar wel symbool voor. Vroeger, als in; toen we nog in de tuin hutten samen bouwden, waren we twee handen op één buik. Er zijn echter tijden geweest dat we beiden andere afslagen van de snelweg namen. Nu zijn we weer op hetzelfde pad, gelukkig al een tijdje. Rijden we allebei in onze eigen auto, achter elkaar aan, op dezelfde snelweg. Vandaag namen we even een detour en gingen we van de snelweg naar een rustiger oord in het Oosten, waar we een echte relaxdag hadden in een saunacomplex. Heerlijk was het, om ee...