Doorgaan naar hoofdcontent

Museumkaart

Zoals ik eerder al zei, was ik van plan om mijn vakantie te vullen met activiteiten waar ik normaal gesproken niet zo vaak aan toe kom, of met nieuwe dingen, die ik nog niet echt vaak gedaan heb. Zoals naar het museum gaan.



Eigenlijk kocht ik de museumkaart per toeval. Ik wilde een leuk dagje weg met mijn vriend en we besloten om Kasteel de Haar te bezoeken. Echt een geweldig mooi kasteel met enorme tuinen, een hertenkamp en picknickvelden. Zeker een bezoek waard! Althans, de entreeprijs is niet echt zacht te noemen. Voor 16 euro krijg je toegang tot het kasteel en alles wat daar omheen ligt. 
Eenmaal bij de kassa besloot ik dus om dan maar meteen de museumkaart (ik dacht altijd dat hij museumjaarkaart heette..) te kopen. Als ik nog een stuk of 3 van die kastelen bezoek, heb ik het er al uit. De kaart kost 60 euro en omdat hij een jaar geldig is, en je echt álle musea van Nederland zo binnen mag lopen, vind ik dit prijsje des te zachter. 



Ook is het een extra motivatie voor mij, om eindelijk eens wat cultuurbewuster te worden. Eén van mijn eerdere doelen was namelijk ook om het Rijksmuseum te gaan bezoeken, en daar heb ik al een date voor gepland! Als je de lijst van musea bekijkt, is het misschien moeilijk te zeggen of er echt dingen bij zitten waar je heel graag heen wilt. Natuurlijk zijn er wat bekendere plekken, zoals het Anne Frank huis (ook nog nooit geweest) en Nemo (idem), maar wat ik zo leuk vind aan die kaart is dat je juist verrast kan worden door iets wat je normaal nooit zou gaan bezoeken. Als ik hem in mijn portemonnee heb zitten en ik ga een keer een dagje of weekendje naar een andere stad, wie weet komt hij dan juist goed van pas, en kom je onverwachts op interessante plekken! 

Ik ben dus heel benieuwd waar de kaart mij gaat brengen. Mijn verassingen zal ik weer met jullie delen, als het zover is. Van mijn voornemen om te bloggen tijdens mijn vakantie is niet per sé veel terecht gekomen. Ik heb vooral lekker vakantie gehouden. Maar schrijven blijft trekken, ik blijf het toch voor mezelf doen. En wie weet leest er een keer iemand mee.

Reacties

Populaire posts van deze blog

I believe in... Audrey Hepburn

73.       Alle films met Audrey Hepburn kijken (2/29).

In mijn to-do lijst heb ik opgenomen dat ik alle films van Audrey Hepburn wil zien. Ik denk dat de meesten wel weten wie zij was, maar voor de enkelen die haar nog niet kennen, hier een korte beschrijving.




Audrey was een Nederlands-Britse filmster in de jaren '50 en '60 die vooral romantische films maakte. Het was in de tijd van de zwart-wit films en ze was een groot icoon destijds. Vooral op beauty- en fashiongebied. Dit is ze voor velen nu nog steeds. Zo ook voor mij.
Ik vind haar echt een klassieke schoonheid die naast door haar looks ook een grote indruk achterlaat door haar sprankelende persoonlijkheid. Ze is iemand die vooral rollen speelt van onafhankelijke, sterke, maar echt vrouwelijke vrouwen. Ze weet wat ze wil en ook hoe ze dat kan krijgen en vaak gebruikt ze mannen om gedaan te krijgen wat ze wil. Ze windt ze zo om haar vinger door haar ietwat naïeve, maar positieve en vrolijke voorkomen. Ze heeft ook iets mys…

All by myself: alleen leuke dingen doen

Voor de tweede dag op rij ging ik vandaag naar de bioscoop. Weer Springhaver, dit keer alleen. Wat houdt me tegen? Ik heb een vrije dag, geen afspraken gepland, een Cinevillepas, alle ingrediënten zijn aanwezig. Volgens mij is dit al zeker de derde keer dat ik alleen naar de bios ga, en dat bevalt me goed.

Ik was trouwens in het begin helemaal alleen, maar daarna kwamen er nog twee mensen in hun uppie de bios in. Zo vreemd is het tegenwoordig niet om dit soort dingen alleen te doen. Sterker nog; het lijkt wel een rage te worden. Menig vriendin heeft het erover: "Ik ben dit weekend alleen in een café koffie gaan drinken", "Voor we samen gaan eten, ga ik vast alleen in het restaurant zitten. Ja, wel met een boek hoor", "Ik heb een vakantie geboekt naar Tenerife, alleen."
Allemaal voorbeelden van dames die ook plezier willen hebben, zonder genoodzaakt te zijn gezelschap op te trommelen.

In het begin is het ongemakkelijk, maar daarna voelt het als een overwi…

Nostalgie: Ally McBeal

In mijn eerste studentenhuis woonde een meid naast mij, waar ik het goed mee kon vinden. Ik was psychologiestudente, zij zat op de Hogeschool voor de Kunsten en was al druk bezig voor meerdere opdrachtgevers. Inmiddels is ze een succesvolle kunstenares.

Anyway, tijdens de avonden dat ik alleen op mijn kamer zat, kwam ze regelmatig langs om te kletsen, of klopte ik even bij haar aan voor een praatje. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ze Ally McBeal keek en ik vroeg of ik ook een keer mee mocht kijken. Sindsdien werd het bijna een soort ritueel: Ally McBeal kijken met een grote beker thee.


Ik was er heel blij mee! Het was super gezellig en ik had een nieuwe coole serie ontdekt.
Tenminste, nieuw is hij niet. De serie draaide van 1997-2002 (ik keek hem toen in 2006) en als ik de afleveringen nu terug kijk, zie je gewoon hoe verouderd de mode is en hoe slecht de beeldkwaliteit. Zo anders dan de series van nu! Maar dat vind ik eigenlijk juist leuk.

Voor de mensen die niet uit de j…