Life from Day Zero

Ik ben voornemend een goed 2014 te draaien. Dit wil ik vastleggen door middel van het opschrijven van goede voornemens, zoals zo velen. Omdat ik weet dat het vaak bij voornemens blijft, ga ik het dit jaar anders aanpakken. Voor de gelegenheid heb ik speciaal een mooi notitieboekje aangeschaft dat ik heb omgedoopt tot ‘Create a habit diary’. Hierin heb ik geprobeerd op te schrijven wat de ‘habit’ is die ik wil ontwikkelen, wat het doel ervan is en wat ik als beloning ga ervaren wanneer ik dit ook echt zo uitvoer. Daarna heb ik voor mezelf voor elk voornemen een checklist uitgeschreven, waarbij ik elke dag of week kan afvinken of ik me gehouden heb aan de afspraken met mezelf. Om nog even een extra schop onder mijn kont te krijgen, wil ik jullie ook deelgenoot maken van mijn ‘ontwikkelpunten’ zoals ze dat (op mijn werk) zo mooi zeggen. Brr, ik krijg meteen een allergische reactie van dat woord. Laten we het houden op goede voornemens, klinkt een stuk milder. Hier k...

Na 1,5 dag mezelf helemaal volgepropt te hebben met Kaffee und Kuchen en Kalkoen (of Puter zoals mijn schoonfamilie het noemt), dacht ik dat het wel eens tijd zou kunnen zijn voor wat lichaamsbeweging. Omdat het inmiddels alweer 3,5 week geleden was dat ik mijn hardloopschoenen had aangetrokken, om maar niet te spreken over het dramatische aantal meters dat ik daarin had voortbewogen, vond ik tweede kerstdag een uitgelezen kans om mijn persoonlijke record (ahum) eens op te vijzelen. Ok, paarse schoentjes aan, mijn Utrecht University sweater aan tegen de kou (en omdat ik dan nog net op een ufje lijk) en gáán! Mijn playlist genaamd 'vette shit' had ik al op standje 10 gezet, zodat het geluid van mijn doffe stappen mij niet zou afleiden - lees ontmoedigen - en ik had me voorgenomen om rustig aan te beginnen. Een aantal weken geleden was het daar immers op fout gelopen en had ik bedacht dat ik best eens de versnelling een tandje hoger kon zetten bij de start. Not a good ide...

Nog 8 dagen. Maar ik kan nu al zeggen dat de 101 doelen niet zijn bereikt. Ik heb er wel een aantal bereikt waar ik veel plezier uit heb gehaald. En daar wil ik eigenlijk nu mee verder gaan. Niet meer doelloos doelen stellen, maar gaan voor plezier, voor passie. Zo heb ik ook een passie ontdekt die mijn leven een extra dimensie geeft. Salsa! Ik ben zo enthousiast geworden over deze dansvorm dat ik mezelf meerdere keren per week op de dansvloer begeef en in de tussentijd mezelf onderdompel in de lekkere muziek om me even zoet te houden. Het is naast een passie namelijk (bijna) een verslaving voor mij. Gelukkig wel een gezonde, want ik merk het na een paar weken al aan mijn lichaam. ;) Salsa heeft mij geïnspireerd om me niet te richten op doelen maar op passies. Dit is ook waarover ik graag zou willen schrijven, omdat ik daar zelf het meest enthousiast over ben en ik anderen misschien ook enthousiast voor kan maken. Dit hoeft natuurlijk niet alleen over de Latijns-Amerikaanse ...

Laat ik positief beginnen. Ik ben heel erg blij dat ik sinds januari met veel plezier mag schrijven voor de website www.nadelunch.com . Ik schrijf daar elke maand een boekrecensie, ga naar boekevenementen waar ik verslag van doe en twee keer per week lever ik een dagvondst aan; een bijzonder stukje nieuws of wetenswaardigheid van de dag. Echt, super om dit te mogen doen en om deel uit te maken van zo'n gedreven, professioneel team amateurschrijvers. Want allen doen we het vrijwillig en de site wordt super goed draaiende gehouden. Het is een heel bijzonder plekje op het internet, want het is niet zomaar een nieuwssite. Ik citeer: Nadelunch.com is een online magazine dat jonge mensen de ruimte biedt hun kennis en interesses op behapbare en prikkelende wijze te delen. Originaliteit is belangrijk, een artikel van meer dan 500 woorden mogen schrijven net zo. In een wereld waar snel, snel, snel steeds meer de boventoon voert, geen overbodige luxe. Broodnodig, zelfs. Check het e...

37.       Vijf keer een dagje uit met mijn zusje (3/5). 60.       Elk seizoen een keer naar de sauna gaan (of 4 keer per jaar). Een zussendag. Het zijn de beste dagen die er zijn. Hoe fijn is het om een zus te hebben waarvan je weet dat het niet uitmaakt. Of je nu praat of zwijgt, vloekt of giechelt. Ergens is er het weten dat je een zelfde stukje bent. Een stukje van hetzelfde. Ik ben heel blij dat we dat nu kunnen delen. Zo'n zussendag staat daar wel symbool voor. Vroeger, als in; toen we nog in de tuin hutten samen bouwden, waren we twee handen op één buik. Er zijn echter tijden geweest dat we beiden andere afslagen van de snelweg namen. Nu zijn we weer op hetzelfde pad, gelukkig al een tijdje. Rijden we allebei in onze eigen auto, achter elkaar aan, op dezelfde snelweg. Vandaag namen we even een detour en gingen we van de snelweg naar een rustiger oord in het Oosten, waar we een echte relaxdag hadden in een saunacomplex. Heerlijk was het, om ee...

9.         Vijf keer naar het filmhuis (4/5) . Het was vandaag een beetje een druilerige herfstdag. Zo één waarop je het liefst met je bankkleedje en een grote pot thee en chocolade onderuit gezakt een filmpje kijkt. Meh.. toch geen zin in. Lekker naar buiten! Want ik had wat te vieren met een vriendin, dus gingen we op stap. In het kader van mijn 101 doelen wilde ik eerst voorstellen om een lange fietstocht te maken ( 21. Vijf keer fietstochtjes in de buurt maken naar plekken die ik nog niet ken ) maar zoals al eerder gemeld; die druilerige dag he... Dus besloten we om naar het filmhuis te gaan! En wat een goede beslissing was dat. To Rome with Love is een verrassende en hilarische film die ondanks dat het geen Hollywood blockbuster is, toch ook wel erg lekker weg keek. Van tevoren had ik eigenlijk geen idee waar hij over zou gaan, maar de titel sprak me wel aan en de cast beloofde ook wat (Salma Hayek, Alec Baldwin, Jesse Eisenb...

73.       Alle films met Audrey Hepburn kijken (2/29). In mijn to-do lijst heb ik opgenomen dat ik alle films van Audrey Hepburn wil zien. Ik denk dat de meesten wel weten wie zij was, maar voor de enkelen die haar nog niet kennen, hier een korte beschrijving. Audrey was een Nederlands-Britse filmster in de jaren '50 en '60 die vooral romantische films maakte. Het was in de tijd van de zwart-wit films en ze was een groot icoon destijds. Vooral op beauty- en fashiongebied. Dit is ze voor velen nu nog steeds. Zo ook voor mij. Ik vind haar echt een klassieke schoonheid die naast door haar looks ook een grote indruk achterlaat door haar sprankelende persoonlijkheid. Ze is iemand die vooral rollen speelt van onafhankelijke, sterke, maar echt vrouwelijke vrouwen. Ze weet wat ze wil en ook hoe ze dat kan krijgen en vaak gebruikt ze mannen om gedaan te krijgen wat ze wil. Ze windt ze zo om haar vinger door haar ietwat naïeve, maar positieve e...